به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، شبکه سیانان در گزارشی تحلیلی نوشت «دونالد ترامپ» در کارزار انتخاباتی خود وعده داده بود که «آمریکا را در اولویت قرار خواهد داد»، اما عملکرد او در دوران ریاستجمهوری نشان میدهد که هدف اصلی، وادار کردن جهان به پرداخت هزینه به آمریکا بوده است.
بنابر روایت ایسنا، این رسانه نوشت ترامپ در نگاه معاملهمحور خود، آمریکا را نه نماد سرمایهداری و دموکراسی، بلکه طرف یک معامله تجاری میبیند و تلاش برای دریافت عوارض، اعمال تعرفهها یا در اختیار گرفتن منابع کشورهای دیگر، چه متحدان و چه رقبای آمریکا را به یکی از محورهای سیاست خارجی خود تبدیل کرده است.
سیانان افزود این رویکرد با طرح ادعاهای ترامپ درباره گرینلند، کانادا و کانال پاناما نیز همراه بوده است.
به نوشته رسانه آمریکایی، این سیاستها همواره مطابق انتظار پیش نرفتهاند؛ همانگونه که در دوره نخست ریاستجمهوری ترامپ، برخلاف وعدههای مکرر او، مکزیک هزینه ساخت دیوار مرزی را پرداخت نکرد.
با این حال، سیانان نوشت ترامپ همچنان قدرت نظامی و اقتصادی آمریکا را ابزاری میداند که باید برای کسب منافع اقتصادی مورد استفاده قرار گیرد.
عقبنشینی از دریافت عوارض در تنگه هرمز
سیانان در ادامه به پیشنهاد اخیر ترامپ درباره دریافت عوارض از عبور کشتیها از تنگه هرمز پرداخت و نوشت این پیشنهاد، صرفنظر از مسائل حقوقی مربوط به اخذ عوارض از آبراههای بینالمللی، از دید برخی اقدامی منطقی و از دید برخی دیگر مشابه روشهای گروههای تبهکار برای دریافت پول در قبال تأمین امنیت تلقی شد.
رویهمرفته، سی انان افزود ترامپ تنها یک روز بعد از طرح این پیشنهاد، از آن عقبنشینی کرد و اعلام نمود آمریکا به جای دریافت عوارض، از طریق توافقهای تجاری و سرمایهگذاری کشورهای حوزه خلیج فارس سود خواهد برد.
ترامپ در پیامی در شبکههای اجتماعی نوشت: «پس از گفتوگوهای بسیار سازنده با رهبران خاورمیانه، تصمیم گرفتهام هزینه ۲۰ درصدی بازپرداخت به آمریکا را با توافقهای تجاری و سرمایهگذاری که کشورهای مختلف حوزه خلیج فارس در آمریکا انجام خواهند داد، جایگزین کنم.»
سیانان نوشت، پیام اصلی ترامپ این است که آمریکا باید در برابر درگیری خارجی که آغاز کرده و تاکنون نتوانسته به آن پایان دهد، چیزی به دست آورد.
این رسانه همچنین نوشت وزارت جنگ آمریکا هنوز برآورد رسمی از هزینه جنگ با ایران منتشر نکرده است، اما برخی نهادهای ناظر هزینه این جنگ را تاکنون بیش از ۴۰ میلیارد دلار برآورد کردهاند و شهروندان آمریکایی نیز افزایش هزینهها را از طریق رشد قیمت سوخت احساس کردهاند.
اختلاف با کانادا بر سر پل مرزی
سیانان به اختلاف دولت ترامپ با کانادا درباره پل «گوردی هاو» میان شهر دیترویت آمریکا و ویندزور کانادا نیز اشاره کرد. به نوشته این رسانه، ترامپ در ماه فوریه خواستار مالکیت مشترک آمریکا بر این پل شد، در حالی که هزینه ساخت آن را کانادا پرداخت کرده بود.
این اختلاف موجب تأخیر در افتتاح پل شد تا دو کشور درباره توافق جدید مذاکره کنند. بر اساس توافق جدید، کانادا قرار است طی ۱۵ سال آینده سود خالص حاصل از عوارض پل را با یک صندوق توسعه اقتصادی تقسیم کند، هرچند جزئیات این سازوکار هنوز مشخص نشده است.
سیانان نوشت دولت کانادا اعلام کرده این پل در ۲۷ ژوئیه افتتاح خواهد شد. مارک کارنی، نخستوزیر کانادا نیز از این توافق دفاع کرد و گفت تأکید بر عبارت «سود خالص» اهمیت زیادی دارد، زیرا ابتدا کانادا هزینههای خود را بازپس خواهد گرفت.
وی افزود: «سود خالص زیادی برای تقسیم باقی نخواهد ماند.»
ادعای سرمایهگذاری ۱۹ تریلیون دلاری
سیانان در ادامه نوشت ترامپ توضیحی درباره نوع سرمایهگذاری کشورهای حوزه خلیج فارس ارائه نکرده، اما بارها مدعی شده است که توانسته ۱۹ تریلیون دلار سرمایهگذاری خارجی برای آمریکا جذب کند.
