کمتر از دو سال قبل یک ویدئوی تکان دهنده از حیات وحش ایران خبرساز شد. گورخر زرد ایرانی در پارک ملی توران دومین فرزندش را بلافاصله پس از تولد از دست داد. این ویدئو ده ها هزار بار دست به دست چرخید. گورخری که از گله جدا افتاده بود و حاضر نبود مرگ فرزند را باور کند. به دنبال ماشین محیط بانانی که لاشه کره را با خود می بردند می دوید و اشک همه حاضرین در ویدئو را جاری کرده بود. آن ویدئو یا روایت های دیگری از سگی که جفتش را از دست داده بود یا ماجرای تلخ یوزی که بر اثر تصادف کشته شده بود و بازگشت گله به دنبالش تراژدی های دیگری را ایجاد کرده بودند همه و همه در یادها ماندند اما معمای این سوگواری در حیوانات چیست؟
نظرات
- نظرات منتشر شده: 10
- نظرات در صف انتشار: 0
- نظرات غیرقابل انتشار: 0
-
همه حیوانات احساس دارند مثل انسان
-
دو مورد هم من مثال بزنم. حدود ۴۰ سال پیش یه جفت مرغ و خروس داشتم که خروس رو دزدیدن و پس از اون خانوم مرغه به مدت ۵ روز چیزی نخورد و مرد! چندسال پس از اونها بازهم یک جفت مرغ و خروس داشتم که مرغه بعداز دو روز بیماری از نفس افتاد و مرد و آقا خروسه به مدت یک شبانه روز اجازهی نزدیک شدن به حیوون رو به کسی نمیداد و چندین روز هم دست از آواز خوندن کشیده بود! اینا دو مورد مستندی بود که خودم از نزدیک لمس کردم!
-
جالب بود.قدرت خداونده دیگه دروحوداین حیوان هم عشق به فرزندرونهاده انشاءالله سال اینده زایمان موفقی داشته باشه الاهی امین
-
ای بابا حالا غصه گورخر ها رو هم بخوریم ، بدرک که مردن
-
ناراحتی نخون
-
-
اولین مستند ایرانی بود که هرچند باز ناقص و باز شوق تماشای عینی داستان مستند را پاسخگو نبود ، اما متن و موضوع و ساختار جذابی داشت
-
گورخر از آدمیزاد بهتره
-
عجب محیط بان خری... خب لاشه یه حیوان مرده برای چی میخای ؟ولش کن تا این زبونبسته ندوه دنبالتون
-
واااای چقدر زیبا بود اشک من درآمد
-
صحنه زیبا از احساسات یک حیوان بود من با کنجکاوی تمام نگاه می کردم دلم برای حیوان سوخت




نظر شما