به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیت‌الله جوادی آملی با روایت دیدار خود با جانبازی در صحرای عرفات که دو دست و بینایی‌اش را در راه خدا تقدیم کرده بود، از اخلاص رزمندگان دفاع مقدس سخن گفت؛ جانبازی که با چشمانی اشک‌بار از خدا می‌خواست فداکاری‌اش را بپذیرد و از خطاهایش درگذرد. این مرجع تقلید همچنین با مقایسه تاریخ معاصر ایران و دوران دفاع مقدس، پایداری رزمندگان در برابر تجاوز دشمن را جلوه‌ای از عظمت و معنویت آنان دانست.
تکریم و پاسداشت حماسه‌آفرینان دفاع مقدس، مسئولیتی همیشگی بر عهده جامعه اسلامی است؛ چراکه انتقال حقیقت ایثار و مقاومت رزمندگان به نسل‌های آینده، ضرورتی انکارناپذیر به شمار می‌رود. مرور تاریخ معاصر ایران و مقایسه از دست رفتن بخش‌هایی از خاک کشور در دوران قاجار و پهلوی با مقاومت هشت‌ساله رزمندگان اسلام، تصویری روشن از عظمت این حماسه ملی و معنوی ارائه می‌دهد.
حضرت آیت‌الله العظمی جوادی آملی با اشاره به جایگاه والای رزمندگان دفاع مقدس، بر ضرورت چندین‌برابری تکریم این حماسه‌سازان تأکید کردند و با یادآوری تفاوت عملکرد حکومت‌های گذشته با ایستادگی رزمندگان در جنگ تحمیلی فرمودند:
«در جریان هفته دفاع مقدس تکریم‌هایی شده که این تکریم‌ها بسیار بجاست و چندین برابر باید بشود.
از دوران قجر تا دوران پهلوی هزارها هکتار را دیگران به غارت بردند؛ هزارها هکتار اعم از دایر و بایر و شهر و روستا از زمان قجر تا پهلوی [به غارت رفت]. هزارها هکتار زمین این مرز و بوم را بیگانگان به غارت بردند در کوتاه‌ترین مدت!
اما اینجا هشت سال آتش روشن کردند و یک وجب نگرفتند!»
ایشان در ادامه، با بیان خاطره‌ای تأثیرگذار از دیدار با جانبازی در صحرای عرفات، جلوه‌ای از اخلاص و روحیه الهی رزمندگان را به تصویر کشیدند؛ جانبازی که هر دو دست و هر دو چشم خود را در راه خدا تقدیم کرده بود، اما نه‌تنها از فداکاری خود سخنی از سر پشیمانی نداشت، بلکه با چشمانی اشک‌بار از پروردگار می‌خواست این ایثار را از او بپذیرد.
آیت‌الله جوادی آملی در توصیف این صحنه فرمودند:
«جانبازی را در عرفات دیدم که دو دستش و دو چشمش را به خدا هدیه کرد و اشک می‌ریزد و می‌گوید خدایا! از من قبول کن و بر من ببخش.»
این مرجع تقلید در پایان، با تجلیل از مقام معنوی بسیجیان مخلص، آنان را شایسته والاترین پاداش الهی دانستند و تأکید کردند:
«بهشت مشتاق این‌گونه از بسیجیان مخلِص است؛ اینها به این کشور شرف دادند، دین را زنده کردند.»
روایت این دیدار، فراتر از بازگویی یک خاطره، یادآور حقیقتی ماندگار از دفاع مقدس است؛ نسلی که با گذشتن از جان و سلامت خویش، نه‌تنها از مرزهای ایران دفاع کرد، بلکه با فداکاری و ایمان، معنای تازه‌ای به عزت، شرف و ایثار بخشید.
منیع:حوزه
نظر شما