مذاكرات اسلام آباد

روشی جدید برای آزادسازی آهن عدس/ تا می‌توانید «عدسی» بخورید!/ عدس سبز یا دال عدس؟

به گفته یک متخصص علوم و صنایع غذایی، تصور رایج این است که چون عدس زود می‌پزد، نیازی به خیساندن ندارد اما حقیقت علمی‌اینجاست که ما عدس را نه فقط برای گرفتن نفخ، بلکه برای «آزادسازی آهن» باید بخیسانیم.

فاخره بهبهانی: دکتر نسرین مویدنیا، متخصص علوم و صنایع غذایی در گفت‌وگو با خبرآنلاین می‌گوید: شاید از نگاه عمومی‌عدس آشناترین و در عین حال مظلوم‌ترین عضو خانواده حبوبات به نظر بیاید. چرا که اغلب عدس را نماد غذایی ساده، سریع و دم‌ دستی می‌دانیم. اما اگر با عینک علم غذا و بیوشیمی‌به این دانه نگاه کنیم نه تنها حبوبات معمولی نیست بلکه کپسول پیچیده‌ مهندسی‌ شده ای است که اگر زبانش را بفهمیم، می‌تواند حکم یک داروخانه کامل را برای ما بازی کند.

معمای آزادسازی آهن عدس چیست؟

بسیاری از مادران، عدس را به امید رفع کم‌ خونی به فرزندان شان می‌دهند، غافل از اینکه این دانه، گنجینه‌ آهن خود را در پشت قفلی به نام «فیتات» پنهان کرده است. تصور رایج این است که چون عدس زود می‌پزد، نیازی به خیساندن ندارد اما حقیقت علمی‌اینجاست که ما عدس را نه فقط برای گرفتن نفخ، بلکه برای «آزادسازی آهن» باید بخیسانیم. خیساندن عدس، ترجیحا در آب ولرم و با همراهی چند قطره سرکه یا آبلیمو، کلید باز کردن این قفل است. بدون این مرحله ما آهن را می‌خوریم اما بدن مان توانایی جذبش را ندارد.

روشی جدید برای آزادسازی آهن عدس/ تا می‌توانید «عدسی» بخورید!/ عدس سبز یا دال عدس؟

عدس، محافظ قدرتمند چشم و ذهن

اما ماجرا فقط به آهن عدس ختم نمی‌شود. در میان حبوبات، عدس جایگاهی اشرافی دارد چون بعد از سویا، یکی از غنی‌ ترین منابع پروتئین گیاهی است که می‌تواند تکیه‌ گاهی محکم برای رشد کودکان و تقویت عضلات باشد. با این حال، شگفتی واقعی عدس در ارتباطش با چشم و ذهن است. این دانه حاوی رنگدانه‌های ارزشمندی به نام لوتئین است. همان ماده‌ ای که معمولا در هویج سراغش را می‌گیریم. لوتئین موجود در عدس، نه تنها محافظی قدرتمند برای شبکیه‌ چشم در برابر نورهای مضر است، بلکه در تحقیقاتی، ردپای آن در بهبود عملکرد مغز و حافظه نیز پیدا شده است. بنابراین عدسی گرم و معطر صبحانه، در واقع سوختی هوشمند برای شروع یک روز پرکار فکری است.

عدس سبز بهتر است یا عدس قرمز؟ چرا؟

شاید برای تان جالب باشد بدانید که وقتی پای انتخاب به میان می‌آید، تفاوت رنگ‌ها فقط ظاهری نیست. چون عدس سبز با آن پوسته‌ محافظش، قهرمان کنترل قند خون است. فیبرهای موجود در پوست عدس، قند را حبس می‌کنند و اجازه نمی‌دهند قند خون ناگهان بالا برود. ویژگی‌ ای که آن را به گزینه‌ ای ایده‌ آل برای دیابتی‌ها و حتی وعده‌های سحری در ماه رمضان تبدیل می‌کند تا گرسنگی، دیرتر به سراغ تان بیاید. در مقابل، عدس قرمز یا دال عدس، همان عدس پوست‌ کنده و عریانی است که بافتش سریع از هم باز می‌شود، لعاب می‌دهد و هضمی‌بسیار آسان‌ تر دارد که برای معده‌های حساس کودکان یا سالمندان طراحی شده است.

روشی جدید برای آزادسازی آهن عدس/ تا می‌توانید «عدسی» بخورید!/ عدس سبز یا دال عدس؟

عدسی را با ویتامین سی بخورید

البته هنر بهره‌ وری از عدس، لایه‌های دیگری هم دارد. علم امروز به ما می‌گوید که حتی نحوه سرو آن هم مهم است. اگر عدس پخته شده را مدتی سرد کنیم، نشاسته‌ آن با کمی‌تغییر ماهیت به غذایی محبوب برای باکتری‌های مفید روده تبدیل می‌شود. تمام تلاشی که با خیساندن عدس برای آزادسازی آهن آن کردیم، اگر سر سفره با لبنیات (کلسیم) یا نوشیدن چای بلافاصله بعد از آن همراه شود، هدر می‌رود. در عوض بهترین مکمل عدس، ویتامین C است. همراه کردن عدسی با آبلیموی تازه، فلفل دلمه یا گوجه‌ فرنگی، جذب آهن را به طور قابل ملاحظه ای افزایش می‌دهد.

۴۷۲۳۲

کد مطلب 2192784

برچسب‌ها

خدمات گردشگری

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 9 =

آخرین اخبار

پربیننده‌ترین