به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در پی درگذشت عیسی امیدوار، آخرین بازمانده از برادران ماجراجوی امیدور، نگاهی کوتاه به زندگی و سفرهای شگفتانگیز این دو جهانگرد ایرانی خالی از لطف نیست. متن پیش رو برگرفته از گزارشی درباره برادران امیدوار در پایگاه اینترنتی متعلق به یک آژانس گردشگری فعال در آمریکا، هند و ترکیه است و مروری کوتاه بر داستان سفرهای الهامبخش برادران امیدور و میراثی است که از خود بهجا گذاشتند.
عیسی امیدوار و عبدالله امیدوار به ترتیب در سالهای ۱۳۰۸ و ۱۳۱۰ در دروازه دولاب تهران، ایران به دنیا آمدند. برادران امیدوار به عنوان مشهورترین جهانگردان در تاریخ ایران شناخته میشوند. آنها از کودکی شیفته کشف و ماجراجویی و هیجان یافتن ناشناختهها بودند. کنجکاوی آنها با داستانهایی که پدرشان در شبهای طولانی زمستان برایشان تعریف میکرد، بیشتر میشد. آنها آرزو داشتند سراسر جهان را بپیمایند و گوشههای پنهان آن را کشف کنند.
برادران امیدور چه کسانی بودند؟
برادران امیدوار در ایران، عضو یک باشگاه کوهنوردی بودند و همراه با آن موفق شدند به قله دماوند، بلندترین آتشفشان آسیا، صعود کنند. آنها در سال ۱۹۵۴ [پاییز ۱۳۳۳] تصمیم گرفتند برای شناخت جوامع ابتدایی جهان و معرفی فرهنگ غنی ایران به دنیا، سفر به دور دنیا را آغاز کنند. این دو برادر ابتدا با بودجهای ۹۰ دلاری و دو موتورسیکلت ۵۰۰ سیسی ماچلس که شعار «همه متفاوت، همه خویشاوند» روی گلگیر جلوی آن نوشته شده بود، سفری هفتساله را آغاز کردند. پس از بازگشت، شرکت سیتروئن فرانسه یک خودرو به آنها هدیه داد و آنها با یک خودروی دو سیلندر سیتروئن سفر سهساله دیگری را انجام دادند؛ سفری که در مجموع به یک ماجراجویی دهساله تبدیل شد و آنها را به ۹۹ کشور در پنج قاره جهان برد.
تصمیم برادران امیدور برای آغاز سفر دور دنیا با موتورسیکلت تحت تأثیر مجموعهای از رویدادهای مهم و تجربههای شخصی شکل گرفت. عیسی امیدور، یکی از این دو برادر، پیشتر در یک مسابقه سرعت و استقامت از کرج تا تهران شرکت کرده بود و توانست مقام دوم را به دست آورد. این تجربه ماجراجویانه و هیجان مسابقه احتمالاً اشتیاق او را برای اکتشافات بیشتر برانگیخت. افزون بر این، او مهارت خود در دوچرخهسواری را نیز با کسب مقام چهارم در یک مسابقه دوچرخهسواری سرعت در تهران نشان داد.
عامل مهم دیگری که آنها را به سفر با موتورسیکلت ترغیب کرد، آشنایی با دوچرخهسوار فرانسوی، لیونل برانس، بود. برانس مسیر جسورانهای از پاریس تا سایگون، پایتخت ویتنام جنوبی، را با دوچرخه طی کرده بود. او در جریان سفر خود از تهران عبور کرد و با استقبال گرم باشگاه کوهنوردیای روبهرو شد که برادران امیدور نیز عضو آن بودند. این دیدار اتفاقی و آشنایی پس از آن، تأثیر عمیقی بر عیسی گذاشت و عزم او را برای آغاز ماجراجویی خودشان در قارههای مختلف با وسیلهای دوچرخ محکمتر کرد. مجموعه این تجربهها، همراه با علاقه شدید آنها به کشف جهان و تمایل به داشتن تجربهای عمیقتر از سفر، باعث شد برادران امیدور موتورسیکلت را به عنوان وسیله اصلی سفر خود انتخاب کنند.
