به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، محمد خیراندیش، طراح کاراکتر، انیماتور، نویسنده و کارگردان معتقد است: «شما هنگام ساخت بخش دوم هر اثری، با این خطر مواجهاید که خروجی کارتان به اندازه بخش اول مورد استقبال قرار نگیرد و برای همین است که میبینیم بخش دوم بسیاری از انیمیشنهای جهانی، به کیفیت بخش اول آن نیستند.»
او ادامه میدهد: «بهعنوان مثال کمتر کسی «سیندرلا ۲» یا «گوژپشت نتردام ۲» یا «فصل شکار ۲» را دیده است. علت این اتفاق آن است که شما بهعنوان انیمیشنساز یکبار در یک اثر، جهانی داستانی و گرافیکی را خلق میکنید که پایهگذار بخش بزرگی از جذابیت اثرتان است. در بخش دوم اما این جهان داستانی و گرافیکی تبدیل به جهانی آشنا میشود که دیگر به اندازه بخش اول گیرا نیست و مخاطب را جذب نمیکند پس به ابزارهایی دیگر برای جذب مخاطب نیازمند میشوید. درنتیجه تعداد کمی از کمپانیهای بزرگ را میبینید که به سمت ساخت بخش دوم انیمیشنهای موفقشان بروند.»
او با اشاره به این که «با این حساب، ما نیز اصلا فکر نمیکردیم که «پسر دلفینی» قرار است بخش دوم داشته باشد» ادامه داد: «درواقع اصلا فکر نمیکردیم، اتفاقاتی که برای «پسر دلفینی۱» رخ داد، رخ دهد. برای همین هم فیلمنامه طوری نوشته شد که تکلیف عناصر داستان در همان بخش اول معلوم شود و ماجرا به پایان برسد. اما «پسر دلفینی ۱» آنقدر کار خود را به درستی انجام داد که مطالبه ساخت بخش دوم از سوی بازار ارائه شد. درواقع سرمایهگذار ترکیهای پیشنهاد کرد ما «پسر دلفینی۲» را با مشارکت آنها بسازیم و در ازایش آنها فقط در سود پخش ترکیه با ما شریک شوند. آورده این پیشنهاد آنقدر بود که استودیوی سازنده نتوانست نه بگوید. سفارش ساخت سریال ۲۶ قسمتی از «پسر دلفینی ۱» نیز برای پخش مابین اکران «پسر دلفینی ۱» و «پسر دلفینی ۲» از سوی سرمایهگذار ترکیهای داده شد.»
متن کامل گفتوگو با محمد خیراندیش، طراح کاراکتر، انیماتور، نویسنده و کارگردان و ناصر جاهدنیا، مدیرعامل بنیاد ملی پویانمایی ایران و متخصص در مدیریت تولید و تهیهکنندگی انیمیشن با موضوع «بازدیدهای میلیونی ویدئوهای رسانه «اکسپلوسیو مدیا» در شبکههای اجتماعی و دست بالاتر ایران در جنگ رسانهای» را اینجا بخوانید.
۵۹۲۴۲
نظر شما