چهار تصویر از درختی که در ایران، همتا ندارد!

خوشبختانه با همت جانانه مردم دوستدار طبیعت و یاری حسن روحانی، باغ گیاه‌شناسی نوشهر برای همیشه از گزند تخریب به بهانه احداث جاده کمربندی نوشهر در امان ماند. با این وجود شاید هنوز بسیاری از کاربران عزیز خبرآن لاین ندانند که چرا این پردیس هشتاد و دوساله، تا این حد برای فعالان محیط زیست و پژوهشگران منابع طبیعی ارزشمند است. یادداشت پیش رو، به همین هدف تنظیم شده است ...

    برای دیدن این موجود، هر جای ایران که باشید، باید خود را به سواحل نوشهر در استان مازندران برسانید؛ پردیسی زیبا و منحصر به فرد به نام باغ گیاه‌شناسی نوشهر که البته این روزها به دلیل عزم درخت‌افکنان برای نابودی‌اش بسیار مشهور شده است. نام این درخت یگانه حتا در لغت نامه دهخدا هم آمده است؛ بلوط چوب پنبه یا Quercus suber L. درختی که حدود هفتاد سال از اقامتش در دیرینه‌ترین باغ موزه ایرانی می‌گذرد و بی شک با حضور در این عرصه پژوهشی، بر اعتبار آن افزوده است.

بلوط چوب پنبه

    باید بدانیم که بلوط چوب پنبه متعلق به تیره راش (Fagaseae) بوده و در شمار معدود بلوط‌هایی رده‌بندی می‌شود که همواره سبز هستند و بر خلاف اغلب پهن‌برگان، خزانی را تجربه نمی‌کنند. بیشینه‌ی ارتفاع این درخت به 20 متر و کهنسال‌ترین نمونه زنده آن، حدود 250 سال عمر کرده است.
    نکته جالب در باره این درخت آن است که در بیستمین تابستانی که درک می‌کند، پوستش به صورت ورقه ورقه از تنه شروع به جدا شدن می‌کند. رخدادی که پس از آن، هر 9 تا 12 سال یکبار دیگر به وقوع می‌پیوندد و بنابراین، به طور متوسط هر پایه بلوط چوب پنبه در طول عمر خود تا 12 بار می‌تواند پوست (چوب پنبه) برای برداشت تولید کند که وزن آن با توجه به جرم حجمی اندکش به حدود 25 کیلوگرم می‌رسد. گفتنی آن که دو سوم مجموع چوب پنبه تولید شده در جهان، انحصاراً از همین درخت به دست می‌آید؛ درختی که رویشگاه اصلی آن در کشورهایی چون اسپانیا، پرتغال، فرانسه، ایتالیا، الجزایر، تونس و ماورأ قفقاز قرار دارد. جایی که از خاکی به نام هیدرو مرف برخوردار است. خاک‌های هیدرومورف دارای سفره آبی بوده و اکثر طول سال خلل و فرج‌های آنها از آب اشباع هستند، در نتیجه این خاک‌ها از دوره‌های بی‌هوازی یا دایمی برخوردار بوده که منجر به احیای قسمتی از آهن خاک می‌گردد.

بلوط چوب پنبه

    یک ویژگی اختصاصی دیگر در مورد این بلوط منحصر به فرد آن است که شکافتن پوستش، نه تنها آسیبی به آن نمی‌زند، بلکه برایش مفید بوده و زایایی‌اش را تحریک می‌کند.
    پس از جدا کردن پوست از درخت و خشکانیدن، برای زدودن اسیدهایش آن را می‌جوشانند. سپس دوباره پوست را خشک کرده و به صورت تخته‌های پهنی درمی‌آورند تا آماده عرضه به بازارهای بین‌المللی گردد.

بلوط چوب پنبه

    گفتنی آن که از چوب پنبه در صنایع روکش و تزیینی، لباس چوب پنبه‌ای، برخی از وسایل ایمنی و رهایی از غرق شدن، هواپیما‌سازی، درپوش لوله‌های بزرگ و بطری‌ها، قالب کفش و آستر، آلات موسیقی، تمبر پستی و حتا صنایع ورزشی مثل بیسبال استفاده می‌شود.

