وقتی آمریکا در تبِ «شکار جادوگران» می‌سوخت

پرونده «سه متهم وست ممفیس»؛ داستانی از برخورد هراس‌های جمعی و عدالتِ کور در دهه نود میلادی است. روایتی که نشان می‌دهد چگونه تعصب و شایعه‌پراکنی، زندگیِ سه جوان را برای نزدیک به دو دهه به مسلخِ حبس و اعدام فرستاد.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ در ۱۹ اوت ۲۰۱۱ [۲۸ مرداد ۱۳۹۰] سه مرد به نام‌های دیمین اکولز، جیسون بالدوین و جسی میسکلی که در سال ۱۹۹۴، زمانی که نوجوان بودند، به جرم قتل سه پسربچه در ایالت آرکانزاس محکوم شده بودند، براساس توافقی حقوقی و ویژه از زندان آزاد شدند. این توافق به آن‌ها اجازه می‌داد ضمن تأکید بر بی‌گناهی خود، بپذیرند که دادستان‌ها برای محکوم کردن‌شان مدارک کافی در اختیار داشته‌اند. اکولزِ ۳۶ ساله در صف اعدام بود و بالدوینِ ۳۴ ساله و میسکلیِ ۳۶ ساله نیز دوران حبس ابد خود را می‌گذراندند. این افراد که درمجموع با عنوان «سه متهم وست ممفیس» شناخته می‌شدند، همواره بر بی‌گناهی خود تأکید داشتند و سال‌ها پرسش‌ها و تردیدهایی درباره مدارکی که مبنای محکومیت‌شان قرار گرفته بود، وجود داشت. پرونده آن‌ها توجه گسترده افکار عمومی و حمایت شماری از چهره‌های مشهور را به خود جلب کرد.

در ماه مه ۱۹۹۳، اجساد سه پسربچه هشت‌ساله به نام‌های کریستوفر بایرز، استیو برنچ و مایکل مور، در حالی پیدا شد که برهنه بودند و دست‌ها و پاهای‌شان از پشت به یکدیگر بسته شده بود. اجساد در یک کانال آب در منطقه‌ای جنگلی در وست ممفیسِ آرکانزاس کشف شدند. بازرسان در ابتدا سرنخ‌های قابل‌اتکای چندانی نداشتند؛ اما از آن‌جا که به نظر می‌رسید اجساد مثله شده‌اند، شایعاتی درباره ارتباط احتمالی این جنایت با فعالیت فرقه‌های شیطان‌پرستی شکل گرفت. سرانجام، گزارشی باعث شد بازرسان توجه خود را به اکولزِ نوجوان معطوف کنند؛ نوجوانی فقیر که ترک تحصیل کرده بود، به جادوگری علاقه داشت و معمولاً لباس‌های سیاه می‌پوشید. سپس میسکلی، یکی از آشنایان اکولز، پس از بازجویی طولانی مأموران به قتل‌ها اعتراف کرد و اکولز و بالدوین را نیز در این جنایت دخیل دانست. میسکلی که گفته می‌شد ضریب هوشی پایین‌تر از حد متوسط دارد، اطلاعاتی درباره جرم ارائه داد که در مواردی اساسی با جزئیات شناخته‌شده نزد پلیس مغایرت داشت. او مدت کوتاهی بعد اعتراف خود را پس گرفت. با این حال، در فوریه ۱۹۹۴ به اتهام قتل درجه‌یک و درجه‌دو مجرم شناخته شد و به حبس ابد به‌اضافه ۴۰ سال زندان محکوم شد.

در دادگاهی جداگانه که در مارس ۱۹۹۴ برگزار شد، اکولز و بالدوین به قتل مستوجب مجازات اعدام محکوم شدند. میسکلی در جریان محاکمه حاضر نشد علیه آن دو شهادت دهد و دادستان‌ها نیز هیچ شاهد عینی یا مدرک فیزیکی‌ای نداشتند که اکولز و بالدوین را به این جنایت مرتبط کند. درعوض، دادستانی مدارکی ارائه کرد که نشان می‌داد اکولز، که رهبر ادعایی گروه معرفی شده بود، کتاب‌هایی درباره جادوگری و همچنین رمان‌هایی از استیون کینگ و آن رایس می‌خوانده است. دادستانی مدعی شد که انگیزه او از قتل پسربچه‌ها، اجرای مراسمی مرتبط با علوم غریبه بوده است.

این پرونده با انتشار مستند «بهشت گمشده: قتل کودکان در تپه‌های رابین هود» در سال ۱۹۹۶ در سراسر آمریکا مورد توجه قرار گرفت. این مستند در مجرم بودن آن سه مرد تردید ایجاد می‌کرد. به‌تدریج جنبشی برای آزادی «سه متهم وست ممفیس» شکل گرفت و چهره‌های مشهوری ازجمله ادی ودر، خواننده اصلی گروه پرل جم؛ ناتالی مینز، خواننده گروه دیکسی چیکس؛ و پیتر جکسون، کارگردان سه‌گانه «ارباب حلقه‌ها»، حمایت خود را از آن‌ها اعلام کردند و برای تأمین هزینه‌های تیم حقوقی‌ای که با احکام محکومیت مبارزه می‌کرد، کمک مالی کردند. در سال ۲۰۰۷، وکلای سه متهم وست ممفیس اعلام کردند که آزمایش‌های جدید پزشکی قانونی نشان می‌دهد هیچ مدرک دی‌ان‌ای وجود ندارد که این افراد را به جنایت مرتبط کند.

در پاییز ۲۰۱۰، دیوان عالی آرکانزاس دستور داد جلسه‌ای قضایی برای اکولز، بالدوین و میسکلی برگزار شود تا مشخص شود آیا آن‌ها مستحق محاکمه مجدد هستند یا خیر. با این حال، پیش از برگزاری جلسه، وکلای این سه نفر و دادستان‌های آرکانزاس به توافقی رسیدند که به آن‌ها اجازه می‌داد با ثبت «اقرار آلفورد» آزاد شوند. براساس این سازوکار حقوقی که به‌ندرت استفاده می‌شود، متهم می‌تواند همچنان بر بی‌گناهی خود تأکید کند، اما در عین حال اتهام را بپذیرد؛ زیرا چنین تصمیمی به نفع او تلقی می‌شود.

اکولز پس از آزادی از بازداشت در ۱۹ اوت ۲۰۱۱ [۲۸ مرداد ۱۳۹۰]، در بیانیه‌ای درباره این توافق گفت:

«اکنون نیمی از عمرم را در صف اعدام گذرانده‌ام. آن‌جا محیطی شکنجه‌آور است که هیچ انسانی نباید مجبور به تحملش شود و این وضعیت باید پایان می‌یافت. من بی‌گناهم؛ همان‌طور که جیسون و جسی بی‌گناه‌اند. اما این تصمیم را گرفتم، چون نمی‌خواستم حتی یک روز دیگر از زندگی‌ام را پشت آن میله‌ها بگذرانم.»

منبع: history.com

۲۵۹

کد مطلب 2262504

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 4 =

آخرین اخبار