خبرآنلاین- مهسا مژدهی: هند ۳۷۰ میلیون نفر نسل زدی دارد که بزرگترین جمعیت این نسل را در میان همه کشورهای جهان شامل میشود. طی این هفته، دهها هزار تن از جوانان هندی به مدت پنج روز در سراسر کشور به خیابانها آمدند و بزرگترین چالشی را که مودی در طول دوران نخستوزیری خود با آن مواجه شده، رقم زدند.
بحران از کجا آغاز شد؟
جنبش سوسکها که امروز بار اعتراضات را در هند بر دوش دارد، جنبش اوایل امسال، پس از آن رونمایی شد که مقامات متوجه شدند آزمون ورودی دانشکدههای پزشکی در ماه مه با لو رفتن سوالات دستکاری شده است. از بیش از دومیلیون دانشجو خواسته شد دوباره در آزمون شرکت کنند؛ آن هم پس از آنکه سالها زمان و در بسیاری از موارد، مبالغ هنگفتی را صرف آمادهسازی برای این آزمون کرده بودند. حداقل ۱۲ دانشجو بر اثر فشار روانی حاصل از این تصمیم دست به خودکشی زدند. تحقیقات پلیس درباره لو رفتن سوالات نشان داد که افراد مطلع و دارای ارتباط با روند برگزاری آزمون، مسئول این اتفاق بودهاند.
معترضان و دانشجویان خواستار استعفای درمندرا پرادهان، وزیر آموزش و پرورش شدند؛ وزیری که دوران مسئولیتش شاهد لو رفتن مکرر امتحانات در سراسر کشور بوده است. خشم عمومی زمانی بیشتر شعلهور شد که رئیس دیوان عالی هند، جوانان بیکار کشور را سوسک توصیف کرد. اگرچه او بعدا ادعا کرد منظورش فقط کسانی بوده که مدرک جعلی دارند، اما این ادعا چیزی از خشم نسل زدیها کم نکرد.
در ن زمان میلیونها نفر به شبکههای اجتماعی هجوم آوردند و حزب مردمی سوسک (Cockroach Janta Party - CJP) توسط ابهیجیت دیپکه تاسیس شد. نام این حزب نقد و شوخی طنزآمیزی با نام حزب حاکم مودی، یعنی حزب بهاراتیا جاناتا (BJP) است. این صفحه اکنون بیش از ۲۵ میلیون دنبالکننده در اینستاگرام دارد که بسیار بیشتر از ۹.۴ میلیون دنبالکننده حزب حاکم BJP است.
چرا خشم از مودی بالا گرفته است؟
دولت مودی ۱۲ سال است که خود را بهعنوان دولتی معرفی کرده که بر انواع بحرانها غلبه میکند و از پس یکی از پرجمعیتترین کشورهای جهان برمیآید. ایده بزرگترین دموکراسی جهان و رابطه خوب با آمریکا و اسرائیل به مودی در مسیر خود کمک کرده است. نخستوزیر هند طی بیش از ده دهه، همواره به شهروندان این کشور وعده روزهای خوش و رفاه اقتصادی را داده است. روزهای خوش اما تا امروز هم از راه نرسیدهاند.
فایشننشال تایمز در گزارشی که به آسیبهای موجود در جامعه هند امروز پرداخته نوشته است: در هند امروز، مفهوم مسئولیتپذیری سیاسی تقریباً از ذهنیت عمومی رخت بربسته است. مودی همواره تقاضاها برای برکناری مردان حزب و وزرای خود را، صرف نظر از شرایط، نادیده گرفته و تحقیر کرده است. در حالی که هندیهای مسنتر این وضعیت را به عنوان یک امر طبیعی پذیرفتهاند، بسیاری از جوانان نسل زد که با چالشهای جدی و روزافزونی دستوپنجره نرم میکنند، حاضر به پذیرش این روال نیستند.
