به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از مهر، طاهره طهرانی: محمد مریوانی، پژوهشگر و دبیر و نویسنده، در سال ۱۳۵۵ متولد شهرستان بیجار از توابع استان کردستان است، او دارای لیسانس باستانشناسی از دانشگاه تهران و فوق لیسانس تاریخ ایران اسلامی است، و اکنون به عنوان دبیر تاریخ در آموزش و پرورش شهرستان بیجار مشغول به خدمت است. از او چندین مقاله علمی پژوهشی و علمی ـ ترویجی در نشریات معتبر تاریخی؛ و کتابهای تاریخی بیجار در گذر زمان، بیجار گروس در گذرگاه تاریخ، تحولات گروس در جریان جنگ جهانی اول، و دو کتاب از مجموعه شخصیتهای مانا (دریابان غلامعلی بایندر و حسنعلی خان امیرنظام گروسی) منتشر شده است.
شخصیت غلامعلی بایندر را خودتان انتخاب کردید؟ و دلایل انتخاب ایشان چه بود؟
از میان شخصیتهای مانا (شخصیتهای ماندگار تاریخ معاصر ایران) بنده خودم شخصیت دریابان شهیدغلامعلی بایندر را انتخاب کردم. البته دلیل اصلی انتخاب غلامعلی بایندر این بود که ایشان اصالتاً همشهری بنده (از اهالی بیجار گروس) بودهاند. یعنی پدر ایشان از سران طایفه بایندر بیجار گروس از شهرهای استان کردستان بودهاند و امّا غلامعلی بایندر در تهران متولد شده است.
بخش پژوهش کار چقدر زمان برد؟ و آیا تنها از منابع استفاده کردید یا با افراد و کارشناسان با احیانا بازماندگان هم گفتوگویی داشتید؟
پژوهش این اثر بیش از یک سال به طول انجامید و در جمعآوری منابع و مطالب در این خصوص بیشتر از منابع مکتوب و از اسناد موجود استفاده شد. از آنجا که ایشان فقط یک فرزند پسر داشتند که بیش از ۸۰ سال سن داشت و در خارج از کشور زندگی میکرد، لذا دسترسی به ایشان برای بنده سخت بود. در ضمن چون از شهادت ایشان بیش از ۸۰ سال میگذشت لذا افراد هم دوره ایشان که در قید حیات باشند و مطالب ویژهای بیان نمایند بسیار کم بود. با برخی از اقوام دور و نزدیک ایشان که سن و سالی نیز داشتند نیز گفتوگوهایی صورت گرفت، امّا مطالب شاخصی از سخنان آنان که در منابع مکتوب نباشد نصیب بنده نشد.
فصلبندی کتاب انتخاب خودتان بود؟ چطور به این تنظیم رسیدید؟
کتابهای مانا دارای یک ساختار کلی هستند که مطالب کتاب غلامعلی بایندر نیز با توجه به این ساختار تهیه و تنظیم گردید.
شخصیت بایندر را چطور تعریف میکنید؟
غلامعلی بایندر در سال ۱۲۷۷ به دنیا آمد و سالها در مدارس مختلف به تحصیل علم پرداخت تا اینکه در سن ۱۹ سالگی وارد مدرسه نظام شد و در سال ۱۳۰۰ شمسی وارد ارتش جدید ایران گردید. با توجه به خدمات و لیاقتی که از خود نشان داد در سال ۱۳۰۱ به نشان ذوالفقار که از عالیترین نشانهای نظامی ایران بود دست یافت و با عنایت به توانمندیهایش خیلی زود مدارج ترقی را پیمود و سالها نیز در کشورهای اروپایی فرانسه و ایتالیا به تحصیل علوم نظامی پرداخت.
در سن ۳۳ سالگی در سال ۱۳۱۰ شمسی به فرماندهی نیروی دریایی نوین ایران منصوب شد. در دوران فرماندهی نیروی دریایی در جنوب کشور و در آبهای خلیجفارس بارها در مقابل انگلیسیها ایستاد و به دستور او پرچم انگلستان را از بندر باسعیدو در قشم پایین آوردند و پرچم ایران را برافراشتند. در دوران فرماندهی خود به خاطر وطندوستی و مصلحت کشور چندین بار در مقابل رضاشاه ایستاد و با عصبانیت و عتاب رضاشاه نیز روبهرو شد. وی بالاخره در سوم شهریور ۱۳۲۰ در خرمشهر در برابر هجوم انگلیسیها به ایران مقاومت کرد و جان خویش را فدای ایران کرد. به طور کلی ایشان فرماندهای توانمند و کاردان و فردی ایران دوست و وطنپرست بود که سرانجام جان خویش را نیز در راه وطن فدا کرد.
نکته یا خاطره جالبی از نوشتن این کتاب دارید؟
نکته جالب در مورد این کتاب این است که از میان کتابهای شخصیتهای مانا تنها کتابی است که در طی یک سال به چاپ دوم رسیده است.
۲۵۹
نظر شما