به گزارش خبرآنلاین،آرمان عبدی اظهار کرد: الکل میتواند بخشهای مختلف بدن را تحت تأثیر قرار دهد و میزان و شدت عوارض آن در افراد مختلف متفاوت است؛ بنابراین نمیتوان یک مقدار مشخص را برای همه افراد به عنوان میزان کاملاً بیخطر در نظر گرفت.
رد باور «دوز امن» الکل
وی با اشاره به اینکه در گذشته این تصور وجود داشت که مصرف کمتر از میزان مشخصی از الکل برای زنان و مردان فاقد آسیب جدی است، افزود: شواهد علمی جدید نشان میدهد که خطرات مصرف الکل از یک نقطه مشخص و قطعی آغاز نمیشود و حتی مصرف مقادیر کم نیز میتواند با افزایش برخی خطرات سلامت همراه باشد.
این فوقتخصص گوارش و کبد ادامه داد: نوع و شدت آسیب ناشی از مصرف الکل به عوامل مختلفی از جمله میزان و مدت مصرف، شرایط جسمی، بیماریهای زمینهای و عوامل ژنتیکی بستگی دارد.
از رفلاکس و التهاب معده تا خونریزی گوارشی
دکتر عبدی درباره عوارض گوارشی مصرف الکل گفت: سوزش سر دل و تشدید رفلاکس معده، التهاب معده، مشکلات گوارشی و در موارد شدیدتر خونریزی دستگاه گوارش از جمله عوارضی است که ممکن است در ارتباط با مصرف الکل ایجاد شود.
وی افزود: مصرف ناگهانی و حجم بالای الکل میتواند احتمال استفراغ شدید و آسیب به مخاط دستگاه گوارش را افزایش دهد و در برخی موارد، پارگی در محل اتصال مری و معده که به «سندرم مالوری ـ وایس» معروف است، رخ دهد و موجب خونریزی گوارشی شود.
این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان تصریح کرد: خونریزی گوارشی میتواند یک وضعیت اورژانسی و تهدیدکننده حیات باشد و در صورت بروز علائمی مانند استفراغ خونی، دفع مدفوع سیاهرنگ، ضعف شدید، سرگیجه یا کاهش سطح هوشیاری، مراجعه فوری به مراکز درمانی ضروری است.
وی همچنین گفت: مصرف الکل میتواند موجب التهاب معده و اختلال در عملکرد دستگاه گوارش شود و در برخی افراد با علائمی مانند اسهال یا تغییر در اجابت مزا همراه باشد.
سوءجذب ویتامینها و خطر آسیب عصبی
عبدی با اشاره به تأثیر مصرف مداوم و سنگین الکل بر جذب و دریافت مواد مغذی اظهار کرد: مصرف الکل، بهویژه در افرادی که الگوی مصرف طولانیمدت و نامناسب دارند، میتواند با سوءتغذیه و کمبود برخی ویتامینها، بهخصوص ویتامینهای گروه B، همراه شود.
وی افزود: کمبود تیامین یا ویتامین B۱ در افراد مبتلا به سوءتغذیه و مصرف مزمن الکل میتواند به بروز بیماری «ورنیکه» منجر شود؛ بیماریای که میتواند با اختلال در تعادل و راه رفتن، مشکلات حرکات چشم و اختلالات ذهنی همراه باشد و نیازمند تشخیص و درمان سریع است.
هپاتیت الکلی؛ عارضهای که میتواند به سیروز برسد
این فوقتخصص گوارش و کبد، کبد را یکی از مهمترین اندامهای آسیبپذیر در برابر مصرف الکل دانست و درباره «هپاتیت الکلی» هشدار داد.
وی گفت: هپاتیت الکلی به التهاب و آسیب کبدی ناشی از مصرف الکل گفته میشود و شدت آن میتواند از خفیف تا بسیار شدید متغیر باشد. در صورت تداوم مصرف و پیشرفت آسیب کبدی، احتمال ایجاد فیبروز و در نهایت سیروز کبدی وجود دارد.
عبدی ادامه داد: سیروز مرحله پیشرفته و برگشتناپذیر زخم و آسیب کبدی است که در آن عملکرد طبیعی کبد بهشدت کاهش مییابد و ممکن است عوارض جدی مانند تجمع مایع در شکم، اختلال هوشیاری و خونریزی گوارشی ایجاد شود.
