به گزارش خبرآنلاین روزنامه اطلاعات نوشت: علیدوستی هم محبوب فوتبالی‌ها بود و هم منفور آن‌ها! محبوب بود؛ چون افتخار ملی محسوب می‌شد و منفور بود؛ چون دست رد به سینه تیم‌های پر طرفدار آبی و قرمز زده بود و همای سعات را بر فرق سر «هما» نشانده بود.
حمید، انصافا، از نادر فوتبالیست‌هایی بود که علی‌رغم حضورنیافتن در استقلال و پرسپولیس، راه دروازه را خوب می‌شناخت و گل‌های ناب و زیبایی را در داخل تور دروازه رقبا می‌رویاند!دست رد زدن به سینه دو تیم پر افتخار پایتخت اصلا کار کوچکی نبود؛ زیرا با این کار هم خیل طرفداران از دست می‌رفت و هم امکان حضور در تیم ملی فراهم نمی‌شد یا به‌سختی فراهم می‌شد.
علیدوستی خوب می‌دانست که راه ورود به تیم ملی از عضویت در باشگاه‌های پرسپولیس و استقلال می‌گذرد و کسی که مدتی پیراهن یکی از این دو تیم را تن کرده باشد، راحت توسط سر مربی تیم ملی دیده می‌شود و اگر جز این باشد، فقط به شرط داشتن قابلیت‌های ماورایی می‌توان به عضویت تیم ملی در آمد.
غیر فوتبالی‌هایی که می‌خواهند به ارزش کار حمید علیدوستی، وفادار ماندن به باشگاه هما و بی‌خیال پرسپولیس و استقلال شدن، پی ببرند کافی است فکر کنند که یک نفر عاشق تحصیل در رشته پزشکی است و اتفاقا سهمیه رزمندگان را هم دارد؛ اما به‌دلیل اینکه می‌خواهد پزشک باسوادی که لیاقت معاینه و مداوای بیماران را دارد بشود، بی خیال سهمیه ویژه شده و با سهمیه آزاد در کنکور شرکت می‌کند!حمید علیدوستی خود خود خودش بود و اصلا لازم نمی‌دید برای راضی نگهداشتن دیگران، جوری که آن‌ها دوست دارند حرف بزند.
در این باره وقتی از بعضی فوتبالیست‌ها بزرگ‌ترین آرزویشان را پرسیدند؛ یکی «پیروزی رزمندگان اسلام» را خواستار شد و دیگری «شفای همه مریض‌ها» را خواست.
حمید گفت که دوست دارد در جام جهانی حاضر شود و به همگان نشان داد چقدر به حرف‌های کلیشه‌ای بی‌اعتنا است.
حیف که فقط جنبه فوتبالی حمید را خوب می‌شناختیم و تا سروش صحت او را وارد برنامه خود نکرد و وی را وارد گپ و گفتی صمیمانه ننمود، متوجه نشدیم که چقدر دل و مغز این اعجوبه دوست‌داشتنی سال‌های دور فوتبال ایران، پر از خیر و خوبی و عقل و منطق است.
17302
نظر شما