به گزارش خبرآنلاین، سنتکام روز چهارشنبه به وقت محلی ادعا کرد: نیروهای آمریکایی در ۱۵ ژوئیه (۲۴ تیرماه) یک نفتکش خالی را که قصد حرکت به سمت بندری ایرانی در خلیج فارس داشت، متوقف و محاصره دریایی علیه ایران را اعمال کردند.
به گزارش ایرنا، سنتکام مدعی شد: نیروهای فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) مشاهده کردند که نفتکش تجاری M/T Belma با پرچم کوراسائو در حال عبور از آبهای بینالمللی به سمت جزیره خارگ است.
ارتش آمریکا ادعا کرد: این شناور تجاری پس از دریافت چندین هشدار، آنها را نادیده گرفت و تلاش کرد محاصره دریایی آمریکا را نقض کند.
سنتکام مدعی شد: یک هواپیمای آمریکایی پس از شلیک موشکهای هلفایر به دودکش کشتی، آن را از کار انداخت. این کشتی دیگر به سمت ایران در حال حرکت نیست.
ارتش آمریکا ادعا کرد: نیروهای آمریکایی از ساعت ۴ بعدازظهر به وقت شرق آمریکا در ۱۴ ژوئیه (۲۳ تیر)، اجرای محاصره دریایی کشتیهای در حال تردد به مقصد یا مبدا بنادر و مناطق ساحلی ایران را از سر گرفتهاند.
سنتکام ادعا کرد: در ۲۴ ساعت نخست اجرای این اقدام، دو کشتی تجاری با تبعیت از دستورات، مسیر خود را تغییر دادهاند و یک کشتی نیز به دلیل عدم تبعیت، از حرکت بازداشته شده است.
این نهاد نظامی تروریستی آمریکا مدعی شد: نیروهای آمریکایی همچنان در حالت آمادهباش هستند و برای اجرای کامل این محاصره دریایی آمادگی دارند.
به گزارش ایرنا، آمریکا از ۱۶ تیر ۱۴۰۵ (هفتم جولای ۲۰۲۶) در پی ادعای حمله به تعدادی از شناورهای عبوری از جنوب تنگه هرمز، با نقض تفاهم نامه اسلام آباد، بار دیگر نه تنها حملات تجاوزکارانه علیه ایران را از سر گرفته، بلکه محاصره دریایی را نیز از ساعت ۲۳ و ۳۰ دقیقه ۲۳ تیرماه مجددا آغاز کرده است.
رئیس جمهوری ایالات متحده آمریکا در حاشیه اجلاس سران ناتو در آنکارا اعلام کرد که دیگر تفاهمی با ایران وجود ندارد و آتشبس به پایان رسیده است.
با از سرگیری تجاوز نظامی آمریکا علیه ایران و پاسخهای تدافعی ایران به پایگاههای آمریکا که مبدا این حملات بودند، بار دیگر کانون توجه جهانی به تنگه هرمز به عنوان مرکز مناقشه جدید میان ایران و آمریکا جلب شده است.
آمریکا با ادعای دفاع از «آزادی کشتیرانی»، حضور و نقش خود را در منطقه توجیه میکند، در حالی که ایران تاکید دارد امنیت تنگه هرمز باید بر پایه همکاری کشورهای ساحلی و بدون مداخله نظامی قدرتهای خارجی تامین شود.
310310







نظر شما