آنها چگونه برای این ماجراجویی آماده شدند؟
برای آماده شدن برای این ماجراجویی بزرگ، برادران امیدور، عیسی و عبدالله، سفرهای جداگانهای انجام دادند که تجربههای ارزشمندی برای آنها به همراه داشت. عیسی با موتورسیکلت از تهران به سمت غرب حرکت کرد و با عبور از مرزهای ایران به ترکیه، سوریه و عراق سفر کرد. این سفر دشوار چهارماهه او را از جادههای سنگلاخی و خطرناک عبور داد. با وجود سختیها، مردم محلی با گرمی از او استقبال کردند و او توانست این سفر را با موفقیت به پایان برساند.
در همین زمان، عبدالله نیز همراه با یکی از دوستانش با استفاده از دوچرخه به کاوش در جنوب ایران پرداخت. برادران امیدور در طول این سفرهای جداگانه، ارادهی استوار خود را نشان دادند و در برخورد با مردم رویکردی مهربان و صمیمی داشتند. این نگرش به زیبایی در شعار آنها که با افتخار روی دوچرخههایشان نوشته شده بود، خلاصه میشد: «همه متفاوت، همه خویشاوند». این شعار نیروی محرکه سفر آنها بود و باورشان به پیوند میان همه انسانها و ارزش شناخت و قدردانی از فرهنگهای گوناگون را نشان میداد.
نخستین مرحله از سفر برادران امیدور
برادران امیدور نخستین سفر شگفتانگیز خود را آغاز کردند؛ سفری هفتساله که آنها را به ماجراجویی و اکتشافی کمنظیر در سراسر جهان برد. آنها سفر خود را با حرکت به سمت شرق آغاز کردند و از افغانستان، پاکستان، هند، تبت، برمه، مالزی، سنگاپور، اندونزی، فیلیپین، ویتنام، کامبوج، سیام (تایلند)، هنگکنگ، ژاپن، نیوزیلند و استرالیا عبور کردند. سپس با عبور از اقیانوس پهناور آرام به قاره آمریکای شمالی رسیدند.
کاوش آنها در قاره آمریکا از آلاسکا آغاز شد. در سال ۱۹۵۸ به داخل مدار قطب شمال رفتند تا شیوه زندگی منحصربهفرد مردم اسکیمو را مطالعه کنند. آنها شرایط بسیار سخت را تحمل کردند و حتی همراه با اسکیموها گوشت خام حیوانات مصرف کردند. همچنین یاد گرفتند با سورتمههایی که سگها میکشیدند سفر کنند و حتی هنر ساختن ایگلو (خانههای یخی) را در مدت یک ساعت فرا گرفتند؛ تجربهای بینظیر برای آنان.
برادران سپس با موتورسیکلت سفر خود را ادامه دادند و وارد آمریکای جنوبی شدند. آنها از مکزیک، گواتمالا، السالوادور، کاستاریکا، پاناما، کلمبیا، اکوادور، پرو، بولیوی، شیلی، آرژانتین، اروگوئه، پاراگوئه و برزیل عبور کردند. در شیلی زندگی عبدالله مسیر غیرمنتظرهای پیدا کرد. او عاشق شد، تصمیم گرفت در شیلی بماند و سرانجام با محبوبش ازدواج کرد. پنج سال بعد نیز یکی از بزرگترین شرکتهای فیلمسازی آن کشور را تأسیس کرد.
پس از هفت سال اکتشاف و ماجراجویی چشمگیر، سفر برادران امیدور در آمریکا به پایان رسید. آنها در سال ۱۹۶۴ برای مدت کوتاهی به ایران بازگشتند و در مسیر بازگشت از انگلستان، فرانسه، آلمان، اتریش، سوئیس، ایتالیا، یوگسلاوی، یونان و ترکیه عبور کردند. با این حال، بازگشت آنها به وطن با اندوهی عمیق همراه بود؛ زیرا تنها سه روز پس از رسیدنشان به تهران، خبر درگذشت مادرشان را دریافت کردند.
