یک کارگردان تئاتر : کم مانده بود زمین را هم تی​بکشیم

به گزارش خبرآنلاین، در این نشست، آتوسا راستی کارگردان، طوفان مهردادیان وبهرام سروری​نژاد و جواد ذوالقدر بازیگران نمایش حضور داشتند.

این نمایش در فرهنگسرای نیاوران اجرا می​شود و جلسه نقد نمایش نیز با پرسشی در مورد چرایی انتخاب این مجموعه آغاز شد، سالنی که سال​ها پیش برای اهالی تئاتر شناخته شده بود اما رفته رفته، فراموش شد.

آتوسا راستی کارگردان این نمایش گفت که گزینه اولش اجرای نمایش در تالار مولوی بوده، اما چون نتوانسته در این سالن نمایش​اش را اجرا کند، به سراغ فرهنگسرای نیاوران رفته است. 

بهزاد صدیقی منتقد تئاتر هم گفت که «هر وقت مدیران ما دغدغه تئاتری داشته​اند، اتفاقات خوبی در سالن​ها رقم خورده و هر وقت این دغدغه کمرنگ شده یا از بین رفته ما شاهد بی توجهی به تئاتر بوده​ایم.»

نویسنده نمایشنامه «مارش پیروزی» افزود:« متاسفانه ما همیشه شاهدبوده​ایم که مدیران تالار​های نمایشی بر اساس سلایق خود عمل می​کنند نه ضوابط. درصورتی که اگر ضوابط معینی تعریف شود،با رفت و آمد مدیران ماهیت یک تالار نمایشی عوض نمی​شود.»

صدیقی یکی ازضعف​های ای اجرا را مربوط به طراحی صحنه آن دانست و گفت که «این مساله ممکن​است به سالن و فضایی که در آن اجرا می روید ربط داشته باشد اما باتمهیدات مختلفی می​شد جلو این مساله را گرفت.»

آتوسا راستی کارگردان این نمایش نیز درباره محدودیت‌های اجرا در سالن فرهنگسرای نیاوران گفت:«چون قبل از اجرای ما یک نمایش خاص مخاطب کودک در این تالار به صحنه می​رود، ما زیاد نمی​​توانستیم به فضای سالن دست بزنیم و به همین خاطر دست​مان باز نبود.»

کارگردان این نمایش خاطرنشان کرد: «من نمی​گویم از طراحی صحنه نمایش راضی نیستم، اما اگر محدودیت​های سالن -که به بخشی از آن اشاره کردم- نبود قطعا دوست داشتم از طراحی بهتری استفاده کنم.»

او از تبلغ محیطی کم به عنوان یکی از مشکلات فراروی گروه اجرایی نام برد و گفت:« ما باید در پایان هر اجرا سالن را تمیز می کردیم و تحویل می​دادیم و  بعضی از شب‌ها​ ها کم مانده بود که کف سالن را هم تی بکشیم.»

بهرام سروری‌ نژاد بازیگر این نمایش نیز درباره گروتسگ بودن این نمایش که براساس متنی از مرژوک به صحنه رفته، توضیح داد:« گروتسگ می​تواند برای خودش یک ژانر مستقل باشد، اما ما گروتسگ را زیر شاخه کمدی به حساب می​آوریم. در یک اثر گروتسک ما با طنز، خنده، بداهه، کمدی و ترس مواجه​ایم. کارگردان ممکن است، چند تا از این​ها را انتخاب کند و پررنگ تر به کار بگیرد.»

او ادامه داد:«کاری که ما کردیم طبیعتا گروتسگ بود، اما ممکن است بیتشر خنده دار به نظر برسد و وجه دلهره آور آن کمرنگ باشد.»

طوفان مهردادیان دیگر بازیگر این نمایش نیز گفت:« به اعتقاد من گروتسک بودن یا نبودن یک کار به بازیگر ربطی ندارد، در واقع این منتقد است که باید بیاید و تحلیل کند که یک اثر بر اساس مولفه​هایی که دارد در چه ژانری قرار می​گیرد، بازیگر باید بازی خودش را بکند.»

به گفته او، «بازیگر نمی​تواند برود مشخصه​های کار گروتسک را در بیاورد و بعد بیاید روی صحنه بر اساس آن​ها بازی کند. او موظف است آنچه را که متن و اجرا از او می​خواهد انجام دهد.»

مهردادیان در مورد متن این نمایش گفت:« مروژک نمایشنامه​های بهتر از «کارول» هم دارد، اما نکته مهم متن این است که دغدغه روز در آن دیده می​شود.» 

فرزین پورمحبی کارشناس تاتر و معاون سابق فرهنگسرای نیاوران نیز گفت که « همه آثار ماندگار در حوزه ادبیات نمایشی جهان آثاری هستند که در هر زمان و شرایطی که اجرا می​شوند، همچنان حرف​شان به روز است.»

به اعتقاد او،«این به ویژگی​ها و خصلت این نوع کار​ها بر می​گردد. این آثار آثاری هستند که مشکلات و مسائل همیشگی انسان​ها را نشان می​دهند، مسائل و مشکلاتی که با انسان​ها رشد می​کنند و همواره دغدغه آن​ها هستند.»

مشروح این نشست در روز​های آینده منتشر می​شود.

57244