شاید آنها با مشاهده ی ویرانی های حاصل از جنگ، دچار عذاب وجدان شده باشند و یا شاید پیش از این ادراک دقیقی از جنگ و عوارض آن نداشتند و حال با مشاهده تبعات آن سعی در دوری از عواقب آن دارند.
اما به هر صورت باید فرصت را غنیمت دانست. به هر روی این جنگ اثبات کرد دوگانه های صوری مانند مردم و حاکمیت خصوصا در مقابل قدرت خارجی بی معناست و این دو آنچنان در همتنیده اند که آسیب به یکی برابر با آسیب به دیگری است.( بماند که ایران دوستان ایننکته ی بدیهی را یادآور می شدند ولی اپوزیسیون ویرانی طلب با بهره گیری از سخت افزار ارتباطاتی اهدایی دشمن مانع از رسیدن هر صدایی می شد).
به باور نگارنده هر تحلیل شرایط کنونی بدون ملحوظ داشتن نقش رضا پهلوی در شرایط ایجاد شده ، عقیمخواهد بود. رضا پهلوی خلاف عادت مالوف خود در دهه ۷۰ و ۸۰ شمسی این بار و این سالهای اخیر بدون هیچ ابایی از انتساب مستقیم خود به خارج( نه تنها به آمریکا بلکه به منفورترین ذی وجود نزد ایرانیان یعنی اسراییل ) نیز ابایی ندارد.اسراییل با عاملیت سلطنت طلبان و رسانه تروریستی اینترنشنال با برساخت روایت کشتار چند ده هزار نفری و ان هم توسط جمهوری اسلامی ایران( ناگفته پیداست این روایت چقدر مضحک است و با بدیهیات عقلی و شواهد موجود آشکارا نمیخواند) توانستند رخت مشروعیت برای تجاوز نظامی به کشورمان بدوزند. هر چند که این رخت تا حدی داستان همان لباس دوختن خیاط برای آن پادشاه در حکایت مثنوی معنوی مولوی را به ذهن متبادر می کند. ولی به هر روی این رخت تا حدی توسط این جماعت دوخته شد.
عدد برساختی اسراییل توسط اینترنشنال چنان انتخاب شد که در مقایسه با کشتار و جنگ قریب الوقوع آتی خودشان دست برتر را داشته باشد و چنان باشد که عدد شهدای جنگ نزد آن کم به نظر برسد.
برخلاف انگاره های رسوب کرده در میان لااقل بخشی از ما مردم داخل ایران، عمده ی دیاسپورای ایرانی موافق جنگ آمریکایی اسراییلی علیه کشورش نبوده و نیست. نظرسنجی موسسه نایاک مستقر در داخل ایالات متحده که بین 24 تا 27 مارس 2026 روی 508 نفر انجام شده (با حاشیه خطا ±4.4٪ )به وضوح نشان می دهد سلطنت طلبان و پهلوی چی های جنگ طلب تنها بخش کوچکی از این دیاسپورای گسترده هستند.
در ادامه به بخش هایی از نظرسنجی اشاره می شود:
- اکثریت قاطع خواهان پایان جنگاند، نه ادامه آن. 70.7٪ گفتهاند آمریکا باید جنگ را پایان دهد و فقط 25.6٪ خواهان ادامه جنگ بودهاند. همچنین 69.4٪ با اعزام نیروی زمینی آمریکا به ایران مخالفت کردهاند.
- راهحل ترجیحی، دیپلماسی است. 64.3٪ از مذاکره برای پایان دادن به جنگ حمایت کردهاند، در حالی که 35٪ با دیپلماسی مخالف بودهاند.
- در مورد تغییر نظام سیاسی مستقر نیز بر خلاف غوغا سالاری و تبلیغات اینترنشنتالی، اکثریت با تغییر از بیرون مخالفاند. 61.1٪ گفتهاند اگر قرار است حکومت ایران عوض شود، باید بهدست مردم ایران باشد، نه با مداخله خارجی؛ فقط 27.5٪ از تغییر حکومت با هر وسیلهای، از جمله مداخله نظامی، حمایت کردهاند.
مطابق با انچه گفته شد و بالاتر آمد، پهلوی نه تنها میان ایرانیان داخل کشور بلکه حتی میان ایرانیان خارج نشین نیز از محبوبیت گفتمانی برخوردار نیست. لذا امروز میتواند نقطه عطفی باشد که بلوغ دیاسپورا را نشان بدهد و دیاسپورایی که شاید مواضعش با جمهوری اسلامی در تمام ابعاد و زوایا هم تطابق نداشته باشد و طابق النعل بالتعل یکی نباشد اما در حفظ ایران عزیز همپوشانی صد در صدی دارد و چه بسا حضور رساتر و روشن تری در میدان مخالفت با تجاوز علیه ایران داشته باشد.
زمان دزد خاطره است. این روزهایی که میهن عزیزمان مورد هجوم وحشی ترین های عالم قرار گرفته فراموش نکنیم دو ماه پیش، تنها دو ماه پیش یک عده تظاهرات می کردند و خواستار بمباران ما بودند. یک عده بعد از شروع جنگ روی خون ما رقصیدند.
شاید نوستالژی و برساخت روایت تونل زمانی از پهلوی، عده ای را برای ساعاتی بتواند مجذوب خود کرده و رضا پهلوی نیز سرمایه تولید شده روانی هنجاری طی حدود 15 سال (از شبکه منوتو تا اینترنشنال) را بتواند برای یکی دو فراخوان خرج کند اما عینیات و واقعیات زندگی روزمره و رژه ی جنگنده های دشمن بالای سر آسمان ایران عزیز و کشتار هم وطنان و نابودی زیرساخت ها بر تمام آن تصورات پوچ مهر بطلان می زند. باید قدر ایرانیانی که خارج از کشور صف خود را از پهلوی چی و جنگ طلب جدا کردند دانست و به نحوی پاسخ این رویکردشان را داد.باید بدانند آغوش ایران بر روی تمام کسانی که روبروی دشمنان میهن ایستادند باز است. نباید بگذاریم خدای ناخواسته مجددا جذب ویرانی طلبان سلطنت طلب بشوند.
* در قسمتی از مقاله اکونومیست، رضا پهلوی را احمق مفید (useful idiot ) می داند . عنوان نوشتار حاضر برگرفته از این تعبیر است. البته هزینه ی حماقت (به نفع آمریکا و اسراییل) او را ما هر روزه با خون مردم مان و ویرانی ایران عزیز میدهیم.
1717
نظر شما