به گزارش خبرآنلاین، نشست بررسی حضور زنان در دوران دفاع مقدس با حضور زهره آقاجری آغاز شد که از روزهای ابتدایی آغاز چنگ تحمیلی در منطقه آبادان حضور داشته و فعالیت کردهاست.
او درباره روزهای اولیه جنگ و حضور زنان در خطوط نبرد، گفت: «بعد از مقاومتهای اولیه و اعلام علاقمندی ما برای کمک به رزمندهها، در مسجد پیروزی آبادان غذا پختن را شروع کردیم. روزهای اول مهر چندان بد نبود، اما بعد از ده پانزده روز همه سردخانهها و مرغداریها را زدند مجبور شدند فریزرها را تعطیل کنند و دیگر دسترسی به مواد غذایی بسیار سخت بود. از مهر به بعد دیگر نمیشد چیزی را نگه داشت.»
او ادامه داد: «در آن روزها همه میگفتند بمانید و استقامت کنید و رفتن از شهر چندان خوشایند نبود.»
این امدادگر دوران دفاع مقدس گفت:«بیشترین سختی را در این جنگ خانمها کشیدند. در آن زمان جنگزده در آن روزها فحش شده بود. تعبیر از جنگزده کسانی بودند که از شهر فرار میکردند.»
او به تعصب خرمشهریها بر روی نام شهرشان اشاره کرد و ادامه داد:«خرمشهریها هم اگر به خرمشهر میگفتیم خونین شهر بدشان میآمد.»
آقاجری اظهارداشت: «جنگ را مردان مینویسند و شروع میکنند و حتی میگویند زنان باید در این بین چگونه باشد.»
او به نقش زنان در تلطیف فضای خشن . جنگی آبادان اشاره کرد و در مورد اجازه خانوادهاش برای ماندن در این شهر جنگی گفت:« تمام فامیل دنبال ما میآمدند تا ما را ببرند. اما مادرم میگفت دخترها باید تصمیم بگیرند و ما گفتیم شهر را خالی نمیکنیم.»
او اظهارداشت: «آقای ذبیحیان یکی از دوستان برادرمبود که به ما میگفت: اگر شما بمانید و با عراقیها مواجه شوید، اولین تیر کلاشم را باید به شما بزنم. یا میگفتند اگر عراقی نزدیک شد نارنجک را بکشید و خودتان را از بین ببرید.»
آقاجری گفت: «وقتی سه چهار سال گذشت دوباره این حرف را زدند و گفتم آقا این چه حرف است که میگویید زنان باید قبل از اسیر شدن خودشان را بکشند. گفتم مگر امام حسین زن و بچههایشان را شهید کرد؟»
این نشست با حضور نرگس کریمی و آقاجری ادامه پیدا کرد.
57243
نظر شما