مثلا سخنگوی محترم کمیسیون مزبور گفته، شرط ایران برای پایان جنگ ، عضویت جمهوری اسلامی در شورای امنیت سازمان ملل همراه با حق وتو است! او در حرفهای پیشین خود نیز در باره خارک و جنگ و ... هم حرف زده است.
رئیس کمیسیون امنیت مجلس هر چند کمی خردمندانه تر سخن می گوید اما باز هم گویی سر کلاس انشا نشسته.
جنگ همچون سیاست و امنیت امر تخصصی است و صرف اینکه کسی عضو کمیسیونی در مجلس باشد، آن هم در شرایط فعلی مجوزی برای هر اظهارنظری ندارد بخصوص انکه در این حوزه ها بیسواد یا کم سواد باشد. در این مورد خاص، سخنگوی محترم کمیسیون شرط ایان چنگ و عضویت ایران در شورای امنیت سازمان ملل را از کدام مقام کشور نقل کرده؟
در میان اعضای کمیسیون امنیت ملی مجلس، افراد جنگ دیده هم حضور دارند اما پروتکل های اظهار نظر در مورد مسائل نظامی را می دانند و هرجایی هرحرفی نمی زنند.
اگر اعضای کمیسیون امنیت ملی بجای حرف زدنهای بی مورد سکوت اختیار کنند هیچکس آنها را مواخذه نخواهد کرد اما گفتن حرفهای بی ربط ، شعاری، خنده دار و خالی از واقعیت، حداقل برای حیثیت خودشان بی هزینه نخواهد بود.
چه جمله درستی گفته اند که : حرف زدن بلد نیستید، حرف نزدن هم بلد نیستید؟
نظر شما