به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، حمیدرضا جلایی پور، فعال سیاسی اصلاح طلب، در بخشی از گفت و گوی خود با خبرگزاری خبرآنلاین، به بیان نکاتی درباره اظهارات اخیر سعید جلیلی درباره صلح حدیبیه و مواضع تندروها پرداخته است. در ادامه بخشی از این گفت و گو را می خوانید؛
* در روزهای اخیر برخی از چهرههای سیاسی مانند آقایان سعید جلیلی و علی اکبر صالحی از صلح حدبیه گفتند. تحلیل شما از این ماجرا چیست و آیا باید سالها مردم هزینه مخالفت چهره های تندرو را میدادند تا آقایان موافق مذاکره با آمریکا شوند؟
ببینید نگاه امثال آقای جلیلی در سیاست خارجی از گذشته تا کنون مبتنی بر «ایدهآلگرایی ناواقعگرا» بوده است. پس از پیروزی انقلاب و در ادامه حیات جمهوری این «ایدهآلگرایی ناواقعگرا» همیشه بخشی از سیاست ایران بوده و هست. این ایدهآلگراها از حیث ارزشی حرفهای زیبایی میزنند و در برابر نیروهای «واقعگرای» انقلاب و جمهوری اسلامی قرار دارند.
این نیرو در گذشته هم برای حکمرانی ایران هزینه ایجاد میکردند. ما شاهد بودیم موضوع تسخیر سفارت آمریکا (در دیماه سال ۵٩) به جای سه چهار روز بیش از چهارصد روز طول کشید و به ایران هزینه وارد شد. رزمندگان ایران در زمان جنگ تحمیلی با افتخار خرمشهر را آزاد کردند، اما «ایدهآلگراهای ناواقعگرا» به تقاضاهای مربوط به آتشبس توجه نمیکردند و میگفتند دنیا صدام متجاوز را تنبیه نمیکند و ایران باید ابتدا شهر بصره عراق را آزاد کند بعد به پای مذاکره برود. اما وقتی ایران جزیره فاو را از دست داد، ایران برای قبول آتشبس و قطعنامه ۵٩٨ آماده شد. تازه رخداد مهم قبول قطعنامه کار بزرگ امام خمینی بود چون هیچ فردی جز امام خمینی نمیتوانست این نیروی «ایدهآلگراهای ناواقعگرا» در صحنه سیاسی را مدیریت کند.
در دو دهه گذشته هم چندین فرصت برای حل مساله هستهای ایران و آمریکا پیش آمد، اگرچه همچنان مهمترین مانع آن همین نتانیاهو و ترامپ بودند و هستند، اما این نیروی «ایدهآلگرای ناواقع گرا» هم اجازه به استفاده از فرصتها را نمیداد. شما یادتان هست احمدینژاد قطعنامهها علیه ایران را کاغذ پاره میخواند و دنبال سیاست «محو» و مدیریت جهانی بود و همین جناب جلیلی در مذاکرات هستهای با نمایندگان اروپایی از خاطرات جنگ میگفت و وقت تلف میکرد.
در شب آخر تشییع پیکر رهبری، همین دوستان جناب جلیلی، ۴ میلیون پرچم قرمز را در بین جمعیت توزیع کردند
هم اکنون اگر چه همچنان مهمترین مانع عبور از این شرایط جنگی و جنگ فرسایشی همچنان نتانیاهو و توهمات ترامپ هستند. ولی «ایدهآلیستهای ناواقعگرا» هم بیکار نیستند. شما دیدید پس از این که مردم ایران یک جنبش مردمی و پیوسته را علیه تجاوز آمریکا در شبهای ایران به نمایش گذاشتند، شما دیدید وقتی مردم ایران یک تشیع پیکر بینظیر و دهها میلیونی از رهبر شهید انجام دادند، اما ناگهان در شب آخر تشییع پیکر رهبری، همین دوستان جناب جلیلی چهار میلیون پرچم قرمز را در بین جمعیت توزیع کردند و متاسفانه پرچم ایران و جمهوری اسلامی را در اجتماعات بعدی شبانه کاهش یافت و حتی جمعیت هم کاهش یافت.
این حرکت «ایدهآلیستهای ناواقعگرا» با کمی تغییر در نظر جناب جلیلی آرام نمیگیرد. چون این نوع شعار دادن برای آنها کارکرد داخلی دارد. این نیرو در دهههای گذشته همینطور بصورت سلبی، تخریبی و شعاری با رقبای سیاسی خود روبرو شدند. نیروهای کیفی نخبه هم وقتی این تخریبها را میبینند با آنها دهن به دهن نمیشوند و ترجیح میدهند که به حاشیه بروند و این به ضرر کیفیت حکمرانی ایران است.
شما دیدید همین نیروی تخریبی چگونه در قم به شهید علی لاریجانی حمله کردند یا در همین فرایند تکوین تفاهمنامه ایران با آمریکا چه واژههای زشتی علیه آقای پزشکیان بکار بردند حتی به آقای قالیباف که سردار در چهار جنگ ایران بوده رحم نکردند و تلاش کردند در فرایند یک دیپلماسی عزتمند ترمز او را بکشند و کشیدند. باز من تاکید کنم برای عبور عزتمندانه از این جنگ نابرابر و فرسایشی مهمترین علل و مانع توطئههای نتانیاهو و ترامپ است. ایران راهی ندارد تا کاری کند تا در آینده این نتانیاهو و ترامپ برایشان صرف نکند که به ایران حمله کنند.
با این همه کنشگری «ایدهآلگراهای ناواقع گرا» به حکومت ایران برای عبور عزتمندانه از پیچ جنگ کمک نمیکنند. به نظر من مهمترین نیرویی که میتواند این نیروی سلبی و مخرب را در سیاست ایران مهار کند، آیتالله مجتبی خامنهای رهبری کشور است. همچنان که در جریان پایان عزتمندانه جنگ تحمیلی در سال ۶٧ اگر مواضع راسخ امام خمینی نبود، کنترل نیروی «ایدهآلگرای ناواقعگرا» کار مشکلی بود.
کمی تغییر نظر در نظر جناب جلیلی روی این حلقههای متوهم و پولدار کمتر اثر دارد
* ممکن است به دلیل موضعگیری آقای جلیلی یک انشقاق میان طیف طرفدار ایشان رخ بدهد؟
نه، من پیشبینی انشقاق نمیکنم، بدنه نیروی «ایدهآلگرای ناواقعگرای» افراد صادق و شریفی هستند، مسلمان و ایران دوست هستند. اما سرحلقههای آنها متوهم و از زمان احمدینژاد به بعد هم پولدار شدهاند، رفع تنش از کشور و به حرکت افتادن جامعه ایران در مسیر «پیشرفت اقتصادی» برای آنها وحشتناک است و احساس ناامنی وجودی میکنند. لذا کمی تغییر نظر در نظر جناب جلیلی روی این حلقههای متوهم و پولدار کمتر اثر دارد. باید دید حاکمیت و در راس آن مقام رهبری چگونه ایران را از این جنگ فرسایشی عزتمندانه بیرون میبرند. پس از آن ممکن است شاهد تغییراتی در این نیروی سلبی باشیم.
29215
نظر شما