به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در اردیبهشت سال ۱۳۴۳، مأموران گروه تجسس ناحیه یک ژاندارمری مرکز در عملیاتی گسترده چند شیرهکشخانه در اطراف تهران را شناسایی و کشف کردند. خبرنگار حوادث روزنامه کیهان که همراه با مأموران در این مأموریت حضور داشت، روایتی از مشاهدات هشتساعته خود از این مراکز تهیه کرد؛ روایتـی که تصویری روشن از وضعیت اعتیاد و فعالیت شیرهکشخانهها در آن سالها ارائه میدهد.
برای نفوذ به این مکانها، مأموران با لباس مبدل و ظاهری ژنده وارد عمل شدند. راهنمای آنان فردی به نام «اکبر شیرهای» بود؛ معتادی سابق که اکنون با ژاندارمری همکاری میکرد و از محل بسیاری از شیرهکشخانههای اطراف تهران آگاهی داشت. نخستین مقصد خانهای متعلق به مردی معروف به «کاکا» بود؛ قاچاقچی باسابقهای که چندین بار دستگیر شده اما هر بار پس از مدتی دوباره فعالیت خود را از سر گرفته بود.
خانه کاکا با رمز یا «اسم شب» اداره میشد و تنها کسانی که این رمز را میدانستند اجازه ورود داشتند. مأموران پس از ورود مخفیانه به اتاقی کوچک و تاریک رسیدند که دود غلیظ شیره آن را پر کرده بود. کاکا و همسرش در کنار چراغ شیرهکشی مشغول مصرف بودند و مردی دیگر که خود را راننده تاکسی معرفی میکرد در گوشهای منتظر نوبت بود. با ورود مأموران، همه غافلگیر شدند و تلاش کردند وسایل مصرف را پنهان کنند، اما موفق نشدند. یکی از مشتریان نیز تلاش کرد فرار کند و حتی برای پنهان شدن داخل لانه مرغ رفت، اما مأموران او را پیدا کردند.
در ادامه مأموران به شیرهکشخانه دیگری در روستای فرحزاد رفتند که توسط فردی به نام عباس سمسار اداره میشد. در آنجا پیرزنی به نام «مهین» به مشتریان شیره میفروخت و چند مرد در حال مصرف یا انتظار بودند. با ورود ناگهانی مأموران، فضای اتاق بههم ریخت و همه افراد دستگیر شدند. وسایل مصرف و مواد مخدر نیز ضبط شد.
طبق آمار ژاندارمری، در سال پیش از این عملیات ۲۵۳ شیرهکشخانه در اطراف تهران، قم و سمنان کشف و ۴۸۹ نفر دستگیر شده بودند. مسئولان تأکید داشتند که برای مقابله با اعتیاد تنها برخورد انتظامی کافی نیست و ایجاد مراکز درمانی مجهز برای درمان معتادان ضروری است؛ زیرا بسیاری از آنان پس از آزادی دوباره به چرخه اعتیاد و راهاندازی چنین مراکزی بازمیگردند.
متن کامل این گزارش را اینجا بخوانید.
۲۵۹
نظر شما