به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، خیابان ۱۶۰۰ پنسیلوانیا یکی از مشهورترین نشانیهای جهان است. این مکان توسط جرج واشینگتن انتخاب شد، اما او هرگز در اقامتگاهی که بعدها با نام «کاخ سفید» شناخته شد، زندگی نکرد. نخستین ساکنان رسمی آن، جان و ابیگیل آدامز بودند که تنها چند ماه در سالهای ۱۸۰۰ و ۱۸۰۱ در «خانه رئیسجمهور» زندگی کردند. آنها درباره این مکان دیدگاههایی کاملاً متفاوت داشتند، به طوریکه جان آدامز در دومین شب اقامتش در آن خانه برای ابیگیل نوشت:
«خداوندا، بهترین برکات را بر این خانه و تمام کسانی که از این پس در آن ساکن خواهند شد، نازل فرما. باشد که جز مردمان صادق و خردمند هرگز در زیر این سقف حکومت نکنند.»
از سوی دیگر، ابیگیل آدامز ظاهراً خانهای را ترجیح میداد که «آماده سکونت» باشد و با دلسردی آنچه یافته بود را توصیف کرد:
«هیچ اتاقی تمام نشده است. ما کوچکترین حصار، حیاط یا امکانات رفاهی دیگری در بیرون نداریم. من از اتاق بزرگ ناتمام پذیرایی [اتاق شرقی] به عنوان رختشویخانه برای پهن کردن لباسها استفاده میکنم.»
صرف نظر از این، هیچ خانواده اولین «مالک» کاخ سفید نبوده است، بلکه به عنوان ساکنان و نگهبانان آنچه عموماً «خانه مردم» نامیده میشود، خدمت کردهاند.
کاخ سفید در نقطه تلاقی دیدگاههای جان و ابیگیل آدامز قرار دارد: همانطور که جان مشاهده کرد، مکانی بود که در آن تصمیمات تاریخی گرفته میشد، اما همانطور که ابیگل اشاره کرد، خانهای بود که در آن از مهمانان استقبال میشد، غذا سرو میشد، درختان کریسمس تزئین میشدند و عزیزان مورد سوگواری قرار میگرفتند.
دفتر بیضی
یکی از مواردی که کاخ سفید را منحصربهفرد میکند، این است که از آن هم به عنوان محل اقامت رسمی و هم به عنوان محل کار رئیسجمهور استفاده میشود. اگر کاخ سفید یکی از مشهورترین خانههای جهان است، دفتر بیضیشکل نیز بیتردید یکی از مشهورترین دفاتر کار در جهان به شمار میآید. اما در روزگاری نخست، رئیسجمهوران برای یافتن مکانی مناسب جهت رسیدگی به امور کشور با دشواری روبهرو بودند:
- توماس جفرسون در مکانی کار میکرد که امروزه «اتاق ناهارخوری ایالتی» نامیده میشود.
- آبراهام لینکلن در اتاقی کار میکرد که امروزه به نام «اتاق خواب لینکلن» شناخته میشود و میز خود را به گونهای قرار داده بود که به بنای یادبود واشینگتن که هنوز در حال ساخت بود، مشرف باشد.
تئودور روزولت بود که تصمیم گرفت رئیسجمهور واقعاً به یک فضای کاری اختصاصی نیاز دارد، اما بیش از ۳۰ سال طول کشید تا در دوران ریاستجمهوری فرانکلین روزولت، دفتر بیضیشکلی که امروزه میشناسیم، طراحی و ساخته شود.
در قلب دفتر بیضی، میز کار رئیسجمهور قرار دارد. از سال ۱۸۸۰ تاکنون، همه رؤسای جمهور به جز لیندون جانسون، ریچارد نیکسون و جرالد فورد از «میز رِزولوت» استفاده کردهاند؛ هدیهای غافلگیرکننده از سوی ملکه ویکتوریا به رئیسجمهور روترفورد که نشانهای از دوستی پایدار میان ایالات متحده و بریتانیای کبیر بود. این میز در مرکز لحظههای تاریخیِ امضای اسناد و نیز بازیهای شبانهی قایمباشک قرار داشته است.
باغ رز (The Rose Garden)
هنگامی که ابیگیل آدامز (Abigail Adams) به کاخ سفید نقل مکان کرد، از نبود حیاط شکایت داشت. این وضعیت تا قرن بیستم ادامه داشت تا اینکه «ادیت روزولت» (Edith Roosevelt)، بانوی اول وقت، توجهی به کاشت باغ نشان داد. یک دهه بعد، «الن ویلسون» (Ellen Wilson) اولین گلهای رز را در آنجا کاشت و این باغ نام خود را از او گرفت.
در دوران ریاستجمهوری فرانکلین روزولت، «فردریک لاو اولمستد جونیور» (Frederick Law Olmsted, Jr.)، معمار منظرساز (پدرش نابغه طراحی پارک مرکزی بود)، برای طراحی باغها فراخوانده شد. طرحهای او تضمین کرد که باغ همواره سرسبز و پر از گل باشد. طی سالها، این باغ شاهد امضای قوانین مهم، کنفرانسهای مطبوعاتی رؤسایجمهور و حتی مراسم عروسی بوده است.
در ۱۷ اکتبر ۱۹۰۱ [۲۵ مهر ۱۲۸۰]، رئیسجمهور تئودور روزولت دستور داد که عنوان «عمارت اجرایی» (Executive Mansion) در تمام اسناد و مدارک رسمی که نیاز به امضای او داشتند، به «کاخ سفید» (White House) تغییر یابد...
منبع:
ترجمه: امیرمهدی نادری
۲۵۹
نظر شما