به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیتالله سید عبدالله فاطمینیا(ره)، استاد اخلاق درباره چگونگی قرائت ذکر از زبان آیتالله بهجت(ره) میگوید: هیچ وقت کسی که از خدا میترسد، مواردی را که از آیتالله بهجت میداند، بر زبان جاری نمیکند. یکی از علما به پهنای صورت اشک میریخت و میگفت: خدایا پس پیغمبر(ص) و امیرالمؤمنین(ع) چه کسانی بودند وقتی آیتالله بهجت ذرهای از نور آنها بوده است. آیتالله بهجت فرمودند: که «ذکر وقتی پذیرفته میشود که اتصال قلب به زبان باشد».
آیتالله سیدعبدالله فاطمینیا(ره) با نقل خاطرهای از آیتالله بهجت(ره)، مهمترین شرط قبولی ذکر را بیان میکند و میگوید که از نگاه این عارف ربانی، ذکر زمانی مورد پذیرش قرار میگیرد که میان قلب و زبان پیوند برقرار باشد؛ توصیهای اخلاقی که از اخلاص و حضور قلب در عبادت حکایت دارد.
کد مطلب 2250991
نظر شما