بپی‌کلمبو پس از هشت سال به مدار عطارد می‌رسد؛ مأموریت برای کشف راز هسته غول‌آسای کوچک‌ترین سیاره منظومه شمسی

فضاپیمای «بپی‌کلمبو» پس از سفری بیش از هشت‌ساله و پیمودن حدود ۶ میلیارد مایل، به عطارد رسیده است. این مأموریت مشترک آژانس فضایی اروپا و ژاپن قرار است با استقرار دو مدارگرد، سطح، ساختار داخلی، میدان مغناطیسی و جو بسیار رقیق این سیاره را بررسی کند.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، مأموریت فضایی «بپی‌کلمبو» قرار است روز شنبه، با روشن شدن پیشرانه‌های فضاپیما، وارد مدار عطارد شود. این مأموریت دومین تلاش موفق تاریخ برای قرار دادن فضاپیما در مدار نزدیک‌ترین سیاره به خورشید و کوچک‌ترین سیاره منظومه شمسی خواهد بود.

این پروژه با هزینه‌ای حدود ۱.۶ میلیارد یورو، یکی از مهم‌ترین مأموریت‌های علمی برای شناخت عطارد به شمار می‌رود. دانشمندان امیدوارند با کمک آن به پرسش‌هایی درباره چگونگی شکل‌گیری این سیاره در نزدیکی خورشید، منشأ میدان مغناطیسی آن و ترکیبات یخ موجود در دهانه‌هایی که همواره در سایه قرار دارند، پاسخ دهند.

رسیدن به عطارد به‌دلیل نزدیکی این سیاره به خورشید دشوار است. گرانش خورشید سرعت فضاپیما را افزایش می‌دهد و کاوشگر باید بخش زیادی از مسیر را با مانورهای ترمزی طی کند تا از کنار سیاره عبور نکند.

قرار است در اوایل ماه دسامبر، فضاپیما به دو مدارگرد جداگانه تقسیم شود: یکی متعلق به اروپا و دیگری متعلق به ژاپن. این دو فضاپیما در مدارهای قطبی متفاوتی قرار می‌گیرند و عملیات علمی آن‌ها از آوریل سال آینده آغاز خواهد شد.

مدارگرد اروپایی با نام «مدارگرد سیاره‌ای عطارد» (MPO) سطح و ترکیبات شیمیایی آن را با وضوح بالا نقشه‌برداری می‌کند و ساختار داخلی سیاره را برای شناخت هسته غیرمعمول و بزرگ آن بررسی خواهد کرد. مدارگرد ژاپنی نیز میدان مغناطیسی عطارد و «برون‌سپهر سدیمی» آن را اندازه‌گیری می‌کند؛ لایه‌ای بسیار رقیق از گاز و اتم‌ها که اطراف سیاره را فرا گرفته است.

عطارد تنها حدود ۵۰ درصد از ماه بزرگ‌تر است، اما جرم آن چهار برابر ماه است. چگالی بالای این سیاره یکی از پرسش‌هایی است که دانشمندان امیدوارند در جریان این مأموریت به آن پاسخ دهند.

عطارد از نظر شرایط محیطی نیز سیاره‌ای افراطی است. این سیاره هر ۵۸ روز زمینی یک بار به دور محور خود می‌چرخد؛ بنابراین هر نقطه از سطح آن ممکن است حدود سه ماه روشنایی روز و سپس سه ماه تاریکی شب را تجربه کند. فاصله عطارد از خورشید حدود ۳۶ میلیون مایل، یعنی کمی بیش از یک‌سوم فاصله زمین تا خورشید است. دمای سطح آن در روز به حدود ۴۵۰ درجه سانتی‌گراد می‌رسد و در شب تا منفی ۱۸۰ درجه کاهش پیدا می‌کند.

دانشمندان برای بررسی این شرایط از مجموعه‌ای از ابزارهای پیشرفته استفاده خواهند کرد؛ از دوربین‌هایی با طول موج‌های مختلف برای مطالعه سطح سیاره گرفته تا حسگرهای میدان مغناطیسی، ابزارهای بررسی ساختار داخلی و لیزرهایی برای نقشه‌برداری از شکل کلی عطارد. یکی از این ابزارها، طیف‌سنج تصویربرداری پرتو ایکس عطارد (MIXS)، ترکیبات ژئوشیمیایی سطح سیاره را تحلیل خواهد کرد.

بر اساس برنامه فعلی، دو مدارگرد حدود سه سال در مدار عطارد فعالیت می‌کنند. پس از پایان سوخت، ارتفاع آن‌ها کاهش می‌یابد و در نهایت به سطح سیاره برخورد خواهند کرد؛ بنابراین این فضاپیماها به زمین بازنخواهند گشت.

منبع: theguardian

۲۲۷۲۲۷

کد مطلب 2304544

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 10 =

آخرین اخبار