۰ نفر
۲۹ اسفند ۱۳۹۳ - ۰۶:۲۰

تهران جای زندگی است؟ این سوال را چقدر از خودتان پرسیده‌اید؟

۱- ما بچه تهران نیستیم. مانند ۹۵ درصد جمعیت ۸-۹ میلیونی تهران، از شهرها و روستاهای دیگر ایران به پایتخت آمده ایم، عمدتا برای کار و البته پاگیر هم شدیم و شده ایم شهروند پایتخت. تهران برای ما چه دارد غیر از دود و ترافیک و گرانی؟ ما به چه چیزش دلخوشیم که مانده ایم و همچنان اینجا صبح را به شب می رسانیم؟ نقطه و لحظه آسایشی برایمان دارد؟ غیر از حقوقی که به زحمت ماه را به سر می کند، دیگر چه؟ این سوال ها را بارها از خودم و اطرافیانم پرسیده ام و عمدتا پاسخ منفی گرفته ام. راه چاره هم خدارا شکر کسی ندارد. هیچ کس نمی داند باید چه کرد؟ واقعا این زندگی است که ما داریم؟

۲- به اجبار، چندباری دو سه ساعت از اوقات فراغت خانوادگی را که عموما در ترافیک و دور دور کردن می گذرد، در یکی از مراکز خرید تازه افتتاح شده غرب پایتخت که هم سینما دارد،‌ هم شهربازی و هم رستوران و کافه، گذرانده‌ایم. نگفتنی و قابل حدس است که چقدر جمعیت در این مرکز خرید غول پیکر بود. در همه دفعاتی که به این مرکز خرید رفتم، متاسف شدم برای روزگار همسایگان که باید زجر شلوغی، تردد فشرده، ترافیک پارکینگ و هر چه بدی ناشی از ساختمانی که در جوارشان ساخته شده است را به جان بخرند و البته پیش بینی بدبینانه هم کردم که هویت فرهنگی این منطقه به زودی نابود می شود؛ اهالی به زودی رها می کنند و می روند. مانند همان کاری که بسیاری از مردم ساکن منطقه ۶ تهران کرده اند؛ منطقه کلا اداری و تجاری شده است.

۳- در بسیاری از روزهای سال ۹۳، مقصدی در تهران داشته ام؛ خیابان الهیه و همان حوالی. یادم می آید در سال ۸۵ یا ۸۶ که چندباری گذرم به آنجا افتاد؛ پر از خانه باغ بود با کوچه های خلوت و هوایی مطبوع. اما حالا پر از برج شده است. پر از کارگاه ساختمانی و وعده برج ها و ساختمان های پر زرق و برق. ترافیک به کوچه های باریک این منطقه هم سرایت کرده. از این شلوغی و نابود کردن هویت فرهنگی محله بگذریم، اما قیمت این همه ساختمان که در منطقه یک و سه تهران ساخته می شود چند هزار میلیارد تومان است؟ این همه سرمایه برای چه اینجا تلنبار شده است؟ اگر خدای نکرده روزی زلزله شدیدی در تهران بیاید، این همه مردم،‌ سرمایه، برج و بارو چه می شود؟ کدام بیمه ای می تواند جبران خسارت مالکان زنده مانده را بکند؟

۴- باید فرار کرد از این شهر. هرچقدر هم که شهرداران تهران تلاش کنند این شهر را قابل زندگی کنند، اما به نظر من فایده ای ندارد. مدتهاست دنبال شغلی می گردم که بتوانم در شهر آبا و اجدادی و یا هرجایی که تهران نباشد، زندگی کنم. اما یا جرات رفتن نیست و یا تهران ما را اسیر کرده است که درحال خودکشی هستیم. خدایا مارا نجات بده از دست خودمان و این شهر.

