به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، ذات اقدس الهی هرگاه حقیقتی عمیق و بلند را در قرآن کریم بیان کرده، همان معنا را در سورهای دیگر و در آیهای دیگر، با استفاده از مَثل، تشبیه، تمثیل یا بیانی نزدیکتر به ذهن مطرح کرده است؛ به گونهای که حتی برای یک نوجوان یا افرادی که از تحصیلات برخوردار نیستند نیز قابل فهم باشد.
وقتی انسان با قرآن کریم مراجعه میکند، با آیاتی و سورههایی روبهرو میشود که فهم دقیق و عمیق آنها حتی برای بسیاری از بزرگان نیز دشوار است. با این حال، همان معارف و مفاهیم در بخشهای دیگری از قرآن، در قالب مَثل، داستان و شیوههای مختلف تقریب به ذهن، آنقدر ساده و قابل دریافت بیان شدهاند که افراد عادی نیز میتوانند از آنها بهره ببرند.
بنابر روایت ایکنا، این شیوه بیان را میتوان یکی از «ابتکارات قرآن کریم» دانست؛ از یک سو، قرآن دارای آیاتی است که درک لایههای عمیق آنها نیازمند دانش و تخصص حکما، متکلمان و فقهای برجسته است و ممکن است برای افراد عادی به آسانی قابل فهم نباشد؛ اما از سوی دیگر، هیچ حقیقت و معارف قرآنی وجود ندارد که به گونهای بیان شده باشد که انسانهای ساده و عموم مردم از فهم و دریافت آن محروم بمانند.
[آیتالله جوادی آملی؛ تابستان ۱۳۷۸]
نظر شما