امیرمسعود عابدین: افتخارآفرینی در مسابقات اتومبیل‌رانی، نه تنها هویت بسیاری از برندها را شکل داده، بلکه زمینه‌ساز تولد برخی از جذاب‌ترین خودروهای تاریخ جاده‌ها شده است؛ خودروهایی که بدون قوانین سخت‌گیرانه‌ی همولوگیشن و الزام به ساخت نسخه‌های جاده‌ای، هرگز رنگ پلاک را به خود نمی‌دیدند. اما در حالی که بیشتر این اسطوره‌ها امروزه به خودروهایی دست‌نیافتنی و نجومی تبدیل شده‌اند، ب‌ام‌و E۹۰ ۳۲۰Si یک استثنای تمام‌عیار به شمار می‌رود.
این مدل که برای اخذ مجوز حضور در مسابقات قهرمانی تورینگ جهان (WTCC) متولد شد، نه تنها افتخارات بزرگی برای ب‌ام‌و به ارمغان آورد، بلکه به لحاظ اصالت رانندگی، شباهت عجیبی به نسل اول M۳ دارد؛ با این تفاوت که امروزه با بهایی معادل قیمت یک هاچ‌بک کارکرده دست دوم معامله می‌شود.
تولد یک اسطوره برای فتح مسابقات تورینگ جهان
براساس گزارش Carscoops، در سال ۲۰۰۵ میلادی، بخش مسابقات ب‌ام‌و نگاه خود را به مسابقات قهرمانی تورینگ جهان دوخته بود. مدل قدرتمند E۹۰ M۳ هنوز چند سال با عرضه فاصله داشت و به دلیل محدودیت حجمی ۲ لیتری در قوانین کلاس Super ۲۰۰۰، اصلا گزینه مناسبی محسوب نمی‌شد. چیزی که باواریایی‌ها به آن نیاز داشتند، خودرویی در سبک و سیاق نسل اول E۳۰ M۳ بود؛ یک مدل چهار سیلندر سبک‌وزن و با دور موتور بالا که بتواند در برابر رقبای سرسختی چون سئات و آلفارومئو قد علم کند.
پیشرانه‌ای با ریشه فرمول یک
مهندسان ب‌ام‌و، پیشرانه استاندارد ۱٫۹۹۵ سی‌سی مدل ۳۲۰i را دستخوش تغییرات اساسی کردند؛ قطر سیلندر را افزایش و کورس پیستون را کاهش دادند تا موتور، زور بیشتری برای دور گرفتن داشته باشد. سرسیلندر این مدل در همان کارخانه‌ای ریخته‌گری شد که پیشرانه‌های فرمول یک ب‌ام‌و را می‌ساخت و در بخش بالایی آن، از یک درپوش فیبرکربنی استفاده شد. سیستم سوپاپ والوترونیک حذف شد، ردلاین موتور ۸۰۰ دور در دقیقه افزایش یافت و نهایت دور موتور به ۷۳۰۰ دور در دقیقه رسید.
اعداد روی کاغذ که شگفت‌زده‌تان نمی‌کنند
با وجود مهندسی پیشرفته، خروجی این پیشرانه چندان وحشی نبود و تنها ۱۷۱ اسب بخار قدرت و ۱۹۴ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کرد. شتاب صفر تا صد ۸٫۱ ثانیه‌ای در سال ۲۰۰۵ برای کسی جذاب نبود و حتی نسخه مسابقه‌ای همین خودرو به ۲۷۱ اسب بخار قدرت دست پیدا می‌کرد. از نظر ظاهری هم تفاوت‌ها بسیار جزئی بود و فقط افراد خبره می‌توانستند رینگ‌های ۱۸ اینچی سبک‌وزن، ترمزهای بزرگ‌تر و آینه‌های کرومی مات را از نسخه معمولی تشخیص دهند.
تغییرات پنهان زیر پوست خودرو و چالش‌های فنی
در بخش فنی، سیستم تعلیق اسپرت استاندارد حفظ شده بود، اما ضریب دیفرانسیل عقب کوتاه‌تر شد تا خودرو راحت‌تر به سرعت نهایی ۲۲۵ کیلومتر بر ساعت برسد. ب‌ام‌و ناچار بود برای دریافت تاییدیه فدراسیون جهانی اتومبیل‌رانی، ۲۵۰۰ دستگاه بسازد و در نهایت ۲۶۰۰ دستگاه از آن را روانه بازار کرد. البته مالکان این خودرو بعدها با یک چالش فنی مواجه شدند؛ بوش‌های آلومینیومی سیلندر مستعد خرابی بودند که امروزه در صورت بازسازی موتور، استفاده از بوش‌های فولادی بهترین راهکار اصلاحی به شمار می‌رود.
ارزشمندترین خرید ممکن برای عاشقان رانندگی
نمونه‌های سالم این خودرو در بازار بریتانیا، با قیمت‌هایی بین ۳,۹۰۰ تا ۷,۹۹۵ پوند (حدود ۵,۲۰۰ تا ۱۰,۶۰۰ دلار، یک میلیارد و ۴۳۰ میلیون تا دو میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان) معامله می‌شوند که با توجه به اصالت مسابقه‌ای و تعداد محدود آن، ارزش خرید فوق‌العاده‌ای دارد. در شرایطی که مدل‌های کلاسیک M۳ قیمت‌های نجومی دارند، ۳۲۰Si یک گنج پنهان است؛ خودرویی که پیش از آزاد شدن واردات آن به آمریکا تحت قانون ۲۵ ساله در سال ۲۰۳۰، همچنان فرصتی بی‌نظیر برای علاقه‌مندان به دنیای خودرو به حساب می‌آید.
۳۲۲
نظر شما