جهاد اکبر فقط جنگ با نفس نیست؛ غیبت و پرگویی چه نسبتی با این حدیث دارند؟

جهاد اکبر در فرهنگ دینی تنها به معنای مبارزه‌ای درونی و کلی با نفس نیست؛ بسیاری از رفتارهای روزمره انسان، از غیبت و پرگویی گرفته تا کنترل خواسته‌های نفسانی و حفظ عفت، می‌تواند در همین میدان معنا پیدا کند. پیامبر اکرم(ص) پس از بازگشت گروهی از رزمندگان، جهاد با نفس را «جهاد اکبر» خواند؛ روایتی که درباره متن، منبع و چگونگی ارتباط آن با اخلاق و خودسازی، دیدگاه‌های مختلفی مطرح شده است.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، پیامبر اکرم(ص) پس از بازگشت گروهی از رزمندگان از میدان نبرد، به آنان یادآوری کرد که هنوز جهادی بزرگ‌تر در انتظارشان است؛ جهادی که میدان آن نه در برابر دشمن بیرونی، بلکه در درون انسان و در رویارویی با نفس شکل می‌گیرد.

«جهاد اکبر» یکی از شناخته‌شده‌ترین مفاهیم اخلاقی در فرهنگ اسلامی است؛ تعبیری که بارها در مباحث مربوط به تهذیب نفس، خودسازی و تربیت اخلاقی مورد استناد قرار گرفته است. با این حال، پرسش‌هایی درباره متن دقیق این روایت، مأخذ نقل آن و تفسیر عالمان دینی از مضمونش مطرح است.

 ابتدا متن حدیث و منبع روایی آن بررسی می‌شود و سپس ابعاد اخلاقی و تفسیری آن مورد توجه قرار می‌گیرد.

متن حدیث جهاد اکبر

إنَّ رسولَ‌اللهِ صلّی‌الله‌علیه‌وآله بَعَثَ سَرِیَّةً، فَلَمّا رَجَعوا قالَ: مَرْحَباً بِقَومٍ قَضَوُا الجِهادَ الأصْغَرَ وبَقِیَ عَلَیهِمُ الجِهادُ الأکْبَرُ. قیلَ: یا رسولَ‌اللهِ، وما الجِهادُ الأکبَرُ؟ قالَ: جِهادُ النَّفْسِ. وقالَ علیه‌السلام: أفْضَلُ الجِهادِ مَن جاهَدَ نَفْسَهُ الَّتی بَینَ جَنْبَیهِ.

ترجمه: پیامبر اکرم(ص) گروهی را برای انجام مأموریتی نظامی اعزام کرد. هنگامی که آنان بازگشتند، فرمود: «خوش آمدند مردمی که جهاد کوچک‌تر را به پایان رساندند، اما جهاد بزرگ‌تر همچنان بر عهده آنان باقی است.» پرسیدند: ای رسول خدا، جهاد بزرگ‌تر چیست؟ فرمود: «جهاد با نفس.» همچنین فرمود: «برترین جهاد، مبارزه کسی با نفسی است که در میان دو پهلوی او قرار دارد.»

این روایت در کتاب «معانی الأخبار» شیخ صدوق، با سلسله سندی از امام علی(ع) نقل شده است. نشانی دقیق آن، صفحه ۱۶۰، حدیث نخست است.

روایتی با همین مضمون از امام صادق(ع) نیز نقل شده است. امام خمینی(ره) هم نخستین حدیث کتاب «چهل حدیث» را به موضوع جهاد با نفس اختصاص داده است.

شرح و تبیین حدیث

۱. ماجرای بازگشت رزمندگان

روایت به بازگشت گروهی از نیروهای نظامی از یک «سریه» اشاره دارد. سریه به دسته‌ای نظامی گفته می‌شد که پیامبر اکرم(ص) آنان را برای انجام مأموریتی مشخص اعزام می‌کرد.

پیام اصلی این سخن آن است که خاتمه یافتن نبرد در میدان بیرونی، به معنای پایان مسئولیت انسان نیست؛ زیرا مبارزه‌ای دیگر همچنان ادامه دارد و تا واپسین لحظه زندگی همراه انسان خواهد بود.

 ۲. چرا جهاد با نفس «اکبر» نامیده شده است؟

برخی شارحان، دشواری و اهمیت بیشتر مبارزه با نفس را دلیل اطلاق عنوان «جهاد اکبر» بر آن دانسته‌اند. از این منظر، ممکن است انسان در نبرد با دشمن بیرونی شکست بخورد، اما این شکست از نگاه قرآن لزوماً به معنای ناکامی نیست؛ در مقابل، مغلوب شدن در برابر نفس، به معنای تسلیم شدن در برابر شیطان است.

