نامه ما به انجمن نویسندگان یک تلنگر بود/نویسندگان می‌توانستند صدایشان را به دنیا برسانند

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، داود امیریان نویسنده حوزه کودک و نوجوان در برنامه «من ایرانم» تلویزیون در صحبت‌هایی در واکنش به نامه اعتراضی خود به انجمن نویسندگان کودک و استعفایشان به دلیل سکوت این انجمن دربرابر ظلم آمریکا و صهیونیست‌ها در جنگ اخیر گفت:  نامه ما به انجمن نویسندگان یک اعتراض و تلنگر بود که فکر میکنم اتفاق افتاد ما  نباید خاموش باشیم!

وی در ادامه افزود: یک ماجرایی درکشورمان رخ داده و اینکه ما تبعیض قائل شویم درست نیست. مثلا ما برای حمله روسیه به اوکراین و بچه‌های اوکراین و کشته شده‌های دی ماه و ۱۴۰۱ بیانیه بدهیم و سروصدا کنیم و الان سکوت کنیم، این درست نیست. اعتراض من این بود این همه مادر پا به ماه و دختر و پسر بچه‌ها که از زیر آوار تکه پاره شدند به رگ غیرت ما باید بر بخورد !باید ناراحت و متاثر شویم . ما میتوانستیم با نویسندگان دنیا مکاتبه کنیم، یونیسف اعتراض کنیم، صدایمان را برسانیم ما اگر نویسنده کودک و نوجوان هستیم تریبون داریم و باید ازاین تریبون استفاده کنیم.

امیریان در پاسخ به سوالی که اگر موشکی داشته باشد، با آن چه می کند، اظهار داشت: اول از همه دوست دارم موشکی که انتخاب میکنم به عشق پرسپولیسی‌ها قرمز باشد و حتما مقرر خائنان را می‌زنم. چون میگویند اگر پنج گلوله داشته باشی یکی به سمت دشمنان و چهار تا به سمت خائنین بزنید، چون اینها ضربه‌ای که به ما می‌زنند خیلی بدتر است، ضربه‌ای که منافقین در هشت سال به ما زدند زخم بیشتری از زدن دشمنان داشت، الان هم حتما اینترنشنال را می‌زدم، چون آنها خائن هستند. حملات آمریکا را در حمایت از مردم ایران توجیه کردند، مردم ایران بانوان باردار و کودکان شهید شدند چطور در برابر اینها توجیه دارند؟