به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۵ [۲۵ تیر ۱۳۲۴] ساعت ۵:۲۹:۴۵ بامداد، با آزمایش موفقیتآمیز اولین بمب اتمی در آلاموگوردوی نیومکزیکو، پروژه منهتن به نتایجی انفجاری دست یافت.
برنامهها برای ساخت بمب اورانیومی توسط متفقین، از اوایل سال ۱۹۳۹ شکل گرفت؛ یعنی زمانی که انریکو فرمی، فیزیکدان مهاجر ایتالیایی، با مقامات وزارت نیروی دریایی ایالات متحده در دانشگاه کلمبیا ملاقات کرد تا درباره استفاده از مواد شکافتپذیر برای مقاصد نظامی گفتوگو کنند. در همان سال، آلبرت انیشتین به همراه لئو زیلارد، فیزیکدان مجارستانیتبار، پیشنویس نامهای را تهیه و برای رئیسجمهور فرانکلین روزولت ارسال کرد که در آن از این نظریه حمایت میشد که یک واکنش زنجیرهای هستهایِ کنترلنشده، پتانسیل بالایی به عنوان پایهای برای یک سلاح کشتار جمعی دارد.
در فوریه ۱۹۴۰، دولت فدرال مجموعاً ۶۰۰۰ دلار برای تحقیق و پژوهش اختصاص داد. اما در اوایل سال ۱۹۴۲، با ورود ایالات متحده به جنگ با قدرتهای محور و افزایش ترس از اینکه آلمان در حال کار بر روی بمب اورانیومی خود باشد، وزارت جنگ علاقه فعالانهتری به موضوع نشان داد و محدودیتهای مربوط به منابع این پروژه برداشته شد.
سرتیپ لزلی آر. گرووز که خود یک مهندس بود، اکنون مسئولیت کامل پروژهای را برعهده داشت که هدف آن گردآوری بزرگترین ذهنهای علمی و کشف چگونگی مهار قدرت اتم به عنوان ابزاری برای پایان دادنِ قاطعانه به جنگ بود. «پروژه منهتن» (که نام آن را به دلیل محل آغاز تحقیقات بر آن نهاده بودند)، در دوره اولیه کاوشهای نظری، مسیر خود را از مکانهای متعددی طی کرد که مهمترین آنها دانشگاه شیکاگو بود؛ جایی که انریکو فرمی با موفقیت اولین واکنش زنجیرهای شکافت را برقرار کرد. اما این پروژه شکل نهایی خود را در بیابان نیومکزیکو گرفت؛ جایی که در سال ۱۹۴۳، جی. رابرت اوپنهایمر به همراه ذهنهایی چون هانس بت، ادوارد تلر و فرمی، مدیریت «پروژه وای» (Project Y) را در آزمایشگاهی در لوس آلاموس آغاز کرد. در اینجا بود که نظریه و عمل با یکدیگر پیوند خوردند و مسائل مربوط به دستیابی به «جرم بحرانی» — یعنی ایجاد یک انفجار هستهای — و ساخت بمبی قابل پرتاب، حل و فصل شد.
سرانجام، در صبح روز ۱۶ ژوئیه، در بیابان نیومکزیکو در ۱۲۰ مایلی جنوب سانتافه، اولین بمب اتمی منفجر شد. دانشمندان و تعدادی از مقامات، برای مشاهده واقعه، خود را در فاصله ۱۰,۰۰۰ یاردی دور کرده بودند؛ همان زمانی که نخستین ابر قارچی از نور سوزان، تا ارتفاع ۴۰,۰۰۰ فوتی در آسمان کشیده شد و قدرتی ویرانگر معادل ۱۵,۰۰۰ تا ۲۰,۰۰۰ تن تیانتی (TNT) ایجاد کرد. برجی که بمب هنگام انفجار بر روی آن قرار داشت، بخار شد (نابود شد).
اکنون پرسش این بود که بمب بر سر چه کسی رها خواهد شد؟ هدف اصلی، آلمان بود، اما آلمانیها پیشتر تسلیم شده بودند. تنها متخاصم باقیمانده، ژاپن بود.
منبع: www.history.com
۲۵۹
نظر شما