از سوی دیگر، جهاد بیرونی نیز می‌تواند نتیجه و ثمره پیروزی انسان در مبارزه با نفس باشد. بنابراین، به‌کارگیری واژه «اصغر» در این حدیث جنبه مقایسه‌ای دارد و نباید آن را به معنای کم‌ارزش شمردن جهاد در میدان نبرد دانست.

 ۳. مقصود از نفس چیست و چرا باید با آن مبارزه کرد؟

در این بحث، منظور از نفس، «نفس اماره» است؛ همان بُعدی از وجود انسان که او را به سوی بدی‌ها و خواسته‌های نادرست سوق می‌دهد.

مبارزه با این بخش از وجود انسان، گسترده‌ترین عرصه جهاد درونی به شمار می‌رود. بر اساس آنچه در منابع فقهی و اخلاقی آمده، این مبارزه محدود به دوره یا موقعیتی خاص نیست و تا آخرین روزهای عمر ادامه خواهد داشت.

 ۴. ارتباط جهاد اکبر با رفتارهای اخلاقی

مفهوم جهاد اکبر صرفاً یک تعبیر کلی و انتزاعی نیست و روایات دیگر، ابعاد عملی آن را روشن‌تر می‌کنند.

امام علی(ع) برترین جهاد را مقابله با خواهش‌های نفسانی و دور ساختن نفس از دلبستگی به لذت‌های دنیوی معرفی کرده است. امام باقر(ع) نیز مجاهده با هوای نفس را جهادی می‌داند که هیچ مبارزه‌ای با آن برابری نمی‌کند.

بر مبنای این آموزه‌ها، رفتارهایی همچون رعایت عفت، پرهیز از پرگویی و خودداری از غیبت را نیز می‌توان از جلوه‌های جهاد اکبر دانست.

در واقع، این رفتارها به مهار نفس در سه عرصه زبان، شهوت و تمایلات نفسانی مربوط می‌شوند. البته تعبیرهایی مانند «سلاح اخلاق» یا «تسخیر کره زمین با اخلاق»، برداشت و گسترش مفهومی نویسنده از این آموزه‌هاست و در متن اصلی حدیث وجود ندارد. عبارت صریح روایت، «جهاد النفس» است.

 ۵. تفسیر امام خمینی از جهاد با نفس

امام خمینی(ره) در کتاب «چهل حدیث»، جهاد با نفس را از دیدگاه اهل سلوک و اخلاق، منشأ سعادت و شقاوت انسان و زیربنای دستیابی به مراتب معنوی معرفی می‌کند.

او در این بحث هشدار می‌دهد که ناکامی در مبارزه با نفس می‌تواند انسان را به ورطه هلاکت بکشاند و حتی از برخورداری از شفاعت محروم کند.

 بررسی سند حدیث و اختلاف دیدگاه‌ها

در منابع اهل سنت نیز روایت‌هایی با مضمون مشابه درباره جهاد با نفس نقل شده است. از جمله، روایتی از جابر بن عبدالله که در آن مبارزه با هوای نفس، جهاد اکبر معرفی می‌شود؛ با این حال، ابن حجر راویان این روایت را ضعیف ارزیابی کرده است.

ابن تیمیه نیز عبارت مشهور «از جهاد اصغر بازگشتیم و به جهاد اکبر رسیدیم» را فاقد اصل و مستند معتبر دانسته است.

در برخی فتواها نیز این دغدغه مطرح شده که مبادا نقل چنین تعبیری موجب کوچک شمردن جهاد در راه خدا شود. با این حال، روایت شیعی مورد اشاره در این گزارش، از مسیر و سند جداگانه‌ای نقل شده است.

از این رو، در نقل خبری این حدیث، ارجاع روشن به مأخذ آن، یعنی «معانی الأخبار»، صفحه ۱۶۰، اهمیت دارد. همچنین اگر گزارش برای مخاطبان عمومی یا بین‌المذاهبی تهیه می‌شود، اشاره‌ای کوتاه و دقیق به اختلاف دیدگاه‌ها می‌تواند به روشن شدن ابعاد موضوع کمک کند.

جهاد اکبر؛ مبارزه‌ای که از درون آغاز می‌شود

حدیث جهاد اکبر، توجه انسان را از میدان نبرد بیرونی به عرصه مبارزه با خویشتن معطوف می‌کند. بر اساس این آموزه، پیروزی در میدان بیرونی زمانی کامل‌تر می‌شود که انسان بتواند نفس خود را نیز مهار کند.

خودداری از غیبت و پرگویی، حفظ عفت و کنترل خواهش‌های نفسانی، نمونه‌هایی از همین مبارزه روزمره‌اند؛ نبردی که میدان آن زندگی عادی انسان است.

این حدیث در پی کم‌اهمیت جلوه دادن جهاد بیرونی نیست، بلکه بر این نکته تأکید دارد که ریشه پیروزی پایدار را باید در غلبه انسان بر نفس خویش جست‌وجو کرد.

کد مطلب 2283002

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 2 =

آخرین اخبار