به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین استان سمنان ،شب که از راه میرسد، برخی شهرها به خواب میروند، اما برخی دیگر تازه چشم میگشایند. سمنان، حالا در میانه این دو ایستاده است؛ نه کاملاً خاموش و نه هنوز آنچنان بیدار که بتوان نام «شهر شبزندهدار» را بر آن گذاشت. اما نشانهها امیدبخشاند؛ از پارک سوکان گرفته تا مسیرهای تازهنفس پیادهروی، از زمینهای ورزشی که صدای خنده جوانان را در خود پیچاندهاند تا خانوادههایی که شب را به بهانه قدم زدن، زندگی میکنند. در چنین فضایی، گفتوگو با شهردار سمنان، تنها یک مصاحبه نیست؛ روایتی است از شهری که میخواهد دوباره «زندگی» را معنا کند.
***پارک سوکان؛ جایی که شب دیگر خاموش نیست
وقتی صحبت از پارک سوکان به میان میآید، مهندس قاسمی تنها از یک پروژه شهری سخن نمیگوید؛ او از یک «نگاه» حرف میزند، از تغییری در فلسفه مدیریت شهری.
او با لحنی آرام اما قاطع میگوید:
ما در مدیریت شهر، دیگر نمیتوانیم فقط به پروژههای عمرانی فکر کنیم. شهر، فقط بتن و آسفالت نیست؛ شهر، روح دارد، زندگی دارد، و این زندگی باید در بسترهای فرهنگی، اجتماعی و ورزشی جاری شود.
شهردار سمنان، با نگاهی که تجربه و دغدغه را در هم آمیخته، از گذشته یاد میکند؛ از روزهایی که ورزش در کوچهها جریان داشت، از زمینهای خاکی که شاید ساده بودند، اما سرشار از شور و همدلی:
ما از همان زمینهای خاکی شروع کردیم... همانجاهایی که بچهها، بدون امکانات، اما با دلهای بزرگ، ورزش را زندگی میکردند. امروز اما شهر تغییر کرده، فضاها محدود شده و ما باید این روح را در قالبی جدید بازآفرینی کنیم.
و اینگونه بود که ایده پارک سوکان شکل گرفت؛ جایی که قرار بود دوباره «زندگی» به شهر برگردد.
***نور، حرکت، زندگی؛ تولد یک فضای شهری متفاوت
در روایت شهردار، پارک سوکان تنها یک پروژه نیست، بلکه یک تجربه است؛ تجربهای از بازگرداندن مردم به فضاهای عمومی.
او توضیح میدهد:
وقتی این فضا را بررسی کردیم، دیدیم خانوادهها حضور دارند، بچهها بازی میکنند، و یک حس زنده بودن در محیط جاری است. همین شد که تصمیم گرفتیم اینجا را به یک محور فعال شهری تبدیل کنیم.
و بعد، همهچیز آغاز شد؛ از اصلاح معبر و ایجاد استانداردهای لازم، تا نورپردازیای که شب را به روزی دیگر تبدیل کرد.
نورها روشن شدند، خطوط زمینها کشیده شد، آسفالت نرم جایگزین سطحهای ناهموار شد، فنسها نصب شدند تا ایمنی افزایش یابد، و زمینهای والیبال، بسکتبال، فوتبال و بدمینتون یکی پس از دیگری جان گرفتند.
قاسمی با لبخندی که رضایت را در خود پنهان نکرده، میگوید:
وقتی دیدیم جوانها، خانوادهها، حتی کودکان با چه اشتیاقی از این فضا استفاده میکنند، فهمیدیم که راه را درست آمدهایم.
***شهر، وقتی با مردم معنا پیدا میکند
شاید مهمترین نکته در این پروژه، همان چیزی باشد که شهردار به آن اشاره میکند: اگر زیرساخت فراهم باشد، مردم خودشان مسیر را پیدا میکنند.
این جمله، ساده است، اما عمیق؛ چرا که نشان میدهد توسعه شهری، بیش از آنکه به اجبار نیاز داشته باشد، به «امکان» نیاز دارد.
امروز، پارک سوکان تنها یک پارک نیست؛ به پاتوقی تبدیل شده که در آن، ورزش، گفتوگو، خنده و حضور، در هم تنیده شدهاند.
