به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیا انسان پس از مرگ، چهره واقعی اعمال و رفتار خود را مشاهده می‌کند؟ در باورهای اسلامی، عالم برزخ مرحله‌ای میان دنیا و قیامت است که در آن، حقیقت اعمال انسان آشکار می‌شود. در روایتی نقل‌شده از شیخ عباس قمی(ره)، ماجرای شنیدن صدای ناله و فریاد هولناک جنازه‌ای در قبرستان وادی‌السلام نجف، تصویری تأمل‌برانگیز از این حقیقت ارائه می‌دهد.
عالم برزخ؛ جایی که حقیقت اعمال انسان آشکار می‌شود
در آموزه‌های دینی، عالم برزخ جایگاهی است که انسان پس از مرگ وارد آن می‌شود و با جلوه‌هایی از حقیقت اعمال، رفتار و اخلاق دنیوی خود روبه‌رو خواهد شد.
بر اساس آموزه تجسم اعمال، کارهای نیک و بد انسان تنها رفتارهایی گذرا در دنیا نیستند؛ بلکه می‌توانند در عالم برزخ، صورتی متناسب با حقیقت باطنی خود پیدا کنند. به این ترتیب، مال، اخلاق، کردار و حتی نیت‌های انسان ممکن است در عالم پس از مرگ با جلوه‌هایی متفاوت از آنچه در دنیا دیده می‌شد، آشکار شوند.
در این نگاه، حجاب‌های مادی مانع درک بسیاری از حقایق عالم برزخ هستند و انسان‌های عادی توانایی مشاهده و شنیدن آنچه در آن عالم می‌گذرد را ندارند.
حکایت شنیدن فریاد یک جنازه در وادی‌السلام نجف
در کتاب «هزار و یک حکایت عرفانی»، ماجرایی از شیخ عباس قمی(ره)، نویسنده کتاب مشهور مفاتیح‌الجنان، درباره تجربه‌ای عجیب در قبرستان وادی‌السلام نجف نقل شده است.
شیخ عباس قمی(ره) درباره این ماجرا چنین روایت می‌کند:
«روزی به وادی‌السلام در نجف برای زیارت اهل قبور رفته بودم. ناگهان صدای شتری که آن را داغ می‌کردند به گوشم رسید. آن‌چنان صیحه می‌کشید و ناله می‌کرد که گویی تمام زمین وادی‌السلام از صدای او متزلزل و مرتعش بود.
من با سرعت به طرف آن صدا رفتم. چون نزدیک شدم، دیدم شتری نیست، بلکه جنازه‌ای را آورده‌اند. این نعره از این جنازه بلند شد و آن کسانی که متصدی دفن او بودند، ابداً اطلاعی نداشتند و با کمال آرامش و خونسردی مشغول کار خود بودند!»
چرا حاضران صدای فریاد جنازه را نمی‌شنیدند؟
در ادامه این حکایت، چنین برداشت شده است که ناله شنیده‌شده، جلوه‌ای از وضعیت برزخی آن فرد بوده است؛ حقیقتی که برای حاضران در مراسم دفن قابل مشاهده و شنیدن نبود.
بر اساس این برداشت عرفانی، ممکن است انسان در ظاهر آرام و بی‌حرکت باشد، اما در باطن و صورت برزخی خود با وضعیت کاملاً متفاوتی روبه‌رو شود.
این حکایت یادآور این نکته است که در نگاه آموزه‌های دینی، ارزش واقعی زندگی انسان تنها به ظاهر رفتارها و دارایی‌های دنیوی او وابسته نیست؛ بلکه حقیقت کردار، اخلاق و حقوقی که از دیگران بر عهده دارد نیز اهمیت دارد.
پیام حکایت وادی‌السلام برای زندگی انسان
حکایت نقل‌شده از شیخ عباس قمی(ره)، فارغ از بررسی سند و جزئیات تاریخی آن، فرصتی برای تأمل درباره حقیقت مرگ و زندگی پس از آن فراهم می‌کند.
در آموزه‌های اسلامی، نیکی به دیگران، رعایت حق‌الناس، دوری از ظلم، پاکی نیت و اصلاح اخلاق از عواملی هستند که در سرنوشت اخروی انسان اهمیت دارند.
شاید مهم‌ترین پیام این روایت آن باشد که انسان پیش از فرا رسیدن مرگ، به حقیقت رفتار و کردار خود بیندیشد؛ چراکه آنچه در دنیا پنهان می‌ماند، در عالم آخرت می‌تواند آشکار شود.
منبع: حوزه؛ از هزار و یک حکایت عرفانی، ص ۱۷۷.
نظر شما