مذاكرات اسلام آباد

ریشه‌یابی حمله نظامی به کنیسه‌ای در تهران/ یهودی‌ستیزی اسرائیل در ایران

بدون شک این کنیسه ویران‌شده نیز بسان تمام مسجدها، آتشکده‌ها، خانقاه‌ها، معبدهای از آن ایران عزیز است و یهودیانِ ایران بخشی از هم‌میهنان ما هستند که ۲۵۰۰ سال شانه‌به‌شانه دیگر باشندگان ایران در روزهای خوش و روزهای دشوار و سختی‌های ایران زیسته‌اند.

علی نیکویی، دکتری پژوهش‌هنر، کارشناس ارشد تاریخ باستان|خبرآنلاین: امروز (۱۸ فروردین ۱۴۰۵) صبح در زیر بمباران شدید تهران یک نیایشگاه یهودیان حوالی میدان انقلاب شدیداً تخریب شد و بلافاصله گروه‌های هلال‌احمر ایران برای نجات وارد آن بنای مخروبه شدند و در اولین دقایق فیلمی گویا از گروه‌های امدادگر در فضای مجازی بیرون آمد که فیلم‌بردار در این ویدیوی دوازده‌ثانیه‌ای با تعجب می‌گفت: «ساختمان کنیسه یهودیان؛ ساختمانِ خودشان را زدند!» وقتی این فیلم را در گروه‌های دیگر دیدم نکته‌ای برایم جالب شد که اکثر دوستان می‌گفتند: این‌ها [اسرائیلی‌ها] به خودشان هم رحم نکردند! این واکنش‌ها برای منی که پیرامون میراث ناملموس و فرهنگ ایران پژوهش می‌کنم جالب آمد و اندوهی بزرگ بر دلم نشست که چگونه به ‌واسطه کم‌کاری نهادهای فرهنگی چه آسوده بخشی از هم‌میهنان خویش که دل در گروی ایران عزیز دارند را غیرخودی و حتی بسانِ دژخیم بدکنش می‌دانیم!

فراموش نکنیم سرزمین ایران علاوه بر کثرت جمعیتی مسلمان خود، مسکن و مأوای پیروان ادیان بزرگ و کهن‌سالی است که تاریخ سکونت ایشان در این سرزمین به بلندای تاریخ ایران بازمی‌گردد؛ پیروان چهار دین بزرگ مشتمل بر زردشتیان، یهودیان، مسیحیان و منداییان که سده‌های متمادی در ایران زندگی نموده‌اند و تفکیک ایشان از سرزمین ایران و قرابت دادن آن‌ها به هم‌کیشان‌شان در سایر سرزمین‌ها کاری بسیار دشوار و حتی می‌توان گفت ناممکن است، زیرا آن‌ها در طول هزاره‌های تاریخی در ایران عزیز زیسته‌اند و بخشی از هویت و باورهای ایرانیان در اعصار مختلف تاریخی را در قالب باورهای دینی و آئینی حفظ و حراست نموده‌اند، در بهترین حالت ایشان را باید یهودیان ایرانی، زردشتیان ایرانی، مسیحیان ایرانی و منداییان ایرانی نامید.

یونسکو [سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد] همتای میراث ملموس فرهنگی [مانند نقش‌رستم] میراث ‌فرهنگی ناملموس می‌داند که تمرکز عمده آن بر جنبه‌های ناملموس فرهنگ است؛ میراث ‌فرهنگی ناملموس به معنای رسوم، بازنمایی‌ها، تجلیات، دانش‌ها، مهارت‌ها، و نیز ابزارها، اشیا، دست‌ساخته‌ها و فضاهای فرهنگی مرتبط با آن‌ها است که جوامع، گروه‌ها، و در بعضی از موارد، افراد به‌عنوان بخشی از میراث ‌فرهنگی خود می‌شناسند. این میراث ‌فرهنگی ناملموس که از نسلی به نسل دیگر منتقل، می‌شود پیوسته توسط جوامع و گروه‌ها در پاسخ به محیط، تعامل با طبیعت و تاریخ‌شان بازآفرینی می‌شود و حس هویت و تداوم را برای‌شان به ارمغان می‌آورد، و بدین ترتیب احترام به تنوع فرهنگی و خلاقیت بشری را ترویج می‌دهد.

