به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، پیمان فلسفی، نماینده مجلس ضمن بررسی ابعاد طرح نفوذ و ضرورت صیانت از امنیت ملی گفت: موضوع «طرح مقابله با نفوذ» مدتی است که در صحن مجلس مطرح شده است. البته باید یادآوری کنم که طرحهایی از این دست طی چندین سال گذشته هم مطرح بودهاند، اما به دلیل وجود برخی ملاحظات و دغدغهها، به مرحله طرح و بررسی نهایی نرسیده بودند. با این حال، امروز شرایط بهگونهای است که ضرورت تصویب چنین طرحی بیش از گذشته احساس میشود؛ چراکه دشمن هر روز موانع و فشارهای بیشتری را پیش روی کشور قرار داده و دامنه اقدامات خصمانه خود را گسترش داده است.
به روایت ایلنا، مهمترین بخش های این گفت و گو را در ادامه می خوانید:
*مشاهده کردیم که دشمن دامنه اقدامات خود را تا جایی گسترش داد که به حمله نظامی به کشور و تعرض مستقیم روی آورد. در جریان این حملات، رهبر معظم انقلاب، فرماندهان نظامی، مسئولان و مقامات کشور و جمعی از مردم عزیزمان به شهادت رسیدند.حمله نظامی دشمن، کشور را وارد مرحله جدیدی از مواجهه با تهدیدات کرد. تهدیدات نرم و نیمهسختی که از گذشته وجود داشتند، از جمله تحریمها، در این شرایط ابعاد جدیتری پیدا کردند. اگرچه پیش از این نیز برای مقابله با چنین تهدیداتی برنامههایی وجود داشت، اما شاید اگر این تهدیدات با جدیت و دقت بیشتری مورد توجه قرار میگرفتند، دشمن به مرحله جنگ سخت و حمله نظامی نمیرسید و به خود اجازه نمیداد چنین حملاتی را با این گستردگی انجام دهد. البته بخشی از این اتفاق نیز ناشی از خطای محاسباتی دشمن بود و ما این رسیدیم .
*اکنون این پرسش مطرح است که این خطای محاسباتی چگونه شکل گرفت و چه عواملی در وقوع آن نقش داشتند؟ یکی از احتمالات، مسئله نفوذ است؛ موضوعی که بخشی از آن به عوامل نفوذی در داخل کشور بازمیگردد و بخشی دیگر میتواند بر محاسبات و تصمیمات دشمن تأثیر بگذارد و انگیزه او را برای تعرض به کشور افزایش دهد.بنابراین، مسئله نفوذ موضوعی جدی و نیازمند توجه ویژه است. رهبر شهید انقلاب هم بارها بر اهمیت این موضوع تأکید کرده بودند؛ با این حال، به نظر میرسد مسئولان آنگونه که باید، به این مسئله نپرداختهاند و حساسیت عمومی نسبت به آن نیز به میزان کافی شکل نگرفته است.
*در جریان جنگ دوازده روزه نیز سه قانون که پیشتر در فرایندهای تقنینی معطل مانده بودند، با سرعت بیشتری در دستور کار قرار گرفتند و تصویب شدند. البته این قوانین پیش از آن در کمیسیونهای مربوطه بررسی شده، مورد ارزیابی قرار گرفته و اصلاحات لازم روی آنها انجام شده بود. بنابراین، اگرچه فرایند تصویب آنها در مدت کوتاهی انجام شد، نمیتوان گفت که بررسیهای کارشناسی آنها نیز صرفاً در همان مدت محدود صورت گرفته است.
*در ارتباط با طرح مقابله با نفوذ نیز، اگرچه ارائه طرح از وظایف نمایندگان مجلس است، نهادهای امنیتی و بخشهایی از بدنه دولت هم پیگیر تصویب سریعتر آن بودند. ازاینرو، نمایندگان مجلس لزوماً از ابتدا با چنین فوریتی به موضوع ورود نکرده بودند.
