به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ با وجود نبوغ ادبی تاریک و وحشت‌آورش، زندگی ادگار آلن پو با بدبختی رقم خورده بود. پس از آن‌که همسر و دخترعمه‌اش، ویرجینیا، در سال ۱۸۴۲ به سل مبتلا شد و پنج سال بعد درگذشت، این نویسنده درگیر مشکلات ظاهراً بیش‌ازپیش به ورطه الکلیسم فرو رفت. با این حال، آن‌چه در روزهای پایانی زندگی پو رخ داد و آن‌چه درنهایت باعث مرگ او شد، بیش از یک قرن است که مورد بحث و اختلاف‌نظر قرار دارد.
روزهای پایانی ادگار آلن پو
در اواخر تابستان سال ۱۸۴۹، پو در ریچموند ویرجینیا بود و به یکی از معشوقه‌های قدیمی‌اش، المیرا شلتون، پیشنهاد ازدواج داد. در ۲۷ سپتامبر ۱۸۴۹ [ ۵ مهر ۱۲۲۸]، پو ریچموند را ترک کرد و ظاهراً عازم فیلادلفیا بود. جزئیات اقدامات و محل حضور او در چند روز بعد همچنان نامشخص است، اما در ۳ اکتبر [ ۱۱ مهر]، یک عابر او را در نزدیکی یک میخانه ایرلندی در بالتیمور مریلند، در حالی که افتاده بود، مشاهده کرد.
وقتی دوست پو، دکتر جوزف اسنودگراس، رسید، نویسنده ۴۰ ساله را در وضعیتی یافت که تصور می‌کرد شدیداً مست است؛ او لباس‌های ارزان و نامناسبی پوشیده بود که با شیوه معمول لباس پوشیدنش بسیار متفاوت بود. او را به بیمارستان کالج واشنگتن بردند. پو مدام به هوش می‌آمد و از هوش می‌رفت؛ او صبح زود ۷ اکتبر [15 مهر] درگذشت و ظاهراً آخرین کلماتش این بود: «خداوند به روح بینوایم کمک کند.»
جنجال گریسولد
مرگ پو معمایی برجای گذاشت که بیش از یک قرن است ادامه دارد. به نظر می‌رسد هیچ گواهیِ مرگی ثبت نشده باشد و یک روزنامه محلی علت مرگ پو را «احتقان مغز» اعلام کرد که گمان می‌رود کنایه‌ای از مسمومیت الکلی باشد.
کمی پس از مرگش، روفوس گریسولد، رقیب ادبی پو، سوگ‌نامه‌ای نوشت و او را فردی از نظر اخلاقی ورشکسته، زن‌باره و دائم‌الخمر توصیف کرد. از آن‌جا که گریسولد همچنین اولین زندگی‌نامه پو را نوشت، تصویر جانبدارانه‌اش اساس تصویر پو در ذهن عموم شد، هرچند پژوهشگران بعدی به این نتیجه رسیدند که نسخه گریسولد از هرزگی پو بسیار اغراق‌آمیز بوده است.
مورخان و زندگی‌نامه‌نویسان علت‌های جایگزینی برای مرگ او پیشنهاد کرده‌اند که از ضایعات مغزی، صرع و سل گرفته تا وبا، سیفلیس و حتی هاری متغیر است.
آیا پو قربانی «کوپینگ» بود؟
نظریه محبوب دیگری می‌گوید که ممکن است پو قربانی چیزی به نام «کوپینگ» شده باشد؛ عملی رایج در آن زمان که در آن سیاستمداران فاسد معروف بالتیمور اوباش‌هایی را استخدام می‌کردند تا مردان درمانده، به‌ویژه بی‌خانمان‌ها، را بربایند. قربانیان را دارو می‌دادند، تغییر ظاهر می‌دادند و مجبورشان می‌کردند در حوزه‌های رأی‌گیری مختلف بارها و بارها به نامزدهای مورد نظر رأی بدهند و سپس آن‌ها را رها می‌کردند تا بمیرند. طرفداران نظریه کوپینگ به لباس‌های ناآشنا و نامناسب پو اشاره می‌کنند و همچنین به این واقعیت که در روزی که او پیدا شد، انتخابات سراسری شهر در بالتیمور برگزار می‌شد؛ میخانه ایرلندی نزدیک هم به عنوان بار و هم به عنوان ایستگاه رأی‌گیری عمل می‌کرد.
منبع: history.com
۲۵۹
نظر شما