خبرگزاری خبرآنلاین در بخشی از گزارش خود با عنوان؛ «وزیر برکنارشده دولت رئیسی چگونه به یکی از منتقدان دولت چهاردهم تبدیل شد؟/ عبدالملکی همچنان در میدان است» نوشت:
عبدالملکی بعد از سیدرضا فاطمیامین، وزیر صمت دولت سیزدهم، یکی دیگر از وزیرانی بود که در دوران وزارتش، بیشترین تذکر و انتقاد نمایندگان مجلس یازدهم را از آن خود کرده بود. چنانچه اولین طرح استیضاح نیز به نام او ثبت شده بود؛ استیضاحی که به دلیل استعفای عبدالملکی در ۲۴ خردادماه به سرانجام نرسید. هرچند که او در یک صبح بهاری، توئیتی خبر استعفایش از وزارت کار را مخابره کرد، اما برخیها بر این باورند که او پیشتر توسط ابراهیم رئیسی از سمتش عزل شده و استعفا ظاهر محترمانهای برای خداحافظیاش از دولت بوده است. ادعایی که در کنار استعفای پرشمار مقامات دولت سیزدهم، رنگوبوی واقعیت به خود گرفته است.
اما خداحافظی او با وزارت کار، پایان همکاریاش با دولت سیزدهم نشد و او سپس با حکم احسان خاندوزی، دبیر شورای عالی مناطق آزاد شد. سمتی که پیشتر در اختیار سعید محمد بود و ابراهیم رئیسی هم حکم نمایندگی رئیسجمهور در شورای عالی مناطق آزاد را به نام او امضا کرد. حضور این وزیر سابق کار در این سمت هم حواشی خودش را به همراه داشت.
از سوی دیگر، با وجود اینکه چند ماهی از حضور او در دبیری شورای عالی مناطق آزاد میگذرد نیز با حواشی روبهرو شده است. او در اول اسفندماه سال ۱۴۰۱ گفت: «مردم اقتصاد مقاومتی را مساوی با گرسنگی میدانند در صورتی که نمیدانند سیاستهای اقتصاد مقاومتی اجرا نمیشود.» این جمله هم با واکنشهایی همراه بود.
آنچنان که وحید شقاقی شهری، کارشناس مسائل اقتصادی، در نقد عبدالملکی به روزنامه آرمان ملی گفته بود: «عملکرد او در قامت وزیر کار باعث اعتراضات بازنشستگان شد، او در ابتدای وزارتش وعدههایی که غیرعملی بودند را مطرح کرده بود که همین موضوع نیز هزینه زیادی را برای دولت تراشید، از سویی تصمیمات وی که بدون آیندهنگری و مشورت گرفته شده است بسیار برای کشور پرهزینه بودند.»
تریبونها علیه دولت چهاردهم
در پی درگذشت ناگهانی ابراهیم رئیسی و پایان دولت سیزدهم، تصور میشد که عبدالملکی که در زمان حضورش در دولت، نتوانست قدمی در بهبود اقتصاد کشور بردارد، بار دیگر به دانشگاه بازگشته و از سیاست کنار کشیده است. اما با شروع جنگ توسط آمریکا و اسرائیل علیه کشور و زمانی که بیش از هر زمانی به وحدت و انسجام نیاز است، به نظر میرسد که او نیز مانند همکاران سابقاش و همفکرانش، توجهی به این امر مهم ندارد. آنچنان که از هر تریبونی در جهت نقد عملکرد دولت چهاردهم استفاده میکند.
فارغ از اظهارات اخیر او درباره وضعیت گرانیها، در چند روز گذشته، با بازنشر سخنان عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، درباره مراحل پایانی مذاکرات ایران و عمان در شبکه ویراستی نوشت: «کارکرد اصلی این نوع اخبار طی ۵ ماه گذشته، آرام کردن بازار جهانی انرژی و خنثی کردن بخشی از پیروزیهای نیروهای مسلح در میدان و مردم در خیابان بودهاست! ضمن احترام به عزیزان در وزارت خارجه، کنشهای این بزرگواران طی جنگ بیشتر مخرب بودهاست تا سازنده! البته امید ما برای تغییر رویکرد این جریان پابرجاست.»
عبدالملکی در زمان مذاکرات ایران و آمریکا و تلاشها برای امضای تفاهم اسلامآباد، هم با اشاره به حمله اسرائیل به لبنان در توئیتی نوشت: «رژیم صهیونی دقایقی قبل به ضاحیه بیروت حمله کرد! همین الان باید کوبنده پاسخ بدهیم! به تأخیر انداختن پاسخ به بهانه توافق قریبالوقوع، خیانت است.»
همچنین در زمانی که اینترنت کشور بیش از ۸۰ روز قطع شده بود و نهتنها با اعتراضات مردم همراه بود که دولتیها نیز از آسیبهای قطعی اینترنت به کشور روایت میکردند، وزیر کار دولت سیزدهم با دفاع تلویحی از قطع اینترنت اعلام کرد که کسی به دلیل قطعی اینترنت بیکار نشده است. این در حالی است که وزیر ارتباطات خسارت ناشی از قطع اینترنت به اقتصاد دیجیتال را روزانه ۵۰۰ میلیارد تومان و خسارت وارده به کلیت اقتصاد را روزانه پنج هزار میلیارد تومان اعلام کرده بود.
در واقع، به نظر میرسد عبدالملکی حالا که دیگر سمتی در دولت ندارد، همچنان قصد ندارد از میدان سیاست فاصله بگیرد. او همچنان از هر تریبونی برای بیان مواضع خود استفاده میکند؛ مواضعی که هر بار میتواند نام او را دوباره به میان حاشیهها بکشاند. گویی «شیخالحاشیه» هنوز قصد خداحافظی با حاشیهها را ندارد.
29215
نظر شما