دومین مرحله از سفر برادران امیدور
پس از بازگشت به ایران، از سوی شرکت سیتروئن یک خودرو به آنها اهدا شد. با شور و اشتیاقی تازه، سفر دور دنیای دوم خود را آغاز کردند و این بار قاره پهناور و متنوع آفریقا را به عنوان مقصد انتخاب کردند.
آنها ایران را ترک کردند و ابتدا از کویت و عربستان سعودی عبور کردند. پس از گذر از دریای سرخ، ماجراجویی آفریقاییشان از سودان آغاز شد. طی سه سال، از کشورهای متعددی عبور کردند و با چالشهایی همچون عبور از کنگو و رویارویی با جنگل دشوار و هراسانگیز ایتوری روبهرو شدند.
مسیر سفرشان از اوگاندا، کنیا، زنگبار، کنگو، زیمبابوه، آفریقای جنوبی، آنگولا، چاد، کامرون، نیجریه، غنا، ساحل عاج، گینه، الجزایر، موریتانی گذشت و سرانجام به مقصد نهایی خود، یعنی مراکش رسیدند.
برادران امیدور در طول سفرهای خود در قارههای مختلف، با دقت مشاهداتشان را ثبت کردند و تجربههایشان را بر روی فیلم ضبط نمودند. مستند جذاب آنها که زندگی و ماجراهایشان را به تصویر میکشید، از شبکههای مختلف در سراسر جهان پخش شد و به مخاطبان این امکان را داد تا به طور غیرمستقیم در این سفر خارقالعاده همراه آنان باشند.
موزه برادران امیدور
پس از اودیسه خارقالعاده دهساله خود، برادران امیدور مسیرهای متفاوتی را در پیش گرفتند. عبدالله در شیلی خانه تازهای یافت و در آنجا یک شرکت موفق فیلمسازی تأسیس کرد. در همین حال، عیسی به ایران بازگشت و به چهرهای مشهور تبدیل شد.
در سال ۲۰۰۳ موزه برادران امیدور در کاخ سعدآباد، یکی از کاخهای دوره پهلوی که قدمتش به قرن هجدهم بازمیگردد، به افتخار این دو برادر تأسیس شد. این موزه شامل اشیایی است که برادران امیدور از سراسر جهان جمعآوری کرده و به ایران آوردهاند. در موزه برادران امیدور همچنین میتوانید مجموعهای از عکسهایی را ببینید که این دو برادر در کشورهای مختلف جهان گرفتهاند.
بازدید از این موزه خاطرهای فراموشنشدنی برای شما رقم میزند. پس از دیدن موزه برادران امیدور، احساس خواهید کرد که سفری کوتاه به دور دنیا و البته به گذشته داشتهاید. این موزه همچنین مجموعههای جالب و متنوعی را در خود جای داده است؛ ازجمله یک سر واقعی انسان، جمجمه میمونها، عاج فیل، نمونههایی از شامپانزه و اشیای ساختهشده از عاج. همچنین میتوانید مستند سفر دهساله آنها به شگفتیهای جهان را با زیرنویس انگلیسی از موزه خریداری کنید.
نمایشگاهها و مجموعههای موزه برادران امیدور
این موزه محل نگهداری بسیاری از اشیای ارزشمندی است که برادران امیدور در سفرهای جهانی خود جمعآوری کردهاند. این مجموعه شامل موارد زیر است:
• جمجمهها و استخوانهای واقعی انسان
• عاج فیل
• جمجمه میمونها و شامپانزهها
• سازهای موسیقی قبایل کوچنشین
• فسیلها و مرجانهایی از میلیونها سال پیش
• ابزارهای شکار بومیان آمازون و مردم اسکیمو
• سفالینههایی از تمدن اینکا
• حیوانات و حشرات تاکسیدرمیشده
• تعداد زیادی عکس که توسط خود برادران امیدور گرفته شدهاند
نمایشگاهها در دو گالری پراکنده شدهاند و در گالری سوم بخشی از یک فیلم ۱۶ ساعته که سفر دهسالهٔ برادران امیدور را ثبت کرده، به نمایش گذاشته میشود.
۲۵۹
نظر شما