بلوط چوب پنبه

    باشد که قدر این درخت و به ویژه بستر نگهدارنده آن - باغ گیاهشناسی نوشهر - را بیش از پیش بدانیم و با اختصاص بودجه‌هایی درخور به نوسازی، احیاء و گسترش چنین مجموعه‌هایی بیش از پیش کمک کنیم؛ مجموعه‌هایی که در صورت مدیریت صحیح، بی‌شک در شمار مؤلفه‌هایی قرار می‌گیرند که به عیار ایرانی‌بودن‌مان وقاری بایسته‌تر می‌بخشند و می‌افزایند.

کد خبر 302989

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 15 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 25
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بی نام IR ۲۲:۱۸ - ۱۳۹۲/۰۴/۱۹
    37 54
    آقای درویش با همه احترام به شما ، سایز عکستون در این گزارش زیادی بزرگ هست.
    • محمّد درویش IR ۲۲:۳۵ - ۱۳۹۲/۰۴/۱۹
      53 8
      درود بر شما و ممنون از دقت نظرتان. حق با شماست. منتها ظاهراً این اندازه عکس به صورت پیش فرض در خبرآن لاین تعریف شده و نمی توان کوچکش کرد. امیدوارم مدیران سایت این مشکل را برطرف سازند. موفق باشید.
    • بابک خرمدین IR ۰۳:۲۷ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
      22 0
      سلام اتفاقاً خوب بود چون برای دیدن درخت ها با مشکل مواجه نمیشویم . به هر حال گزارش در مورد درخت بود که من از دیدنشان لذت بردم.
    • مرتضی شاهچراغی IR ۱۱:۰۳ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۱
      13 0
      درود برشما آقای درویش واقعا که بدون هیچگونه چشم داشتی برای این مملکت داری خدمت میکنی دمت گرم ازهمه میخوام سر افطار و سحر برات دعا کنند
    • محمد درویش IR ۱۴:۱۲ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۱
      11 0
      ممنون جناب مرتضی شاهچراغی عزیز ... برای محمد درویش چه هدیه و چه پاداشی بهتر از این که مردمی که دوست شان دارد، دوستش داشته باشند و در مقدس ترین بزنگاه های زندگی شان، برایش دعا کنند؟ امید که شایسته اش باشم و بمانم. درود ...
  • سميه توانگر A1 ۰۰:۰۸ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
    51 3
    درود بر شما. مقاله بسيار آموزنده اي بود. لطفا بيشتر بنويسيد.
  • بابك A1 ۰۳:۴۲ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
    28 0
    نميدونم چرا اين اتفاقا فقط تو كشور ما ميفته به بهونه احداث جاده و پل هزار تا چيز ديگه چيزهاي باارزش ديگه رو خراب ميكنن توجه كردين؟
  • بی نام IR ۰۴:۳۵ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
    27 1
    ممنون که طبیعت را به ما می شناسانید
  • بی نام A1 ۰۵:۰۵ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
    5 6
    تبر برداشتم دارم میام . ممنون از اطلاع رسانیتون
  • بی نام A1 ۰۵:۱۷ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
    25 2
    آقای درویش، درود بر شما و همه ی انسانها که در راه نگهداری سرزمینشان کوشش می کنند.
  • كاوه IR ۰۶:۰۹ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
    12 1
    درختي ديگر هم در شهرستان ابرقو استان يزد وجود دارد كه با سن 4500 سال يكي از معجزات طبيعت است.متاسفانه اين سرو با شكوه تنها وبي كس در خطر است و مسئولين كشوري و استاني به آن توجه ندارند.به عنوان مثال مردم براي ديدن اين درخت براحتي ميتوانند با ماشين به فاصله كمتر از ده متري آن بروند در صورتي كه اگر اين درخت هر جاي دنيا بود با دور كردن امكان دسترسي مردم و ماشين آنرا حفظ ميكردند. اي كاش اين درخت مانند ... و ... براي دولتمردان مهم بود !
    • محمد درویش IR ۰۸:۲۳ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
      15 1
      درود بر شما کاوه عزیز ... در مجموع نکات درستی را طرح کرده اید و حتمن باید بیش از این پاسدار پایه های کهنسال خود باشیم. منتها باید بدانید که عمر سرو ابرکوه بر طبق نظر پژوهشگران بخش تحقیقات جنگل در مؤسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور، حدود 2500 سال است.
