امیرمسعود عابدین: تاریخ صنعت خودرو پر از همکاریهایی است که سرنوشت برندها را تغییر دادهاند. در کنار آنها، برخی مشارکتها نیز وجود دارند که هرچند عمر کوتاهی داشتهاند، اما به دلیل غیرمنتظره بودنشان همچنان جذاب و فراموشنشدنی هستند. همکاری میان AMG و میتسوبیشی دقیقا از همین جنس است؛ پروژهای که نتیجه آن تولد نسخهای ویژه از گالانت بود؛ سدانی که هنوز هم برای علاقهمندان خودروهای کلاسیک، ارزش تاریخی و کلکسیونی بالایی دارد.
همکاری غیرمنتظره
براساس گزارش carscoops، اگر امروز کسی ادعا کند که AMG قرار است روی یک محصول میتسوبیشی کار کند، احتمالا کمتر کسی حرفش را جدی میگیرد. اما در سالهای پایانی دهه ۸۰ میلادی، چنین اتفاقی واقعا رخ داد.
در آن دوران AMG هنوز بهعنوان یک تیونر مستقل فعالیت میکرد و شهرتش به سرعت در حال گسترش بود. همین موضوع باعث شد تا میتسوبیشی برای توسعه نسخهای خاص از گالانت سراغ این شرکت آلمانی برود؛ تصمیمی که نتیجه آن یکی از متفاوتترین خودروهای تاریخ هر دو برند شد.
گالانت AMG؛ یک یادگار کمیاب از گذشته
یکی از نمونههای این خودرو اکنون در شهر اوزاکا ژاپن برای فروش آگهی شده است. این میتسوبیشی گالانت AMG مدل ۱۹۸۹ با قیمت حدود ۱٫۷۳ میلیون ین، معادل نزدیک به ۱۲ هزار دلار، عرضه شده؛ رقمی که در بسیاری از بازارها حتی از قیمت برخی خودروهای اقتصادی دستدوم نیز کمتر است.
با این حال خریدار در ازای این مبلغ تنها یک سدان قدیمی دریافت نمیکند، بلکه صاحب بخشی از تاریخ صنعت خودرو میشود؛ خودرویی که تعداد تولید آن محدود بوده و امروزه به یکی از نمونههای کمیاب بازار خودروهای کلاسیک ژاپنی تبدیل شده است.
تغییراتی فراتر از چند نشان تزئینی
برخلاف بسیاری از خودروهایی که تنها با نصب کیت بدنه یا چند قطعه تزئینی تلاش میکنند ظاهر اسپرتتری پیدا کنند، گالانت AMG یک پروژه رسمی و مهندسیشده بود.
این خودرو به کیت آیرودینامیک اختصاصی AMG، رینگهای ویژه، فرمان و صندلیهای سفارشی، سیستم اگزوز اختصاصی و بال عقب بزرگ مجهز شده است. همچنین طبق اطلاعات منتشر شده، خودرو تنها حدود ۹۲ هزار کیلومتر کار کرده و سرویسهای مهمی مانند تعویض تسمه تایم نیز روی آن انجام شده است.
وقتی AMG سراغ موتور میتسوبیشی رفت
مهمترین بخش ماجرا زیر کاپوت اتفاق افتاد. مهندسان AMG روی موتور معروف ۴G۶۳ میتسوبیشی کار کردند و با اعمال تغییراتی در طراحی میلسوپاپها، افزایش نسبت تراکم و بهبود سیستم ورودی هوا، عملکرد پیشرانه را ارتقا دادند.
نتیجه این تغییرات دستیابی به حدود ۱۷۰ اسب بخار قدرت بود؛ عددی که برای یک موتور دو لیتری تنفس طبیعی در اواخر دهه ۱۹۸۰ بسیار قابل توجه محسوب میشد و گالانت AMG را به یکی از سریعترین سدانهای ژاپنی زمان خود تبدیل میکرد.
سیستم انتقال قدرتی که شاید هیجانانگیز نباشد
قدرت تولید شده توسط موتور از طریق یک گیربکس چهار سرعته اتوماتیک به هر چهار چرخ منتقل میشود. شاید این بخش در مقایسه با سایر ویژگیهای خودرو چندان جذاب به نظر نرسد، اما نباید فراموش کرد که بسیاری از محصولات AMG در آن سالها نیز از گیربکسهای اتوماتیک مشابه استفاده میکردند.
در واقع جذابیت اصلی این خودرو نه در اعداد و ارقام فنی، بلکه در ترکیب عجیب و غیرمنتظرهای نهفته است که از همکاری یک خودروساز ژاپنی و یک تیونر آلمانی شکل گرفته بود.
خودرویی از یک دنیای موازی
امروز که AMG به یکی از زیرمجموعههای اصلی مرسدس بنز تبدیل شده، تصور چنین پروژهای بیش از هر زمان دیگری عجیب به نظر میرسد. این همکاری آنقدر دور از ذهن است که میتوان آن را با ساخت یک تویوتا پریوس مجهز به موتور هلکت مقایسه کرد.
اما گالانت AMG واقعا وجود دارد و همین مسئله آن را به یکی از جذابترین بخشهای فراموششده تاریخ خودرو تبدیل کرده است.
فرصتی نادر برای کلکسیونرها
با توجه به سن خودرو، این گالانت به راحتی شرایط ورود به بسیاری از کشورها تحت قوانین خودروهای کلاسیک را دارد. به همین دلیل، علاقهمندان خودروهای خاص و کلکسیونی میتوانند با هزینهای نهچندان نجومی صاحب نمونهای شوند که احتمالا در خیابانهای شهرشان مشابه آن دیده نخواهد شد.
شاید این سدان ژاپنی از نظر قدرت یا فناوری نتواند با محصولات مدرن رقابت کند، اما ارزش واقعی آن در داستانی نهفته است که پشت نامش قرار دارد؛ داستان همکاری کوتاه اما فراموشنشدنی AMG و میتسوبیشی که بعید است دیگر هرگز تکرار شود.
۵۸۳۲۲
نظر شما