با فرارسیدن دهه محرم و گسترش مراسم نذری، بار دیگر صحنههایی از توزیع گسترده غذا و اقلام نذری در سطح شهرها دیده میشود. نذر و اطعام از زیباترین جلوههای بروز اعتقادات مذهبی و نمادی از دستگیری همنوع و همدلی اجتماعی است، اما آنچه گاه در برخی مراسم مشاهده میشود، با روح این سنت ارزشمند فاصله دارد.
در بعضی موارد، شیوه توزیع نذورات به گونهایست که مردم برای دریافت یک وعده غذا ناچار به ایستادن در صفهای طولانی، ازدحام، هجوم و عبور از مسیرهای محدود و کنترلشده میشوند.
گاهی نصب داربستها، ایجاد گذرگاههای فشرده، فریاد زدن بر سر مردم یا هدایت تحکمآمیز آنان، فضایی ایجاد میکند که با کرامت انسانی و شأن مردمی که خود را محب و عزادار حضرت اباعبدالله الحسین(ع) میدانند، سازگار نیست.
مردمی که به هر بهانه و دلیلی برای دریافت وعدهای غذا در این مراسم حضور پیدا میکنند، شایسته تکریم و احترام هستند، نه آنکه برای دریافت نذری در شرایطی قرار گیرند که احساس تحقیر، بینظمی یا بیاحترامی به آنان دست دهد.
فلسفه نذر، ترویج محبت، کرامت و همبستگی اجتماعی است و هر روشی که موجب خدشهدار شدن عزت انسانها شود، از این هدف فاصله میگیرد.
متولیان هیئتها و برگزارکنندگان مراسم میتوانند با برنامهریزی مناسب، توزیع منظم، افزایش تعداد ایستگاههای خدمترسانی و رعایت اصول احترام به مخاطبان، از شکلگیری ازدحام و رفتارهای نامناسب جلوگیری کنند. همچنین شایسته است بخشی از نذورات بهصورت هدفمند و محرمانه در اختیار خانوادههای نیازمند قرار گیرد تا ضمن رفع بخشی از مشکلات معیشتی آنان، عزت و آبروی افراد نیز حفظ شود.
جامعهای که با شعار اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید اُنس گرفته ، جامعهای است که در آن انسانها، فارغ از شرایط اقتصادی و اجتماعی، مورد احترام قرار میگیرند. اگر نذر و اطعام با حفظ عزت، آرامش و شخصیت مردم همراه باشد، این سنت ارزشمند بیش از پیش به آن شعار و پیام آزاده بودن و فرهنگ والای ایرانی و آزادگی نزدیک خواهد شد.
لذا امید است در روزهای پیش رو ترتیبی فراهم شود تا پیش از توزیع غذا و پخش نذورات به کرامت انسانی و منزلت افرادی که به هر دلیل برای دریافت نذری به تکیهها و...مراجعه میکنند ،توجه شود .
* کنشگر مدنی
نظر شما