  • بی نام IR ۰۶:۴۳ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
    12 1
    يسيار جالب بود من كه تا حالا خبر نداشتم ولي جاي تاسف دارد در اين شرايط ما به كجا ميرويم .به هر حال دست افراد پيگير درد نكند.
  • بی نام IR ۰۶:۴۳ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
    14 1
    جسارت من را ببخشید ،منظور من سایز عکس شخصی شما بود وگرنه که عکس درختها و کلا گزارشتون بسیار هم عالی است.
    • محمد درویش IR ۰۸:۲۰ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
      12 1
      بنده هم متوجه ایراد شما شدم و توضیحی که دادم در همان خصوص بود. اگر به دیگر وبلاگ های موجود در بخش وبلاگ نخبگان خبر آن لاین مراجعه فرمایید، درمی یابید که عکس نویسندگان همه وبلاگ ها در همین اندازه منتشر می شود. درود ...
  • amir A1 ۰۷:۳۸ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
    14 1
    سایز عکستون در مقابل کاری که کردین خیلی هم ناچیزه.دمتوون گرم.
    • محمد درویش IR ۰۸:۲۵ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
      14 1
      ممنون امیر عزیز ... اما حقیقت آن است که کاری که من و دیگران فعالان این حوزه انجام داده و می دهیم، در برابر ارزش موهبت های طبیعی این کهن بوم و بر مقدس بسیار ناچیز است. درود ...
  • حسینیان IR ۰۸:۴۹ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
    12 1
    از همه کسانی که از این کشتار جمعی درختان و نابودی یکی از ذخایر طبیعت شمال جلوگیری کردند سپاسگزارم. به خاطر دارم که در آمریکا به خاطر نجات یک گونه ماهی طرح سدی بزرگ منتفی شد تا آسیبی به این گونه ماهی کف زی نرسد. ما که مسلمانیم و ایرانی چرا نسبت به محیط زیست خود که از نعمات و امانات خداوندی است بی توجهیم؟
  • جهانی A1 ۰۹:۴۹ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
    4 2
    quercus suber درست است.
    • محمد درویش IR ۱۳:۱۶ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
      9 1
      ممنون از دقت نظرتان. تصحیح شد. افتخار می کنم که چنین خوانندگان نکته سنجی مخاطب یادداشت هایم هستند. درود ...
  • مهدی A1 ۱۰:۱۸ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
    14 0
    خیلی باشکوه هستند از جناب روحانی واقعا منشکریم که ازحوزه طبیعت حمایت میکنند.
    • یک نفر A1 ۱۳:۵۷ - ۱۳۹۴/۱۰/۲۰
      0 0
      درست میگی عشقم
  • معلم A1 ۱۰:۴۵ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
    11 2
    با سلام خدمت آقای درویشی؛بنده دانشجوی مرکز تربیت معلم نوشهر(روستای مزگا)بودم و گلستانی وبا ارزشی باغ اکولوژی نوشهر را از نزدیک مشاهده کردم.از وقتی خبر تخریب رو شنیدم بسیار دلم سوخت اما امروز که این خبر را خوندم دلم نیومد ازشما وبقیه دوستان دوستدار طبیعت تشکر نکنم.به مبارکی روزهای ماه مبارک اجرتون باخدا.
  • محمد درویش IR ۱۳:۱۸ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۰
    12 1
    درود بر شما و سپاس از لطف تان. این پیروزی متعلق به همه طبیعت دوستان ایرانی است و درویش هم یکی مثل بقیه. زنده باشید و چون امروز پاسدار مواهب طبیعی سرزمین مقدس مادری تان.
  • میترا IR ۱۱:۲۸ - ۱۳۹۲/۰۵/۱۴
    4 1
    خداوند پشت وپناهتون باشه جناب درویش .من که در اولین فرصت بدیدار این باغ میرم.در ضمن خیلی از درختان که در شهرهای مختلف ایران بومی همان محیط هستند در نگاه اجدادمان درختان مقدس بودند مثل درخت توت در اصفهان که می گفتند هرکه آنرا ببرد شومی به او روی می آورد ویا درخت کنار در خوزستان ویا درخت انجیر معابد در جزیره کیش .احترام به مظاهر طبیعت از جمله درختان به معنای سپاس وشکر وثنای پروردگار رزاق بوده است.