به گزارش خبرآنلاین، محمد یعقوبی نویسنده و کارگردان تئاتر «نوشتن در تاریکی» به همراه علی سرابی و آیدا کیخایی دو بازیگر این نمایش عصر چهارشنبه 19 آبان مهمان کافه خبر بودند.
یعقوبی در این نشست با اشاره به تفاوتهای خط قرمزهای حکومتی و دولتی گفت: «خطوط قرمز حکومتی و ممیزیهایی که بر اساس آن صورت میگیرد ثابت است و هنرمندان طی این سالهایی که کار کردهاند، خطوط قرمز حکومتی را میشناسند و با در نظر گرفتن این خط قرمز ها آثارشان را تولید میکنند.»
یعقوبی با بیان این مطلب که «من شخصا اعتقادی به ممیزی ندارم»، گفت: «متاسفانه ممیزی دولتی برخاسته از نگاه سلیقهای مسئولان است و چون به افراد و سلیقه آنها بستگی دارد،متغیر است.»
به گفته این کارگردان و نمایشنامهنویس، «این نوع از ممیزی چون وابسته به سلیقه اشخاص است با تغییر افراد و مدیران، تغییر میکند و متر و معیار خاصی ندارد.»
اوگفت: «نمایش نوشتن در تاریکی دستخوش ممیزی دولتی شده و گرنه با قوانین نظارتی و خطوط قرمز حکومتی مغایرتی نداشتهاست.»
هروقت خسته میشوم،چخوف میخوانم
او در ادامه این نشست از اکبر رادی و بهرام بیضایی به عنوان دو نمایشنامه نویس ایرانی نام برد که بر روی کار او تاثیر گذاشتهاند.
یعقوبی با اشاره به شخصیت پردازیهای رادی در نمایشنامههایش گفت: «من شخصیتهای منفی رادی را بیشتر دوستدارم، چون خیلی خوب پرداخت شدهاند، اما شخصیتهای مثبتش این گونه نیستند.»
نویسنده نمایشنامه «گلهای شمعدانی» ادامهداد: «به همین خاطر من با خواندن آثار او به این نتیجه رسیدم که اگر میخواهم شخصیتی را مثبت نشان دهم باید حواسم باشد که خیلی در این مسئله افراط نکنم.»
وی افزود: «برای من مفهومگرایی بهرام بیضایی مهم بود و میتوانم بگویم توجه به مفهومگرایی را از آثار او آموختم.»
یعقوبی در پاسخ به این پرسش که شما تحت تاثیر چخوف هم هستید؟ گفت: «من هرگاه خسته می شوم و می خواهم به خودم استراحت بدهم آثار چخوف را میخوانم.»
نگاهم به تولید اثر خیامی است
نویسنده نمایشنامه «خشکسالی و دروغ» و «یک دقیقه سکوت» در مورد این که برخی معتقدند آثار شما چون به اتفاقات روز گره خورده، تاریخ مصرف دارد و پس از مدتی جذابیت خود را برای مخاطب از دست میدهد، گفت: «تجربه اجرای دوباره نمایشنامه یک دقیقه سکوت نشان داد که لااقل این اتفاق برای این نمایشنامه رخ نداده است.»
او افزود: «زمانی که این نمایشنامه به صحنه رفت، چنین حرفهایی در مورد آن زده میشد. اما این نمایشنامه را خانم کیخایی امسال در تالار مولوی اجرا کرد و پس از هفت یا هشت سال این اثر دوباره توانست با مخاطبان رابطه خوبی برقرار کند.»
یعقوبی با تاکید بر این مطلب که «اساسا برای من مهم نیست که اثرم 10 سال بعد مورد توجه قرار بگیرد یا نه؟» ادامه داد: «من نگاهی خیامی در تولید کارهایم دارم. برایم مهم این است که در شرایط امروز کاری را تولید کنم که هم خودم و هم مخاطب از آن لذت ببریم.»
این کارگردان افزود: «10 سال بعد قطعا نویسندههای زمان خودش را دارد و مهم هم نیست که 10 سال بعد کار من را کسی بخواند یا نه؟ چون من به زمان حال میاندیشم.»
دوست دارم وارد سینما شوم،اما دنبالش نمی روم
یعقوبی در پاسخ به این پرسش که شما نمیخواهید مثل خیلی از تئاتریها وارد سینما شوید؟ گفت:«اتفاقا دوست دارم که وارد سینما شوم و کار کنم، اما من اصولا آدمی نیستم که دنبال چیزی بروم، بلکه منتظر میمانم تا امکانش فراهم شود.»
او افزود: «در تمام این سالها با این پرسش از سوی برخی از دوستانم مواجه بودهام که چرا در مورد زادگاهم - که شمال کشور و شهر لنگرود است - اثری نمینویسم؟ واقعیت این است که من هر وقت به شمال فکر میکنم روایتم کاملا سینمایی میشود و اگر روزی بخواهم فیلم بسازم قطعا یکی از فیلمهایم در مورد شمال و زندگی آدمهای این بخش از ایران است.»
علی سرابی:تجربه خوب کار کردن با یعقوبی
علی سرابی بازیگری نمایش «نوشتن در تاریکی » نیز در این نشست از نگاه سلیقهای و دولتی به تئاتر انتقاد کرد و گفت: «فقط به خاطر شخص محمد یعقوبی (کارگردان) بود که پذیرفتم پس از این همه بازبینی و حذف صحنههای بازیام، به این شکل در صحنه حاضر شوم. اگر به من امکان بازی در این نقش داده شده بود، یکی از بهترین بازیهای خود را ارائه میدادم.»
او تجربه کار با محمد یعقوبی را تجربه بسیار خوبی برای هر بازیگری دانست و افزود: «همکاری با یعقوبی روی کار بازیگری من تاثیرات مثبتی گذاشته است.»
هر نقشی جایگاه خودش را دارد
آیدا کیخایی بازیگر دیگر این نمایش نیز با اشاره به این مطلب که در نمایشنامههای محمد یعقوبی نقش هیچ بازیگری پررنگ تر از بازیگر دیگر نیست،گفت: «اما این مسئله مهم است که هر نقشی جایگاه خود را در اثر دارد.»
او یکی از دلایل علاقمندی اش به ادامه رشته تئاتر و حضور جدی در این عرصه را دیدن اجرای نمایشنامه «زمستان 66» محمد یعقوبی دانست و گفت: «آن موقع من با تئاتر هایی که اجرا میشد، خیلی نمیتوانستم ارتباط برقرار کنم، اما از طرف دیگر نمیدانستم چه چیزی را میخواهم. وقتی اجرای «زمستان 66» را دیدم، فهمیدم این همان چیزی است که من دوست دارم.»
این بازیگر و کارگردان تئاتر گفت : «آن موقع برایم خیلی جالب بود که دارم کاری را میبینم که شخصیتهایش مثل خودم و آدمهای دور و برم حرف میزنند.»
مشروح گزارش این نشست بزودی در خبر آنلاین منتشر میشود.
نظر شما