*البته این قانون شامل برخی سختگیریها نیز میشود، اما در جریان بررسی آن، پیشنهادهای متنوعی از سوی نمایندگان مطرح شده است. در برخی موارد، حتی بیش از ۲۰ پیشنهاد درباره یک موضوع ارائه و بررسی شده است. این پیشنهادها شامل اصلاحات جزئی و کلی بودهاند و نمایندگان درباره هر یک از آنها بحث و تبادل نظر کردهاند.به اعتقاد من، نباید نسبت به این قانون نگرانی غیرضروری ایجاد کرد یا موجب نگرانی مردم شد. نباید این تصور شکل بگیرد که با اجرای آن، دامنه نظارتها بهگونهای گسترده و محدودکننده خواهد شد که مردم دیگر امکان انجام فعالیتهای عادی یا برقراری ارتباط با خارج از کشور را نداشته باشند. ما نباید به دست خود، محدودیتهای غیرضروری برای کشور و مردم ایجاد کنیم.
*این قانون شامل همه میشود اما این به معنای این نیست که به مردم شک داشته باشیم. استدلال این است که نظارت باید بهگونهای باشد که امکان سوءاستفاده از فعالیتها و ارتباطات افراد، اعم از مسئولان، استادان یا دانشجویان، برای دستیابی دشمنان به اهدافشان به حداقل برسد. هدف، بیاعتمادی به مردم یا جامعه دانشگاهی نیست، بلکه کاهش مخاطرات احتمالی است؛ موضوعی که به اعتقاد من، به چارچوب قانونی روشن نیاز دارد.در هر کشوری، انتقال اطلاعات حساس به طرفهای متخاصم میتواند پیامدهای جدی داشته باشد. بحث ما هم صرفاً به کشورهای متخاصم محدود نمیشود و حتی در ارتباط با کشورهای دوست نیز گاهی ملاحظاتی وجود دارد.
*قانون، امری تغییرناپذیر نیست و هرگاه مشخص شود که قانونی با ایراد همراه است یا مشکلاتی برای مردم ایجاد میکند، باید زمینه اصلاح آن فراهم شود. این رویکرد درباره قانون نفوذ نیز صادق است. چنانچه پس از تصویب مشخص شود که این قانون دشواریهای غیرضروری ایجاد میکند، مانع فعالیتهای عادی میشود یا زندگی روزمره مردم را مختل میکند، باید اصلاحات لازم در آن صورت گیرد. پیشنهادهای مطرحشده نیز در همین راستا و با هدف جلوگیری از ایجاد محدودیتهای غیرضروری برای مردم ارائه شدهاند.
*قانون تجمعات در دستور است اما بعداز ۱۸ و ۱۹ دی کشور دچار مشکلاتی شد و بعد هم در اسفند ماه جنگ آغاز شد و حمله دشمن صورت گرفت و الویت بندی ها دچار مشکل شد. در قانون اجتماعات که اصل ۲۷ قانون اساسی هم به آن توجه دارد در پی این هستیم که مردم با مشکلات رو به رو نشوند و دشمنان از تجمعات آنان سوء استفاده نکند.اما به مسائل جنگ رسید اما ما درصدد هستیم که بررسی کنیم. درحالیکه نفوذ رسانهای یکی از مسیرهای اصلی نفوذ دشمن به شمار میرود. اما با وجود این مسئله، برخورد متناسب و مؤثری با آن صورت نمیگیرد در این زمینه باید بررسی کرد که سایر کشورهای جهان چه اقداماتی انجام دادهاند. امروزه بسیاری از کشورها خدمات تلویزیونی خود را به بستر اینترنت منتقل کردهاند.
