به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، چگونه میتوان میان «حقانیتِ یک مسیر» و «واقعیتهای دشوار میدان نبرد» پیوندی منطقی برقرار کرد؟ این پرسش که چرا امدادهای ویژهی الهی همواره به شکل تغییرات فیزیکی یا معجزات آشکار در لحظات حساس تجلی نمییابند، یکی از دغدغههای بنیادین و تکرارشونده در میان حقطلبان است. اهمیت این پرسش انسان را از انتظار منفعلانه برای امدادهای غیبی به سمت درک عمیقِ «سنتهای حکیمانهی الهی» و «نقش محوری اراده و اختیار انسان» تغییر میدهد. در واقع، واکاوی این مسئله نه تنها مانع از بروز یأس در دشواریها میشود، بلکه با تبیین پیوند میان «تکلیفمداری» و «نصرت پروردگار»، پایداری مؤمنان را در مسیر حق تقویت کرده و تصویری دقیقتر از چگونگی تحقق وعدههای الهی در جهانِ اسباب و علل ترسیم میکند.
پرسش:
یکی از پرسشهای پرتکرار در این روزها این است که چرا با وجود اعتقاد به حقانیتِ مسیرمان، امدادهای ویژهی الهی را در صحنههای نبرد نمیبینیم؟ برای نمونه، چرا شاهدِ از کار افتادن هواپیماها یا عمل نکردن بمبهای دشمن نیستیم؟
پاسخ حجتالاسلام رضا پوراسماعیل: برای پاسخ به این پرسش، باید به این نکته بنیادین توجه داشت که خداوند متعال، علیرغم قدرت مطلقه و تواناییِ تحقق هر آنچه اراده میکند، نظام جهان را بر پایهی اسباب و عللِ طبیعی استوار کرده است.
البته، این بدان معنا نیست که خداوند متعال هر چیزی را اراده کند، رخ دهد. خداوند حکیم است و تنها خواستههایی را اراده میکند که مطابق با حکمتِ او و در چارچوبِ نظامِ احسنِ آفرینش باشد.
منظور از حکمت الهی این است که خداوند، انسان را مختار آفریده است. اگر انسانی با اختیار خود کارهای نیک را انجام دهد و از اعمال ناپسند دوری جوید، خداوند متعال از راههای غیرمتعارف یا نامأنوس، اراده و اختیارِ او را محدود نمیسازد.
در همین راستا، به انسانها فرمان داده شده است که از اعمال نادرست دوری گزینند و در برابر ظلم ایستادگی کنند. اگر قرار است بساط استکبار، غارت، قتل و دیگر ستمها برچیده شود، این مهم باید از مسیرِ اراده، حرکت، تعالی و انتخابِ آگاهانهی خودِ انسانها حاصل گردد؛ زیرا هدف از خلقتِ بشر در این دنیا، پیمودنِ مسیرِ رشد و کمال در تمامی ابعاد، از فردی تا اجتماعی است.
در واقع، این خودِ جامعه است که بایستی با بصیرت و اراده، راهِ مقابله با استکبار و ظلم را انتخاب نماید. تنها در این صورت است که آن جامعه، مصداقِ «نصرت الهی» را درک خواهد کرد و امدادهای پروردگار، همراه و پشتیبانِ گامهای آنها در این مسیرِ حقجویانه خواهد بود.
تجربهی تاریخی ما، بهویژه پس از پیروزی انقلاب اسلامی، شاهدی گویا بر این اصل است. در مقاطعی که با اتخاذ تصمیمات صحیح اجتماعی و حرکت در مسیر حق، در برابر سختیها و ظلمها ایستادگی کردهایم، امدادهای الهی را به وضوح مشاهده نمودهایم.
نمونهی بارز آن، دوران دفاع مقدس در جنگ تحمیلی هشت ساله بود؛ زمانی که در برابر فشارهای همهجانبهی جهانی و حمایتهای گستردهی بسیاری از کشورها از عراق، ملت ایران با اتکا به ایمان و ارادهی خود، مقاومت کرد و شاهدِ امدادهایی بودیم که فراتر از تحلیلهای صرفِ مادی قرار داشت. تابآوری ملت ایران در آن شرایط، علیرغم تحریمهای شدید و کمبود تسلیحات، برای بسیاری از کارشناسان نظامی شگفتانگیز بود. این اصل، در وقایع اخیر نیز مصداقهای متعددی یافته است، که گواه روشنی بر این حقیقت است که «إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ یَنْصُرْکُمْ وَیُثَبِّتْ أَقْدَامَکُمْ».
برای دانلود و شنیدن صوت اینجا کلیک کنید.
منبع:حوزه
نظر شما