تجلی میراث ‌فرهنگی ناملموس می‌تواند در موارد زیر مشاهده گردد:

  • آیین‌های شفاهی، شامل زبان به‌ عنوان محمل میراث ‌فرهنگی ناملموس (آوازها، لالایی‌ها، آواهای کار، متل‌ها، شعرخوانی‌ها، و...)
  • هنرهای اجرایی (موسیقی، رقص، نمایش سنتی، خیمه‌شب‌بازی، نمایش عروسکی، نقاشی، خوش‌نویسی، و...)
  • آیین‌های اجتماعی، مراسم، مناسک و فستیوال‌ها (جشن‌ها، بازی‌ها، مراسم آیینی، اعیاد، و...)
  • دانش و کردارهای مربوط به طبیعت و جهان هستی (طب سنتی، معماری سنتی، نجوم سنتی، دانش‌ها و مهارت‌های سنتی بهره‌گیری از منابع انرژی، و...)
  • صنعتگری سنتی (مهارت‌ها و فنون در حوزه‌های سفالگری، کاشی‌کاری، صنایع چوب، نساجی، و...)

با توجه ‌به تعاریف بالا از میراث ناملموس فرهنگی و اهمیت اقلیت‌های دینی ایرانی که پاس‌داشت بخشی از فرهنگ ایرانی را در قالب آئین‌ها و باورهای دینی خود حفظ و تداوم می‌دهند، می‌توان اندیشید که پنداشتن ایشان به‌ عنوان غیرخودی چه ضایعه فرهنگی به کشور ایران وارد می‌نماید و اسباب خالی ‌شدن ایران از جمعیت مسیحی، یهودی، زردشتی و مندایی می‌گردد که تأثیر مخربش همانند تخریب بخشی از تخت‌جمشید دردآور است و مایه افسوس است.

بدون شک این کنیسه ویران‌شده نیز بسان تمام مسجدها، آتشکده‌ها، خانقاه‌ها، معبدهای از آن ایران عزیز است و یهودیانِ ایران بخشی از هم‌میهنان ما هستند که ۲۵۰۰ سال شانه‌به‌شانه دیگر باشندگان ایران در روزهای خوش و روزهای دشوار و سختی‌های ایران زیسته‌اند؛ ایشان وارثان و نگاه‌دارندگان بخش بزرگی از فرهنگ و هنر و موسیقی ایران هستند و در هر تجاوز دژخیمی به ایران خون‌شان نیز [چون سایر جمعیت‌های دینی دیگر در ایران] به جویبار خون دیگر ایرانیان پیوسته. اسرائیل و آمریکا هیچ جایی و حتی هیچ ساختمانی [به ‌اندازه سفارت و کنسولگری] در ایران عزیز ندارند و ان‌شاءالله نخواهند داشت. آسیب واردشده توسط بمب‌ها و موشک‌های اسرائیل به این کنیسه، آسیب به نیایشگاه عزیزان و هم‌میهنان یهودیِ ایرانی است که باورمند به شریعت حضرت موسی کلیم‌الله‌اند؛ همان‌قدر اسرائیل پایبند به شریعت یهود و دین حضرت موسی است که عربستان سعودی پایبند به دین حضرت محمد و شریعت اسلام است!

این فاجعه برای هم‌میهنان یهودیِ ایرانی ما فرصتی مناسب است تا دیدگان جهان را به یهودستیزی اسرائیل نیز جلب کرد و به جهانیان فهماند که جمهوری اسلامی نبردش با خوی استکباری اسرائیل است و نه یهودیان و این اسرائیل است که هیچ رحمی به هیچ شهروند ایرانی حتی ایرانیانِ یهودی نیز ندارد.

۲۵۹

کد مطلب 2202837

برچسب‌ها

خدمات گردشگری

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 7 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 6
  • نظرات در صف انتشار: 2
  • نظرات غیرقابل انتشار: 4
  • الهام IR ۱۸:۵۱ - ۱۴۰۵/۰۱/۱۸
    10 3
    بسیار عالی درود
  • محمد IR ۱۹:۵۵ - ۱۴۰۵/۰۱/۱۸
    11 0
    چه زاویه‌ی دید عالی و چه نکته جالب و پر اهمینتی! کاش امثال آقای دکتر در ابن سالها مسئول فرهنگی کشور بودند افسوس...
  • حامد IR ۲۰:۵۹ - ۱۴۰۵/۰۱/۱۸
    15 0
    واقعا اون شخص حرف بدی زد. ایرانیان یهودی پاره تن ایران هستند
  • IR ۲۱:۲۰ - ۱۴۰۵/۰۱/۱۸
    6 1
    دقیقا این حرف فیلم بردار به ذهن من هم تلنگر زد.
  • IR ۰۳:۳۲ - ۱۴۰۵/۰۱/۱۹
    9 0
    مطلب خیلی خوبی بود ، ما در بسیاری از دیگر زمینه ها کم کاری های مشابه داشته ایم که امیدوارم با پایان جنگ مسئولان مربوطه طرحی نو در اندازند
  • IR ۰۷:۵۳ - ۱۴۰۵/۰۱/۱۹
    2 25
    حیوانی که ۵۵ کتابخانه رو ۷۶۳ مدرسه بزند به اموال خودش رحم میکند ؟