وی تأکید کرد: در مراحل پیشرفته بیماری کبدی، درمان بر اساس علت و شدت بیماری انجام میشود و در برخی بیماران مبتلا به نارسایی پیشرفته کبد، پیوند کبد میتواند مطرح شود. با این حال، ارزیابی و انتخاب بیمار برای پیوند تابع شرایط پزشکی و معیارهای تخصصی است و ترک مصرف الکل و پایبندی به درمان، نقش مهمی در این فرآیند دارد.
کبد چرب و بیماریهای کبدی؛ عوارضی که ممکن است خاموش باشند
این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان با بیان اینکه بیماریهای کبدی ناشی از مصرف الکل ممکن است برای مدت طولانی بدون علامت باقی بمانند، گفت: فرد ممکن است تا زمانی که آسیب کبدی پیشرفته نشده است، علامت مشخصی نداشته باشد و همین موضوع اهمیت بررسی و تشخیص زودهنگام را افزایش میدهد.
وی افزود: کبد چرب مرتبط با مصرف الکل و التهاب کبدی در صورت تداوم مصرف میتوانند در برخی افراد به آسیب پیشرونده کبد، فیبروز و سیروز منجر شوند.
عبدی درباره خونریزی در بیماران مبتلا به سیروز نیز هشدار داد و گفت: خونریزی ناشی از واریسهای مری و معده در بیماران مبتلا به فشار خون بالای ورید پورت، یک عارضه جدی و اورژانسی است و بیمار باید در سریعترین زمان ممکن تحت ارزیابی و درمان تخصصی قرار گیرد.
عوارض دائمی و قابل برگشت
وی با تفکیک عوارض مصرف الکل بیان کرد: برخی آسیبها در صورت تشخیص زودهنگام و قطع مصرف الکل میتوانند تا حد زیادی بهبود پیدا کنند، اما در مراحل پیشرفته، مانند سیروز کبدی، بخشی از آسیبها دائمی و غیرقابل برگشت هستند.
این فوقتخصص گوارش و کبد افزود: یکی از مشکلات مهم این است که بیماریهای کبدی مرتبط با مصرف الکل، بهویژه در مراحل اولیه، ممکن است علامت واضحی نداشته باشند و فرد زمانی به پزشک مراجعه کند که بیماری پیشرفت کرده است.
کاهش سن مصرف الکل؛ زنگ خطری برای سلامت نوجوانان و جوانان
عبدی با اشاره به نگرانیها درباره کاهش سن شروع مصرف الکل در برخی گروههای سنی گفت: مصرف الکل در نوجوانان و جوانان علاوه بر افزایش خطر وابستگی، میتواند سلامت دستگاه گوارش، کبد و سایر اندامها را تحت تأثیر قرار دهد.
وی تأکید کرد: آگاهیرسانی درباره عوارض مصرف الکل، بهویژه در سنین پایین، اهمیت زیادی دارد و خانوادهها و نظام آموزشی و سلامت باید نسبت به پیامدهای جسمی و روانی مصرف الکل آگاهی بیشتری ایجاد کنند.
این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان با اشاره به خاصیت وابستگیآور الکل گفت: در برخی افراد، مصرف الکل میتواند به وابستگی منجر شود و فرد به مرور زمان میزان یا دفعات مصرف خود را افزایش دهد؛ موضوعی که خطر بروز آسیبهای جسمی و روانی را بیشتر میکند.
پانکراتیت مزمن؛ عارضه دردناک و جدی مصرف طولانیمدت الکل
عبدی با اشاره به ارتباط مصرف مزمن و سنگین الکل با بیماریهای پانکراس، اظهار کرد: پانکراتیت مزمن یا التهاب مزمن لوزالمعده میتواند موجب آسیب دائمی به این عضو شود و یکی از علائم مهم آن درد شدید و مداوم شکمی است.
وی افزود: درد ناشی از پانکراتیت مزمن ممکن است بسیار شدید و ناتوانکننده باشد و در برخی بیماران به درمانهای تخصصی و چندمرحلهای نیاز داشته باشد. همچنین این بیماری میتواند با اختلال در هضم و جذب مواد غذایی و در برخی موارد دیابت همراه شود.
عبدی تأکید کرد: مهمترین راه پیشگیری از آسیبهای مرتبط با الکل، پرهیز از مصرف آن است و افرادی که مصرف مداوم یا سنگین دارند، بهویژه در صورت بروز علائمی مانند درد شکمی، استفراغ خونی، مدفوع سیاه، زردی پوست و چشم، کاهش سطح هوشیاری یا کاهش وزن بیدلیل، باید در اسرع وقت توسط پزشک ارزیابی شوند.
۲۳۳۲۱۷
نظر شما