به گزارش خبرآنلاین، جنگها با خود هزینهها و تبعات اقتصادی را به دنبال دارند که باعث میشود هزینه جنگ گاه تا یکی دو نسل ادامه پیدا کند. منظور از هزینه تنها هزینههای مستقیم درگیری نظامی نیست و تنها به واحدهای آسیب دیده یا زیرساختهای نابود شده خلاصه نمیشود؛ بلکه جنگها با از بین بردن فرصتهای توسعه در یک جغرافیای مشخص، در عمل هزینههایی چند برابر بیشتر از خسارات مستقیم به مردم کشورهای درگیر تحمیل میکنند.
محمد تقی فیاضی، کارشناس اقتصاد کلان به خبرآنلاین گفت: پتروشیمی و فولاد دو بخشی هستند که ارز زیادی را برای اقتصاد ما تامین میکنند. ارقام سالهای اخیر نشان میدهد درآمد ارزی ایران از صادرات محصولات پتروشیمی و فولادی سالانه ۳۰ تا ۳۵ میلیارد دلار بوده که رقمی قابل توجه برای اقتصاد ما به حساب میآید. همچنین این دو صنعت تامین کننده بخش بزرگی از کالاهای واسطهای یا اولیه تولید صنایع دیگر هم به حساب میآیند، درنتیجه تعطیلی یا متوقف شدن تولید در این بخش علاوه بر رشد بیکاری و کاهش مشاغل پایدار، به رشد تورم و کاهش رشد اقتصادی هم منجر خواهد شد.
وی درباره مجموعه هزینه اقتصادی جنگ توضیح داد: اثرات آن به کل زنجیره اقتصاد ما میتواند تسری یابد و به سرعت صنایعی چون خودروسازی یا ساختمان را دچار مشکل کند. این در حالی است که حملات هوایی موجب شده تا نیاز به ساخت و ساز واحدهای خسارت دیده هم افزایش پیدا کند. از سوی دیگر در همین روزها مشاهده کردیم که نرخ محصولات پلاستیکی گاه دو تا سه برابر افزایش یافته که نشان میدهد متوقف شدن خط تولید پتروشیمی با چه سرعتی به مصرف کننده فشار هزینه را وارد میکند. این موضوع بیانگر آن است که ضربه به بخشهای مختلف رسیده و آثار غیرمستقیم این جنگ ۴۰ روزه حتی میتواند بیشتر هم شود، زیرا صنایعی در کشور ما آسیب دیدهاند که زیرساخت دیگر بخشها به حساب میآیند. به طور خاص نرخ بیکاری هم افزایش خواهد یافت و رشد اقتصادی حتی میتواند به کمتر از -۵ درصد هم برسد.
مشروح کامل این گفتگو را میتوانید در اینجا بخوانید.
۲۲۳۲۲۹
نظر شما