به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در بهمن ۱۳۳۶ یکی مجله «سپید و سیاه» (شماره ۴ بهمن ۱۳۳۶) گزارشی آماری از میزان حقوق و درآمد اقشار مختلف جامعه ایران منتشر کرد. براساس این گزارش، کمترین حقوق ماهیانه مربوط به طلاب علوم دینی، کودکان قالیباف و پادوهای مغازهها بود که دریافتی آنها بین ۲۰۰ تا ۷۵۰ ریال در ماه ذکر شده است.
در مقابل، بیشترین درآمدها به مدیران عالیرتبه، استانداران، برخی هنرمندان مشهور و بهویژه صاحبان املاک، مقاطعهکاران بزرگ و زمینداران تعلق داشت که درآمد ماهیانه آنان در مواردی تا چند صد هزار ریال و حتی بیش از یک میلیون ریال گزارش شده است.
مشروح این گزارش آماری را در پی میخوانیم:
هر هفته از گوشه و کنار کشور نامههای بسیاری به ما میرسد که ضمن آن تقاضا شده است راجع به وضع پریشان کارمندان و حقوقبگیران چیزی بنویسیم. البته این کار لازمی است و ما در آینده راجع به این عده وسیع و محروم مطالبی خواهیم نوشت، اما فعلا چون موضوع حقوق ورد زبانها است اینجا درباره حقوق و درآمد طبقات مختلف بحث میکنیم.
تقسیم غیرعادلانه
قبلا باید بگوییم که این تقسیم خیلی غیرعادلانه است به طور کلی در دنیای امروز دو سیستم برای پرداخت مزد وجود دارد: یکی به اندازه کار؛ در این سیستم کسانی که کار مساوی میکنند مزد مساوی دریافت میدارند. دیگری مزد به اندازه احتیاج. اما بدبختانه در ایران هیچکدام از این دو سیستم اجرا نمیشود. ممکن است دو نفر با هم کار مساوی انجام دهند و حقوق یکی چندین برابر دیگری باشد و یا یکی بهتنهایی بیش از دیگری که دارای زن و فرزند است مزد دریافت دارد.
کمترین حقوق
کمترین حقوق در ایران از ۳۰۰ تا ۷۵۰ ریال است. شاید تعجب کنید که با این گرانی سرسامآور زندگی هنوز کسانی هستند که بین ۳۰۰ تا ۷۵۰ ریال دریافت دارند.
طلبههای علوم دینی ماهیانه ۳۰۰ ریال حقوق میگیرند. وضع زندگی آنها حقیقتا رقتبار است.
کودکان قالیباف کرمانی و کاشانی، همانها که پنجههای ظریفشان عالیترین قالیهای دنیا را میبافد ماهیانه بین ۳۰۰ تا ۴۵۹ ریال حقوق میگیرند. به علاوه پادوهای مغازهها نیز در حدود ۵۰۰ الی ۶۰۰ ریال مزد دریافت میدارند. پرستان بیمارستانهای ملی نیز در همین ردیف هستند.
بین ۷۵۰ تا ۱۵۰۰ ریال
کارمندان جزء موسسات ملی، آموزگاران پیمانی دبستانهای ملی بین ۷۵ تا ۱۵۰ تومان در ماه دریافت میدارند.
کارمندان اداری رتبه یک ماهیانه فقط ۱.۱۵۲ ریال حقوق و کمک ثابت دریافت میدارند.
حقوق ماشیننویسهای موسسات ملی نیز در همین حدود است. رفتگران شهرداری نیز مشمول این حقوقاند.
۱۵۰۰ تا ۲۵۰۰ ریال
خدمتگزاران جزء ادارات دولتی حداقل ۱۵۰۰ ریال دریافت میکنند. آموزگاران اعم از پیمانی و رتبه یک ماهیانه ۲۵۰۰ ریال میگیرند.
بانو دلکش ماهیانه در حدود ۵۰۰.۰۰۰ ریال درآمد دارد. کارمندان اداری ثبت کل رتبه یک ۱.۹۵۸ ریال دریافت میدارند. تقریبا بیشتر کارمندان جوان موسسات ملی نیز حقوقی در همین حدود دریافت میدارند کارمندان شعبه چهار و پنج اداری هم بین ۲۰.۴۰ تا ۲.۶۲۰ ریال میگیرند. پاسبابان نیز در این ردیف جا دارند.
