وحدت مسلمانان؛ خط قرمز توطئه‌های دشمن

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، یکی از مهم‌ترین چالش‌های جوامع مسلمان، مسئله حفظ وحدت و جلوگیری از نفوذ عوامل تفرقه‌افکن بوده است. قرآن کریم به عنوان مهم‌ترین منبع هدایت مسلمانان، بارها نسبت به خطر توطئه‌های دشمنانی که می‌کوشند میان مؤمنان اختلاف ایجاد کنند هشدار داده و آنان را به هوشیاری، همبستگی و تمسک به تعالیم الهی فراخوانده است. در این شماره یادداشت سیزدهم را می‌خوانیم:

بنابر روایت ایکنا، در یک سمت ایران اسلامی و در سمت دیگر آمریکا و رژیم صهیونیستی و پایگاه‌هایشان در کشورهای عرب مسلمان غرب آسیا قرار دارد. قرآن کریم در این دسته‌بندی چه می‌گوید.

یکی از یهودیان به وقتی وحدت مسلمانان مدینه به ویژه دو قبیله (اوس و خزرج) را دید که در سایه رهبری پیامبر(ص) در کنار هم با صلح و صفا زندگی می‌کنند، گفت: اگر این وضع ادامه داشته باشد، کیان یهود در خطر است. او با برنامه‌ریزی، گروهی را با خود همراه و مأمور کرد تا با یادآوری خاطرات درگیری‌های گذشته آنان را تحریک کند. نزدیک بود که درگیری سختی شعله‌ور شود. 

رسول خدا(ص) ضمن دعوت به آرامش، به آنان هشدار داد و آنها را از توطئه دشمن باخبر ساخت. آنها سلاح را بر زمین گذاشته، یکدیگر را در آغوش گرفته و از عمل خود پشیمان شدند. آیات ۹۸-۱۰۰ سوره آل عمران نازل شد که متضمّن سرزنش اهل کتاب و هشدار به مسلمانان است: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنْ تُطِیعُوا فَرِیقًا مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ یَرُدُّوکُمْ بَعْدَ إِیمَانِکُمْ کَافِرِینَ؛ ای اهل ایمان! اگر از گروهی از کسانی که به آنان کتاب داده شده اطاعت کنید، شما را پس از ایمانتان به کفر بازمی گردانند» (آل عمران: ۱۰۰). مراد از «فریق» طایفه‌ای از یهودیان است. کفر بعد از ایمان در این آیه می‌فهماند که چگونه مسلمانان با تحریک یهودیان کافر می‌شوند. ممکن است منظور از کفر همان عداوت‌ها و دشمنی‌های دوران جاهلیت باشد؛ چه اینکه ایمان سرچشمه محبت و برادری است و کفر سرچشمه پراکندگی و عداوت است.

در واقع این آیه به مسلمانان هشدار می‌دهد که اگر تحت تاثیر سخنان مسموم دشمن واقع شوند و به آنها اجازه دهند که در میان افرادشان نفوذ کنند و به وسوسه‌های آنها ترتیب اثر دهند، چیزی نخواهد گذشت که رشته ایمان نابود خواهد شد و به سوی کفر بازمی‌گردند؛ زیرا دشمن، نخست می‌کوشد آتش عداوت را در میان آنها شعله‌ور سازد و آنها را به جان هم بیفکند و به وسوسه‌های خود ادامه می‌دهد تا به کلی آنها را از اسلام بیگانه سازد.

در آیه بعد می‌فرماید: «وَکَیْفَ تَکْفُرُونَ وَ أَنْتُمْ تُتْلَی عَلَیْکُمْ آیَاتُ اللَّهِ وَ فِیکُمْ رَسُولُهُ؛ و چگونه کفر می‌ورزید در حالی که آیات خدا بر شما خوانده می شود، و پیامبر او در میان شماست»؛ یعنی در هنگامی که پیامبر(ص) آیات را بر شما تلاوت می‌کند، خوب گوش فرادهید و در آن تدبر کنید و اگر نتوانستید به رسول (ص) مراجعه کنید. عمل به این آیه در زمان ما یعنی برای ابطال شبهه‌هایی که یهود القا کرده، به آیات خدا و رجوع به سنت پیامبر(ص)، تمسک شود.