کارمند دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان با مرگ خود به سه بیمار فرصت زندگی داد

به گزارش خبرآنلاین، سردردی که به وداعی تلخ انجامید«محمد خالو»، از کارکنان کلینیک هرمز دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، پس از بروز سردردهای شدید به بیمارستان شهید محمدی بندرعباس منتقل و بستری شد. باوجود تلاش بی‌وقفه پزشکان و کادر درمان، خونریزی مغزی امانش نداد و روز شنبه سوم مردادماه، مرگ مغزی وی تأیید شد، خبری تلخ که خانواده، دوستان و همکارانش را در اندوهی عمیق فروبرد.
ایثار در دشوارترین لحظهدر اوج اندوه، خانواده محمد خالو تصمیمی گرفتند که جلوه‌ای ماندگار از ایثار و انسان‌دوستی بود. آنان با رضایت کامل، اعضای بدن عزیزشان را برای پیوند به بیماران نیازمند اهدا کردند، تصمیمی که از دل یک فقدان بزرگ، امیدی تازه برای سه خانواده آفرید و بار دیگر ارزش والای اهدای عضو را به تصویر کشید.
ساعت ۲۳ سوم مردادماه، تیم پیوند بیمارستان شهید محمدی بندرعباس عمل برداشت اعضای بدن این اهداکننده (کلیه ها و کبد)را انجام داد. پیش از آغاز عمل، همکاران و دوستانش با چشمانی اشکبار او را تا آستانه اتاق عمل بدرقه کردند، وداعی که اگرچه پایان حضور زمینی او بود، اما هم‌زمان آغاز زندگی در کالبد سه انسان دیگر شد. اهدای اعضای بدن محمد خالو، جان سه بیمار نیازمند را نجات داد، بیمارانی که شاید آخرین فرصت زندگی‌شان، همین تصمیم بزرگ یک خانواده داغدار بود. تصمیمی که نشان داد حتی پس از خاموش شدن چراغ زندگی نیز می‌توان روشنی‌بخش زندگی دیگران بود.
قدردانیدکتر محمود حسین پور، رئیس واحد اهدای عضو دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، از این اقدام انسان‌دوستانِ قدردانی کرد و گفت:«خانواده این جان‌آفرین در دشوارترین لحظات زندگی، تصمیمی بزرگ و خداپسندانه گرفتند؛ تصمیمی که به سه بیمار نیازمند فرصت دوباره زندگی بخشید و جلوه‌ای ماندگار از ایثار و نوع‌دوستی را به یادگار گذاشت.»
نامی که با ایثار ماندگار شدپیکر زنده‌یاد محمد خالو چاهستانی، روز یکشنبه چهارم مردادماه، با حضور خانواده، بستگان، همکاران، دوستان و جمعی از مردم، در آرامستان کهور بلند روستای چاهستان تشییع و به خاک سپرده شد؛ بدرقه‌ای آمیخته با اندوه، اشک و احترام برای مردی که آخرین یادگار او، بخششی ماندگار بود. از «محمد خالو»، چهار فرزند به یادگار مانده است، فرزندانی که از این پس، یاد پدری را با خود خواهند داشت که حتی در واپسین لحظات زندگی نیز، دست از بخشیدن نکشید. او دیگر در میان خانواده، دوستان و همکارانش نیست، اما نام و یادش در قلب آنان و در وجود انسان‌هایی که با اهدای اعضایش فرصتی دوباره یافتند، برای همیشه زنده خواهد ماند. محمد خالو رفت، اما ایثار او همچنان جاری است؛ یادگاری که نشان می‌دهد بخشش، حتی پس از مرگ نیز می‌تواند ماندگارترین میراث یک انسان باشد.