از ۳۵۰۰ تا ۴۰۰۰ ریال
حداکثر حقوق خدمتگزاران جزء اداری ۳.۵۰۰ ریال است.
حداقل حقوق یک کارمند پایه یک قضایی ۳.۰۰۰ ریال است.
حداقل حقوق ماهیان پزشکیاران ۳.۰۰۰ ریال است.
حقوق یک کارمند و افسر شهربانی پایه یک با حق گماشته ۳.۳۳۲ ریال است. حقوق ستوانسومی در ارتش و ژاندارمری ۴.۰۰۰ ریال است. یک کارمند پایه ششم اداری ۳۷۵۰ ریال حقوق میگیرد. رتبه دو قضایی نیز ۴۰۰۰ ریال میگیرد. بعضی کارمندان موسسات ملی نیز در همین حدود میگیرند.
از ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ ریال
کارمندان پایه ۷ و ۸ اداری بین این دو حقوق دریافت میدارند.
حداقل حقوق پایه یک دانشیاری ۴.۴۰۰ ریال است.
حداقل حقوق پایه یک استادی ۴.۷۵۰ ریال است.
حداقل حقوق پزشک دومی ۴.۰۰۰ ریال میباشد.
آموزگاران رتبه پنج و شش در جزو این دسته هستند.
این میزان حقوق برای موسسات ملی مبلغ نسبتا خوبی است بنابراین فقط کارمندان باسابقه میتوانند چنین حقوقی از موسسات ملی دریافت دارند البته حساب کارمندان فنی جداست.
ستوان دوم ۴.۵۰۰ و ستوان یکم ۵.۰۰۰ ریال میگیرد.
از ۵۰۰۰ ریال تا ۶۰۰۰ ریال
کارمندان رتبه ۸ و ۹ ادارات بین این دو حقوق دریافت میدارند. آموزگاران رتبه ۵ در این حدود میگیرند.
قضاوت رتبه ۳ در این ردیف هستند و ۵.۳۳۵ ریال دریافت میدارند. کارمندان نیمهفنی موسسات ملی در این ردیف هستند.
حقوق ستوانیکمی نیز همین مبلغ است.
حقوق پایه یک دبیر جمعا ۵.۷۴۸ ریال است.
از ۶ تا ۷ هزار ریال
حداکثر حقوق ماهیانه پزشکیاری تا پایه شش ۶.۰۰۰ ریال است.
یک سروان ارتشی نیز ۶.۰۰۰ ریال میگیرد.
حداقل حقوق پزشک یکمی ۶.۸۰۰ ریال است.
حقوق اداری یک کارمند رتبه نه ۶.۹۲۰ ریال است.
حداکثر حقوق پایه ده کمک آموزگاری ۶.۶۶۲ ریال است.
کارمندان رتبه ۹ ادارات بین این دو حقوق دریافت میدارند.
پایه ۹ اداری ۶.۹۲۰ ریال میگیرد.
آموزگاران رتبه ۷ نیز جزء این ردیف هستند.
پایه ۱۰ کمک آموزگاری ۶.۶۶۲ ریال دریافت میدارد.
از ۷ تا ۸۰۰۰ ریال
این میزان حقوق در موسسات ملی حقوق بسیار خوبی به شمار میرود و تنها به کسانی که فنی باشند پرداخت میشود. در موسسات دولتی از قبیل سازمان برنامه و غیره این مقدار حقوق بسیار کمی است. در اداره اصل چهار و موسسات آمریکایی یا در سفارتخانهها یک حقوق متوسط است.
حقوق یک سرگرد در حدود ۷.۵۰۰ ریال است.
یک قاضی رتبه چهار ۷.۱۱۰ ریال دریافت میدارد.
آموزگاران رتبه ۸ این حقوق را دریافت میدارند.
از ۸ تا ۹۰۰۰ ریال
رتبه ۹ قضایی در حدود ۸.۸۸۷ ریال میگیرد.
سرهنگ دوم در حدود ۸.۰۰۰ ریال و سرهنگ تمام بیش از ۹.۰۰۰ ریال دریافت میدارد.
رتبه ۹ آموزگاری در همین حدود دریافت میدارد. رتبه ۷ دبیری نیز در همین حدود میگیرد.
