به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مناجات، گفتوگویی بیواسطه میان دل و پروردگار و از قدیمیترین جلوههای معنویت در فرهنگ دینی و انسانی است؛ نجوایی که در میان شتاب و هیاهوی زندگی روزمره، فرصتی برای مکث، اندیشیدن، آرامش یافتن و بازگشت به خویشتن فراهم میکند.
در طول تاریخ، بسیاری از عارفان، علما و بزرگان معنوی، عمیقترین حالات و تجربههای روحانی خود را در قالب دعا و مناجات به یادگار گذاشتهاند؛ کلماتی که همچنان میتوانند تسکینی برای خستگیهای روح و نوری برای یافتن مسیر زندگی باشند.
بنابر روایت ایکنا، این استوریموشن، با فرازی دلنشین از الهینامه علامه حسنزاده آملی، فرصتی کوتاه برای فاصله گرفتن از شتاب روزمره و پناه بردن به آرامش یاد خداست؛ تا در میان هیاهوی زندگی امروز، سهمی هرچند اندک از خلوت با پروردگار نصیب دل شود.
«روزم را چو شبم روحانی گردان»
نظر شما