*درست یک روز پیش از ۱۸ دیماه، آقای سردار رادان در مجلس حضور یافتند و گزارشی ارائه کردند. ایشان در آن جلسه، وضعیت استانهای مختلف و اقدامات نیروی انتظامی را تشریح کردند و اعلام کردند که تا آن زمان از سلاح استفاده نشده است. همچنین توضیح دادند که در مواجهه با گروههایی که تجمعاتی برگزار کرده بودند، اقدامات نیروهای انتظامی در چارچوب مشخصی انجام شده و روند حوادث نیز رو به کاهش بوده است.تا آن مرحله، گزارش ارائهشده قابل درک بود؛ اما این پرسش مطرح است که چرا در روزهای ۱۸ و ۱۹ دیماه شرایط بهطور ناگهانی تغییر کرد و روند حوادث مسیر دیگری در پیش گرفت؟ آیا بخشی از این مسئله ناشی از اشتباه در محاسبات و ارزیابیهای پیشین نبود؟
*دو روز پیش از آن حوادث، در روز چهارشنبه، جلسه غیرعلنی در مجلس برگزار شد و در آن، درباره فراخوانهای منتشرشده نیز صحبت شد. در این زمینه، باید روشن شود که ارزیابی مسئولان از شرایط موجود بر چه اساسی انجام شده بود و چرا ابعاد حوادث بعدی بهدرستی پیشبینی نشد.
*در خصوص استفاده از سلاح نیز تأکید شده بود که مجوزی برای استفاده از سلاح گرم صادر نشده است. در مواجهه با تجمعات، از ابزارهای کنترل جمعیت، از جمله تجهیزات ضدشورش، استفاده میشد؛ اما استفاده از سلاح گرم در دستور کار قرار نداشت. بااینحال، در روزهای ۱۸ و ۱۹ دیماه، گروههای اغتشاشگر مسلح وارد صحنه شدند و درگیریهایی رخ داد که در جریان آن، از سلاح استفاده شد. بنابراین، این پرسش مطرح است که چرا احتمال وقوع چنین شرایطی از قبل بهدرستی ارزیابی نشده بود. ما پیشتر نیز درباره برخی آسیبپذیریها هشدار داده بودیم. چرا برای جلوگیری از وقوع این حوادث، اقدامات پیشگیرانه کافی انجام نشد؟ چگونه چنین حجم قابلتوجهی از سلاح در اختیار این گروهها قرار گرفته بود و چرا پیش از وقوع حوادث، با این مسئله برخورد مؤثری صورت نگرفت؟
*این موارد نشاندهنده وجود ضعفهایی است که اکنون باید با دقت بیشتری بررسی شوند. لازم است دستگاههای مسئول با حساسیت بیشتری عمل کنند و تدابیر پیشگیرانه را تقویت کنند.به اعتقاد من، یکی از ریشههای این مشکلات، نبود چارچوب قانونی روشن برای برگزاری تجمعات و نحوه مدیریت آنهاست. اگر قانون مشخصی در این زمینه وجود داشته باشد، بسیاری از ابهامات برطرف میشود و مسئولان نیز میتوانند بر اساس ضوابط مشخص عمل کنند. خلأ قانونی موجب میشود در شرایط مختلف، واکنشهای متفاوتی نشان داده شود و گاهی تصمیمگیریها تحت تأثیر هیجانات و فشارهای مقطعی قرار گیرد.
*از سوی دیگر، تعرض به نیروهای انتظامی، ضربوشتم آنان، تخریب و آتش زدن تجهیزاتشان و سایر رفتارهای خشونتآمیز نیز مسائلی جدی هستند که نمیتوان از کنار آنها بهسادگی عبور کرد. در برخی حوادث، اتفاقاتی رخ داده است که نیازمند بررسی دقیق و شناسایی عوامل و زمینههای شکلگیری آنهاست. در عین حال، باید بررسی کرد که چه عواملی موجب تشدید درگیریها شده و چگونه میتوان از تکرار چنین شرایطی جلوگیری کرد.
*در حال حاضر نیز، در برخی تجمعات، ۸۰ نقطه در تهران و شهرستانهای اطراف حضور پیدا کردم و علاوه بر سخنرانی با مردم گفتوگو داشتم. در بسیاری از موارد، آخرین فردی بودم که محل تجمع را ترک میکرد .وظیفه ما این است که با سعهصدر بیشتری برخورد کنیم ، مردم از شرایط اقتصادی، گرانیها و اوضاع معیشتی تحت فشار هستند و هنگامی که با آنان گفتوگو میکنیم، پرسشها و انتقادات متعددی مطرح میشود.
۳۱۲۱۶





نظر شما