خبرآنلاین- ترجمه از اکونومیست- مترجم مهسا مژدهی: خاویر میلی سه سال پیش بهعنوان یک سیاستمدار آزادیخواه و جنجالی به قدرت رسید و وعده داد برای مهار تورم و آزاد کردن اقتصاد آرژانتین، هزینههای عمومی را بهشدت کاهش دهد. بسیاری از تحلیلگران تردید داشتند که این مرد پرشور و موفرفری بتواند در اجرای برنامههایش موفق عمل کند. اما میلی خلاف پیشبینی آنها عمل کرد: نرخ تورم سالانه از ۱۶۱ درصد در ماه پیش از آغاز ریاستجمهوری او، به ۳۴ درصد در ژوئیه رسیده است. اقتصاد آرژانتین نیز در مسیر ثبت دومین سال متوالی رشد قرار دارد؛ اتفاقی که از پایان رونق کالاهای اساسی در سال ۲۰۰۸، در این کشور چندان معمول نبوده است. با مهار تورم، سهم جمعیت آرژانتین که زیر خط فقر زندگی میکنند حدود یکسوم کاهش یافته است.
اما کار میلی هنوز تمام نشده است. آرژانتینیها در اکتبر ۲۰۲۷ در انتخابات سراسری پای صندوقهای ریخواهند رفت و میزان محبوبیت رئیسجمهور اکنون نزدیک به پایینترین سطح دوره ریاستجمهوری او قرار دارد. اقتصاد اگرچه در حال رشد است، اما سرعت این رشد پایین و توزیع آن نابرابر است. دستمزدهای واقعی همچنان پایینتر از زمان روی کار آمدن میلی است و تعداد مشاغل رسمی کاهش پیدا کرده است.
بسیاری از مردم هنوز با مشکلات اقتصادی دستوپنجه نرم میکنند. نتایج نظرسنجیها نشان میدهد نگاه رأیدهندگان به میلی حتی از نگاه آنها به برخی چهرههای اصلی پرونیسم، جنبش چپگرایی که از دخالت دولت در بازار حمایت میکند و مسئول شکلگیری بحران اقتصادی به ارث رسیده به میلی بود، منفیتر شده است.
احتمال بازگشت آرژانتین به گذشته، هم برای این کشور نگرانکننده است و هم برای سرنوشت مهمترین آزمایش اقتصادی جهان در زمینه لیبرالیسم اقتصادی.
میلی باید مسیر اصلاحات اقتصادی را ادامه دهد
بخش عمده سیاستهای اقتصادی میلی درست است. تعهد جدی او به ایجاد مازاد بودجه همچنان اهمیت حیاتی دارد. او همچنین در این زمینه حق دارد که چاپ بیرویه پول را ریشه اصلی مشکلات اقتصادی آرژانتین بداند و باید به کاهش مقررات دستوپاگیری که فعالیت شرکتها را محدود میکنند ادامه دهد.
اما نگرانی آرژانتینیها امروز بیش از آنکه تورم باشد، مسئله اشتغال است.
اکنون زمان آن رسیده که میلی بر پایههایی که تاکنون ایجاد کرده، مرحله بعدی اصلاحات را بنا کند و تمرکز بیشتری بر رشد اقتصادی داشته باشد؛ حتی اگر این کار به معنای اندکی کندتر شدن روند کاهش تورم باشد.
خوشبختانه، آشکارترین راه برای اصلاح این وضعیت این است که میلی حتی بیشتر به اصول آزادیخواهانه خود پایبند بماند، نه اینکه از آنها فاصله بگیرد.
میلی باید کنترلهای باقیمانده بر سرمایه را کنار بگذارد و بانک مرکزی نیز باید مداخله در بازارهای مالی با هدف حمایت پنهانی از ارزش پزو را متوقف کند.
چنین سیاستی به معنای اجرای سیاست پولی اندکی انبساطیتر خواهد بود که میتواند به افزایش اعطای وام به کسبوکارها و رونق فعالیت اقتصادی کمک کند.
رشد سریعتر اقتصاد همچنین درآمدهای مالیاتی دولت را افزایش خواهد داد و به میلی اجازه میدهد مالیاتهای سنگین و غیرمنطقی بر صادرات آرژانتین را بیش از پیش کاهش دهد و حتی شاید برخی مالیاتهای دیگر را نیز پایین بیاورد، بدون آنکه مازاد بودجه مورد علاقه او به خطر بیفتد.
این روند میتواند یک چرخه مثبت اقتصادی ایجاد کند.
کاهش بیشتر یارانهها، بهویژه در بخش حملونقل، و استفاده از منابع آزادشده برای احیای سرمایهگذاری در جادهها و راهآهن نیز میتواند همین اثر را داشته باشد.
نشانههایی وجود دارد که دولت میلی بهتدریج در همین مسیر حرکت میکند.
مشکل میلی فقط اقتصاد نیست
با این حال، میلی در گفتوگویی با اکونومیست حاضر نشد بپذیرد که تلاشهایش برای مهار تورم ممکن است هزینهای برای رشد اقتصادی داشته باشد.
او همچنین با طرح مسئله جزایر فالکلند تلاش میکند احساسات رأیدهندگان آرژانتینی را تحریک کند؛ اقدامی که هم برای مردم و هم، نگرانکنندهتر از آن، برای خود او نوعی انحراف از مشکلات اقتصادی ایجاد میکند.
میلی همچنین بیش از گذشته و با ادبیاتی تندتر علیه منتقدان خود، بهویژه روزنامهنگاران آرژانتینی، موضع میگیرد.
او مجبور نیست سبک جنجالی و پرهیجانی را که به پیروزیاش در انتخابات کمک کرد، کنار بگذارد. اما بهتر است تمرکز خود را بر رقبای سیاسیاش بگذارد؛ بسیاری از آنها ممکن است آرژانتین را دوباره به سمت هزینهکردهای بیمحابا و مقررات دستوپاگیر بازگردانند.
مشکل اینجاست که پرونیستها اکنون در قدرت نیستند و دولت میلی نیز در برابر اتهامهای فساد آسیبپذیر است.
وقتی متحدان سیاسی خودتان با اتهام فساد مواجهاند، حمله به «طبقه فاسد سیاسی» و محکوم کردن آن آسان نیست.
بنابراین میلی باید برخورد با سوء رفتار اعضای دولت و متحدان خود را جدیتر بگیرد. این کار به او کمک خواهد کرد تا هشدار درباره خطر بازگشت سیاستمدارانی که منافع شخصی خود را دنبال میکنند، باورپذیرتر باشد.
میلی به همدلی بیشتری نیاز دارد
میلی همچنین باید به جای اینکه آرژانتینیهایی را که از فشار و هزینههای اصلاحات اقتصادی او شکایت دارند، افرادی ضعیف جلوه دهد، اندکی همدلی از خود نشان دهد.
ادامه یک اصلاحات اقتصادی ضروری به این معنا نیست که رئیسجمهور نتواند نشان دهد مشکلاتی را که سیاستهایش در کوتاهمدت برای مردم عادی ایجاد کرده است، درک میکند.
ایجاد تعادل میان مهار تورم و افزایش رشد اقتصادی، و همچنین میان همدلی و پرخاشگری، بسیار دشوارتر از شعارهای تند و هیجانانگیزی است که به پیروزی میلی در انتخابات کمک کردند.
اما سرنوشت پروژه اقتصادی او، پروژهای که الهامبخش طرفداران اقتصاد آزاد در سراسر جهان بوده است، ممکن است به پیدا کردن همین تعادل بستگی داشته باشد.
۳۱۲
نظر شما