جوانان هند در وضعیت بسیار بدی قرار دارند. بیش از چهار نفر از هر پنج فرد بیکار در این کشور، زیر ۳۰ سال سن دارند. نگرانکنندهتر اینکه بیکاری در میان فارغالتحصیلان دانشگاهی، نه برابر بیشتر از کسانی است که سواد خواندن و نوشتن ندارند. بنا بر این گزارش دستمزدها در این کشور کم و راکد مانده است. طرحهای طرحریزیشده توسط دولت برای ارتقای مهارتها کمکی به جوانان نکردهاند. از ۱۶ میلیون نفر آموزشدیده در دهه گذشته، تنها ۱۵ درصد توانستهاند شغلی پیدا کنند. حتی شرکتهای مطرح فناوری اطلاعات هند نیز در حال اخراج مهندسان و انجماد فرآیند استخدام هستند. پنج شرکت بزرگ این حوزه در ۹ ماهه نخست سال مالی ۲۰۲۵-۲۰۲۶، در مجموع تنها ۱۷ نیروی جدید استخدام کردهاند.
عواقب چنین زندگی ناپایداری به سختی قابل خلاصهسازی است و پیامدهای آن روزبهروز گستردهتر میشود. مردانی هستند که به دلیل نداشتن شغل مناسب نمیتوانند ازدواج کنند. بسیاری از آنها با وجود داشتن مدرک کارشناسی ارشد، به دلیل پیدا نکردن شغل، توانایی تأمین هزینههای خانواده خود را ندارند.
برای بیش از یک دهه، اینها همان کسانی بودند که مودی پایگاه رای خود را به دقت حول محور آنها ساخته بود: او وعده داده بود سالانه ۲۰ میلیون شغل ایجاد کند، ۱۰۰ شهر جدید بسازد، زیرساختها را بهبود ببخشد، فساد را ریشهکن کند و یک «طبقه متوسط جدید» خلق کند. اما با گذشت ۱۲ سال، بخش کافی از این وعدهها برای جوانان هندی محقق نشده است.
ابهیجیت دیپکه کیست؟
گاردین در معرفی رهبر جنبش دو ماهه سوسکها نوشته است: تنها دو ماه قبل، ابهیجیت دیپکه فقط یک دانشجوی بینالمللی از هند و دارنده مدرک کارشناسی ارشد روابط عمومی از دانشگاه بوستون بود که بین درخواستهای شغلی و بازی فیفا روی پلیاستیشن، زمانی را هم به ورزش اختصاص میداد.
در ۱۶ مه، دیپکه در بوستون با دیدن اظهارات سوریا کانت، رئیس دیوان عالی هند، از خواب بیدار شد؛ سخنانی که در آن، جوانان بیکار هندی به انگل و سوسک تشبیه شده بودند. در آن زمان او یک سوال ساده در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) منتشر کرد و پرسید: چه میشود اگر همه سوسکها با هم متحد شوند؟
دیپکه به گاردین گفته است انتظار نداشت این تفکر کوتاه قدرت زیادی پیدا کند، تا اینکه دید میلیونها نفر این پست را به عنوان فراخوانی برای اقدام عملی در نظر گرفتهاند. ظرف دو روز، او با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی وبسایتی ساخت و از چند دوست برای کمک دعوت کرد. به این ترتیب، حزب کوکروج جانتا(حزب سوسکهای مردم) نامی که از حزب حاکم بهاراتیا جانتا به رهبری نارندرا مودی الهام گرفته شده بود. عضویت برای افراد تنبل، بیکار و هر کسی که فقط غر میزند آزاد بود. ظرف دو هفته، صفحه اینستاگرام این حزب ۲۲ میلیون دنبالکننده جذب کرد.
سرعت بالای وقایع
وزیر آموزش هند روز شنبه این هفته اعلام کرد که استعفا داده است. امری که پیروزی بزرگی برای معترضان جوان محسوب میشود؛ جوانانی که تظاهرات خروشان و روبهگسترش آنها، چالشی کمنظیر و فزاینده را پیشروی دولت نارندرا مودی، نخستوزیر این کشور، قرار داده است.
با وجود حجم بالای اعتراضات، واکنش مقامات ارشد بسیار سرد و کمرمق بوده است. مودی امتیازاتی جزئی داده و هنوز مستقیما با دانشجویان معترض سخن نگفته است.
اگرچه هند تاریخچهای طولانی در تظاهرات دمکراتیک دارد، اما فضای هرگونه اعتراض در دوران نخستوزیری مودی محدودتر شده است. مشخص نیست که آیا عقبنشینی دولت درمورد وزیر موزش به اتمام کامل اعتراضات منتهی میشود یا نسل زدی ها مانند آتشی زیر خاکستر منتظر جرقه بعدی خواهند ماند.
۳۱۲/۴۲
نظر شما