***آیندهای که ادامه دارد؛ توسعهای که متوقف نمیشود
اما این پایان ماجرا نیست.
شهردار سمنان با نگاهی رو به آینده میگوید:
این فقط آغاز کار است. ما این فضا را توسعه خواهیم داد؛ زمینهای بیشتر، امکانات متنوعتر و حتی فضاهای جدید برای رشتههایی مثل تنیس روی میز در نظر داریم.
او حتی به جزئیات هم فکر کرده است؛ به تداخل مسیرها، به نیاز اسکیتسواران، به دوچرخهسواران...
و همین توجه به جزئیات است که یک پروژه را از یک اقدام ساده، به یک «تجربه شهری» تبدیل میکند.
***محلهها؛ قلب تپنده شهر
در بخش دیگری از گفتوگو، قاسمی از یک باور مهم سخن میگوید:
شهر، از محلهها زنده میشود.
او تأکید میکند که سیاست مدیریت شهری، بازگرداندن ورزش و تحرک به دل محلههاست؛ جایی که مردم زندگی واقعی را تجربه میکنند.
***قدم زدن در شهر؛ وقتی فرهنگ و سلامت در هم میآمیزند
یکی از زیباترین بخشهای این روایت، جایی است که شهردار از مسیرهای پیادهروی سخن میگوید؛ مسیرهایی که تنها برای عبور نیستند، بلکه برای «حس کردن» طراحی شدهاند.
از خیابان شهید مدنی با اشعار حافظ، تا بلوارهایی که به فضاهای امن برای خانوادهها تبدیل شدهاند، همه نشان از تلاشی دارند برای پیوند دادن جسم و روح شهروندان.
پارک کوهستان؛ فرصتی برای نفس کشیدن شهر
قاسمی از پارک کوهستان هم با نگاهی ویژه یاد میکند؛ جایی که قرار است دوباره به یک مقصد جذاب برای شهروندان تبدیل شود.
مسیرهای جدید، فضاهای ورزشی، و حتی مسیرهای تخصصی دوچرخهسواری، همه در حال شکلگیریاند.
***ورزش قهرمانی؛ رؤیایی که هنوز زنده است
در میان این همه سخن از ورزش همگانی، وقتی بحث به ورزش قهرمانی میرسد، شهردار واقعبینانه اما امیدوارانه پاسخ میدهد:
اگرچه محدودیتهایی برای ورود شهرداریها وجود دارد، اما ما تلاش میکنیم نقش حمایتی خود را ایفا کنیم.
او از حمایت از فوتبال ساحلی سخن میگوید، از ظرفیتهایی که میتواند شور و هیجان را به شهر بازگرداند؛ همان چیزی که بسیاری از شهرها با آن شناخته میشوند.
****یکی از نقاط روشن این گفتوگو، توجه به ورزش بانوان است.
از زمین تنیس اختصاصی تا برنامهریزی برای زمین فوتبال چمن، همه نشان از این دارد که شهر، باید برای همه باشد؛ بدون استثنا.
چالشها؛ واقعیتهایی که باید دید
اما این روایت، تنها از موفقیتها نمیگوید.
شهردار با صداقت از چالشها هم سخن میگوید؛ از زمینهایی که بدون متولی رها شدهاند، از مشکلات نگهداری، از دشواریهای مدیریت فضاهای عمومی.
و شاید همین صداقت است که این گفتوگو را واقعیتر و قابل لمستر میکند.
سمنان امروز، در حال نوشتن فصل تازهای از زندگی خود است؛ فصلی که در آن، شهر دیگر فقط محل عبور نیست، بلکه مقصدی برای زیستن است.
از نورهای شبانه پارک سوکان تا قدمهای آرام در مسیرهای پیادهروی، از صدای توپ در زمینهای محلی تا لبخند خانوادهها، همه و همه نشانههایی هستند از شهری که میخواهد «زنده» باشد.
و شاید، این همان چیزی است که هر شهر، بیش از هر چیز دیگری، به آن نیاز دارد:
زندگی... جاری، ملموس و امیدبخش.
***در پایان شایان ذکر است این گفتوگو با هماهنگی سرکار خانم دکتر سمیه قاسمی انجام شد که از همراهی و همکاری ایشان صمیمانه قدردانی میشود
نظر شما