به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین از لرستان ، خدیجه پنجی پور، هنرمند تذهیبکار لرستانی که نزدیک به دو دهه در این عرصه فعالیت کرده، با الهام از نقوش و شیوههای هنری دوره صفوی آثار متعددی خلق کرده و در نمایشگاهها و جشنوارههای مختلف منطقهای و کشوری حضور موفقی داشته است.
وی در این گفتوگوی اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری خبرآنلاین در خرمآباد از مسیر ورود خود به هنر تذهیب، جایگاه این هنر در لرستان، چالشهای پیش روی هنرمندان و ضرورت حمایت از هنرهای سنتی سخن میگوید.
خدیجه پنجی پور، متولد خرمآباد، حدود بیست سال است که در زمینه هنر تذهیب فعالیت میکند. آثار وی عمدتاً برگرفته از نقوش و شیوههای هنری دوره صفوی ایران است. او در طول سالهای فعالیت هنری خود در نمایشگاههای متعدد انفرادی و گروهی حضور داشته و موفق به کسب رتبههای برتر در چندین جشنواره و رویداد هنری منطقهای و کشوری شده است.
فعالیت هنری خود را چه زمان آغاز کردید و چگونه وارد دنیای تذهیب شدید؟
از دوران نوجوانی به هنر، بهویژه نقاشی، علاقه داشتم و آموزش نقاشی را از همان سالها آغاز کردم. به مرور به نقاشی ایرانی علاقهمند شدم و به صورت خودآموز تمرین میکردم. سال ۱۳۸۵ یکی از استادان نقاشیام، استاد گرانقدر آقای نعمتی، با مشاهده علاقه من به هنر تذهیب، مرا تشویق کردند که این هنر را به صورت حرفهای دنبال کنم. با معرفی ایشان، افتخار شاگردی استاد اسحاقزاده را پیدا کردم و آموزش تذهیب را نزد این استاد بزرگوار آغاز کردم. اکنون نزدیک به بیست سال است که در این حوزه فعالیت دارم و آثارم بیشتر از هنر دوره صفوی ایران الهام گرفتهاند.
چه چیزی شما را به هنر تذهیب علاقهمند کرد؟
هنر ایرانی، بهویژه تذهیب، دارای روحی معنوی و عرفانی است. رنگهای ناب ایرانی و نقشمایههای الهامگرفته از طبیعت و گیاهان، مرا به سوی این هنر سوق داد. تذهیب برای من هنری سرشار از رمز و راز است که هرچه بیشتر در آن پیش میروید، ابعاد تازهتری از آن را کشف میکنید.
مهمترین استاد یا الگوی هنری شما چه کسی بوده است؟
استاد و الگوی اصلی من در این هنر، استاد اسحاقزاده هستند که از اساتید برجسته استان اصفهان و کشور به شمار میروند. از سال ۱۳۸۵ تاکنون افتخار شاگردی ایشان را داشتهام و جا دارد از همین فرصت استفاده کنم و از راهنماییها و حمایتهای ارزشمند ایشان قدردانی کرده و برایشان سلامتی و موفقیت آرزو کنم.
تذهیب را برای مخاطبانی که با آن آشنا نیستند چگونه معرفی میکنید؟
به اعتقاد من، تذهیب هنری برای رسیدن به آرامش، صبر و کمال است. خلق یک اثر تذهیب گاه نیازمند روزها و حتی ماهها تلاش و تمرکز است و همین ویژگی، این هنر را به مسیری برای پرورش روح و ذهن تبدیل میکند.
کسب رتبهها و افتخارات کشوری چه تأثیری بر مسیر هنری شما داشته است؟
من بیش از هر چیز به دلیل علاقه شخصی به تذهیب روی آوردهام. البته حضور در جشنوارهها و مسابقات هنری نیز فرصتی برای سنجش تواناییها و کسب تجربه است. رقابت سالم همواره به رشد و پیشرفت هنرمند کمک میکند و خوشبختانه در چندین جشنواره و رویداد هنری منطقهای و کشوری نیز موفقیت هایی را کسب نموده ام .
مهمترین اثر یا دستاورد هنری خود را کدام میدانید؟
به نظر من، خود هنر بزرگترین دستاورد است. هر اثر هنری که خلق میشود، حاصل آفرینش و خلاقیت هنرمند است و همین خلق کردن، ارزشمندترین دستاورد به شمار میآید.
هنر تذهیب در استان لرستان چه جایگاهی دارد؟
متأسفانه با وجود بیش از بیست سال فعالیت در این حوزه، معتقدم هنر تذهیب در لرستان هنوز جایگاه شایسته خود را پیدا نکرده است. بسیاری از مردم حتی نام این هنر را نشنیدهاند و شناخت کافی از آن ندارند. بارها برای خودم پیش آمده که هنگام معرفی حرفهام، افراد با شنیدن نام تذهیب، شناختی از آن نداشتهاند و نیاز به توضیح و معرفی بیشتر بوده است.
هنرمندان تذهیبکار لرستان با چه چالشهایی روبهرو هستند؟
به نظر من، هنرمندان هنرهای سنتی، بهویژه تذهیب که ریشه در فرهنگ و هویت ایرانی دارد، با کمتوجهی و بیمهری مواجه هستند. این مسئله باعث دلسردی بسیاری از هنرمندان و استادان شده است. همچنین آموزشهای غیرتخصصی و کپیکاریهای نادرست موجب شده آثار ضعیفی با عنوان تذهیب تولید شود که به اعتبار این هنر آسیب میزند. در حالی که اگر آموزش اصولی و صحیح ارائه شود، تذهیب میتواند زمینه اشتغال و فعالیت حرفهای بسیاری از علاقهمندان را فراهم کند.
ظرفیتهای لرستان را برای رشد هنرهای سنتی چگونه ارزیابی میکنید؟
ظرفیتها را باید ایجاد و تقویت کرد. با حمایت مسئولان فرهنگی و هنری، ایجاد فضاهای آموزشی مناسب و پشتیبانی از استادان برجسته، میتوان زمینه رشد هنرهای سنتی و بهویژه تذهیب را در لرستان فراهم کرد. امیدوارم روزی این هنر به جایگاه واقعی خود در استان دست یابد.
چه توصیهای به جوانان و هنرجویان علاقهمند به تذهیب در لرستان دارید؟
توصیه من این است که این هنر را از هر منبع یا هر فردی فرا نگیرند و حتماً آموزش اصولی و صحیح را دنبال کنند. آموزش نادرست ممکن است سالها هنرجو را از مسیر اصلی دور کند.
وی ادامه داد : یادگیری هنرهای سنتی نیازمند تلاش، پشتکار و صبر فراوان است. نباید انتظار داشت در مدت کوتاهی به مرحله استادی رسید. هنر تذهیب پایانی ندارد و هنرمند تا آخر عمر در مسیر یادگیری قرار دارد.
پنجی پور تاکید کرد : هرگاه کسی تصور کند دیگر نیازی به آموزش ندارد، در واقع مسیر رشد خود را متوقف کرده است. این موضوع تنها به تذهیب محدود نمیشود، بلکه درباره همه هنرها صدق میکند. امیدوارم روزهای پربار و پرنشاطی برای هنرمندان و استادان استان لرستان رقم بخورد.
نظر شما