این رسانه افزود «دنیل دیل»، خبرنگار سیانان تلاش کرده چنین سرمایهگذاری عظیمی را در دوره ریاستجمهوری ترامپ شناسایی کند، اما هیچ مدرکی در تأیید این ادعا نیافته است.
با وجود این، ترامپ همچنان این ادعا را تکرار میکند.
چالش بازپرداخت تعرفهها
سیانان نوشت ستون اصلی سیاست اقتصادی و تجاری ترامپ بر اعمال تعرفه بر واردات استوار بوده است.
این رسانه افزود، اگرچه بسیاری از اقتصاددانان معتقدند مصرفکنندگان آمریکایی در نهایت هزینه این تعرفهها را از طریق افزایش قیمت کالاها پرداخت میکنند، اما ترامپ همواره تأکید کرده است که کشورهای خارجی پرداختکننده اصلی این هزینه هستند.
به نوشته سیانان، دولت آمریکا اکنون در حال بازپرداخت بخشی از تعرفههایی است که دیوان عالی این کشور دریافت آنها را غیرقانونی اعلام کرده است. بر اساس این گزارش، تنها در ماه ژوئن بیش از ۴۹ میلیارد دلار بازپرداخت انجام شده است.
سیانان افزود، ترامپ اعلام کرده به دنبال راههای تازهای برای وضع تعرفه بر واردات خواهد بود، اما همزمان شمار دعاوی حقوقی شرکتها و اشخاص برای بازپسگیری تعرفههای غیرقانونی در حال افزایش است.
ابهام درباره نقش آمریکا در ونزوئلا
سیانان همچنین نوشت، برخلاف سیاست تعرفهای که اطلاعات آن بهصورت رسمی منتشر میشود، اطلاعات اندکی درباره نحوه کنترل آمریکا بر ونزوئلا وجود دارد.
به نوشته این رسانه، دولت ترامپ در اوایل سال جاری به ارتش آمریکا دستور داد «نیکلاس مادورو» رئیسجمهور پیشین ونزوئلا را ربوده و به آمریکا منتقل کند.
با این حال، سایر بخشهای حاکمیت ونزوئلا همچنان در قدرت باقی ماندهاند و به نوشته سیانان، دولت ترامپ کنترل فروش منابع نفتی این کشور را در اختیار گرفته است.
این رسانه افزود، جزئیات مربوط به حجم این فروشها مشخص نیست و حتی برخی اعضای جمهوریخواه کنگره آمریکا نیز نسبت به نبود شفافیت در این زمینه ابراز نگرانی کردهاند.
سیانان همچنین نوشت مخالفان سیاسی دولت ونزوئلا نیز عملاً از این روند کنار گذاشته شدهاند؛ این در حالی است که «ماریا کورینا ماچادو» رهبر مخالفان، پیش از اقدام نظامی آمریکا علیه مادورو، جایزه صلح نوبل خود را به ترامپ اهدا کرده بود!
به نوشته روزنامه نیویورکتایمز، «مارکو روبیو» وزیر خارجه آمریکا، از راه دور نقش پررنگی در مدیریت امور ونزوئلا ایفا میکند و از طریق ساختار موجود این کشور عمل میکند.
همچنین «الیوت آبرامز» که در دوره نخست ریاستجمهوری ترامپ نماینده ویژه آمریکا در امور ونزوئلا بود، در یادداشتی برای نشریه «فری پرس» نوشت، دولت آمریکا اصلاحات را کنار گذاشته و تمرکز خود را بر دسترسی به منابع نفتی و افزایش تولید نفت گذاشته است. او این سیاست را «شکستخورده» توصیف کرد.
تغییر رویکرد نسبت به اوکراین
سیانان در ادامه نوشت ترامپ در نشست اخیر ناتو، شرکتهای آمریکایی و «ولودیمیر زلنسکی»، رئیسجمهور اوکراین را غافلگیر کرد و گفت اوکراین باید بتواند سامانههای رهگیر دفاعی «پاتریوت» را تحت مجوز تولید کند.
به نوشته این رسانه، تغییر رویکرد ترامپ نسبت به اوکراین احتمالاً با نگاه او به منابع طبیعی این کشور مرتبط است.
ترامپ گفت: «اکنون ما سهم کوچکی در آن کشور داریم، زیرا در آنجا زمین و همچنین مواد معدنی داریم. این کشور یکی از غنیترین مناطق جهان از نظر عناصر نادر است.»
سیانان یادآور شد این سخنان به توافقی اشاره دارد که سال گذشته میان آمریکا و اوکراین برای ایجاد یک صندوق سرمایهگذاری مشترک امضا شد.
با این حال، این رسانه نوشت برداشت ترامپ از این توافق با تفسیر اوکراین تفاوت دارد، زیرا مقامهای اوکراینی تأکید کردهاند که مالکیت کامل منابع طبیعی همچنان در اختیار این کشور باقی مانده است.
۲۱۹
نظر شما