از ۱۰.۰۰۰ ریال تا ۲۰.۰۰۰ ریال
از سرهنگ تمامی به بالا بیش از ۱۰.۰۰۰ ریال پرداخت میشود.
حقوق یک سرلشکر در حدود ۲۰.۰۰۰ ریال است.
رتبه ۱۰ آموزگاری ۱۰.۶۱۲ ریال دریافت میدارد. رتبه ۱۰ دبیری ۱۶.۰۱۰ ریال میگیرد.
دانشیار پایه ده ۱۵.۹۳۷ ریال و استاد پایه ده ۱۷.۴۵۰ ریال میگیرد.
کارمندان پایه ۹ دادگستری و ثبت کل ۱۰.۵۲۱ ریال میگیرند.
حداکثر حقوق پزشک دولتی ۲.۰۴۰۰ریال و حداکثر حقوق پزشک ملی ۱۷.۶۶۸۰ ریال است.
حداکثر حقوق کارمندان اداری شهربانی با حق گماشته و غیره ۱۱.۱۸۰ ریال میباشد.
قضات از رتبه ۶ به بالا بیش از ۱۰.۰۰۰ ریال دریافت میدارند.
یک قاضی رتبه شش ۱۱.۱۰۷ ریال و رتبه هفت ۱۳.۸۸۵ ریال. رتبه هشت ۱۶.۱۹۹ ریال و رتبه نه ۱۸.۸۹۸ ریال میگیرند.
هنرمندان و هنرپیشههای خوب تئاتر و سینما به طور متوسط ۱۵.۰۰۰ ریال در ماه میگیرند.
از بیست هزار ریال تا سی هزار ریال
قاضی رتبه ده ۲۱.۲۶۰ ریال و رتبه یازده ۲۳.۹۱۷ ریال میگیرد.
مهندسین و مشاورین سازمان برنامه کلا بیش از این مقدار حقوق دریافت میدارند.
وکلای مجلس شورای ملی ۲۵.۰۰۰ ریال میگیرند.
وزرا نیز هر کدام ۲۵.۰۰۰ ریال حقوق میگیرند.
از ۳۰.۰۰۰ ریال تا ۱.۰۰۰۰.۰۰۰ ریال
در ادارات دولتی حقوق بیش از سی هزار ریال خیلی کم است؛ ولی در مشاغل آزاد جمع زیادتری این مبلغ درآمد دارند.
عالیترین حقوق اداری را در ایران در مرتبه اول ابتهاج مدیرعامل سازمان برنامه و عبدالله انتظام رئیس شرکت ملی نفت ایران میگیرند؛ به روایتی هریک ۱۵۰.۰۰۰ ریال در ماه حقوق دارند.
در مرتبه دوم حقوق استاندار آذربایجان است که با خرج سفره ۹۰.۰۰۰ ریال میباشد و سایر استانداران بین ۸۰.۰۰۰ ریال تا ۴۰.۰۰۰ریال مقرری دارند. حقوق سفرا نیز نیز در حدود استانداران میباشد.
گروهی هستند که به واسطه هنر یا موقعیت خاص خود درآمد خیلی زیاد دارند مثلا نمیدانم شما باور خواهید کرد یا نه که بانو دلکش و بانو مرضیه ماهیانه بین ۴۰۰.۰۰۰ تا ۵۰۰.۰۰۰ ریال درآمد دارند. معمولا این دو خواننده برای شرکت در هر مجلس شبنشینی قریب ۳۰.۰۰۰ ریال دریافت میدارند و البته در تهران به این بزرگی هر شب در یکی از خانههای اشراف برای آنها جا وجود دارد بعضی از خوانندههای دیگر نیز کمتر از آنها نیستند مثلا بانو الهه هر شب در هر عروسی که شرکت کند همچنین بانو شمس و بانو شاپوری بیش از ۱۵.۰۰۰ ریال میگیرند البته خوانندگانی هم هستند که با حقوق ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ ریال در ماه گذران میکنند.
باز اینها بالاخره به اصطلاح نان هنرشان را میخورند. گروهی دیگر هستند که بدون کمترین کاری بهترین درآمدها را دارند. بدون شک شما هم میدانید که این گروه صاحبان مستغلات و املاک و زمینخواران و مقاطعهکاران بزرگ هستند که درآمدشان در ماه گاهی بیش از یک میلیون ریال است.
۲۵۹
نظر شما