تجارب میدانی و تحلیلهای جنگهای نوین به روشنی نشان میدهد که پیشرفتهترین سختافزارهای دفاعی و پیچیدهترین راهکارهای امنیتی، در غیاب انسجام درونی و اعتماد ملی، کارایی خود را از دست میدهند. دشمن با آگاهی کامل از این اصل، هدف اصلی خود را بر «قطبیسازی جامعه» و «تبدیل تفاوتهای مشروع به شکافهای غیرقابل ترمیم» متمرکز کرده است. از این رو، هرگونه اقدام یا اظهارنظری که –حتی به نیت اصلاح– به تفرقه دامن بزند یا دوقطبیهای کاذب را تقویت کند، در عمل به نفع دشمن و به ضرر امنیت ملی تمام خواهد شد.
هر نقد و تحلیل باید در چارچوب حفظ احترام متقابل و پرهیز از تخریب شخصیتها و گروهها صورت گیرد.
رسانهها و نخبگان وظیفه دارند از بازتاب خواسته یا ناخواسته روایتهای تفرقهانگیز اجتناب کنند.
جامعه یکپارچه و همدل، توان خنثیسازی سریع بحرانهای مصنوعی و تحمیل هزینه استراتژیک به دشمن را دارد.
پرهیز از دوقطبیسازی در واکنشها را فراموش نکنیم، پیامد های احتمالی تفرقه زا برای هر بیانیه و سخنرانی یا موضعگیری باید از پیش،ارزیابی شود.
عموم فعالان سیاسی، اصحاب رسانه، چهرههای تأثیرگذار و فعالین فضای مجازی می بایست با تقویت زبان همدلی، اولویت دادن به نقاط مشترک و پرهیز آگاهانه از دامن زدن به اختلافات، در این برهه حساس، بزرگترین سد دفاعی کشور یعنی «اتحاد ملی» را مستحکمتر از همیشه سازند.
یادمان باشد: آنچه امروز دشمن را ناتوان میکند، نه یک فناوری خاص، بلکه صدای واحد، اراده جمعی و همدلی بیشکست مردمی است که از کیان خود در برابر توطئهها پاسداری میکنند.
در واقع، صیانت از امنیت کشور در فضای پرآشوب مجازی، نیازمند «انضباط راهبردی در کلام» و التزام عملی به پرهیز از دوقطبیسازی است؛ رویکردی که در آن، هوشمندی ادبی و بصیرت سیاسی در هم میآمیزند تا کلمات به جای ایجاد چالش و اختلاف، به ابزاری برای تحکیم وحدت ملی، تقویت سرمایه اجتماعی و تثبیت جایگاه مقتدرانه میهن تبدیل گردند.
نظر شما