 

کد خبر 405318

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 3 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 10
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بی نام A1 ۰۷:۱۹ - ۱۳۹۳/۱۲/۲۹
    17 1
    دقت کنید با رفتن هموطنان عزیز به شهرهاشون اکوسیستم شهر فرصت کرد تا جان دوباره بگیره و شروع کرد به بارون های فوق العاده خداروشکر جمعیت و تراکم جمعیت وحشتاک تهران علاوه بر اینکه زندگی متولدین این شهر رو زیر پاهای سنگینش له کرده بلکه صدها بلای جانی و مالی رو هم به همراه آورده فوت عزیزان بر آلودگی، عدم رشد شهرستانها، گرانی مسکن بر اثر تقاضای بالا و رشد قیمت مسکن و و تاثیر آن در کل اقتصاد کشور و بالارفتن تورم و نقدینگی، کاهش ازدواج و افزایش سن ازدواج در تهران، اتلاف سوخت و منابع ملی و وقت و عمر در ترافیک انسانی و خودرو و..... هیچ نوع وسیله نقلیه جوابگوی تهران نیست، فقط به سادکی میشه کارها رو در شهرستانها پخش کرد، و قوانین تشویقی تنبیهی برای متولدین هر شهر....
  • بی نام A1 ۰۷:۲۹ - ۱۳۹۳/۱۲/۲۹
    4 2
    همان جا بمانید و بیشتر بودجه مملکت را ببلعید البته با دود
  • بی نام IR ۰۸:۲۱ - ۱۳۹۳/۱۲/۲۹
    33 8
    باید از این کشور فرار کرد تا رها شد
  • علی IR ۰۸:۲۴ - ۱۳۹۳/۱۲/۲۹
    16 2
    مشهدم کم نمیاره
  • مهدى A1 ۱۰:۲۹ - ۱۳۹۳/۱۲/۲۹
    10 1
    در آخر متن دعايى كرديد، فكر كنم بهترين نعمت خداوند عقل و علم و آگاهى است كه توسط اينها مي توان مشكلاتى صدها برابر بزرگتر را نيز حل كرد.
  • مهران A1 ۱۱:۴۴ - ۱۳۹۳/۱۲/۲۹
    4 0
    یادش بخیر تهران اوایل و اواسط دهه قبل که من تهران دانشجو بودم جای با صفایی بود خصوصا قسمت سید خندان به بالا. 2 سال قبل بعد از مدتی برگشتم ایران و عمدا یک روز تهران موندم که خاطراتم رو زنده کنم و به خانمم هم تمام اون زیبایی هایی که گفته بودم رو نشون بدم. افسوس که چیزی که دیدم بسیار متفاوت بود و وضعیت واقعا بدتر شده بود. به نظر من زندگی در یک شهر کوچکتر حتی اگه حقوق نصف هم باشه بسیار مناسب تره.
  • بی نام RO ۰۵:۴۳ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۱
    2 0
    یزد عالید
  • بی نام A1 ۰۶:۳۶ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۱
    6 0
    عدم تقسیم عادلانه فرصت های شغلی، امکانات و ... باعث این حال و روز تهران و دور بودن میلیونها انسان از شهر و استانشون شده
  • رفته از تهران EU ۱۰:۵۶ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۲
    7 0
    من به عنوان کسی که مدتی ساکن تهران شدم و بعد به اختیار از آن مهاجرت کرده ام می گویم مادامی که وابستگی های درمانی و پزشکی به آن کلانشهر هست و مادامی که دانشگاه ها در آن متمرکزند نمی توان انتظار تخلیه این شهر را داشت. الان که در یک مثلا کلانشهر دیگر زندگی می کنم برای برخی موارد درمانی ناگزیر از آمدنم به تهرانم حالا می گوییم که به لحاظ دیپلماتیک و سیاسی نمی توان آنجا را جابجا کرد ولی من مانده ام چه دلیلی بر اجتماع پزشکان در این شهر است ؟ مگر جاهای دیگر مریض ندارد که از ترس بی مشتری بودن به شهرهای دیگر نمی روند؟ بعد هم آماری درز می کند که قریب به نصف بساز بفروشهای تهران از جامعه پزشکی هستند
  • بی نام RO ۱۶:۱۷ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۵
    6 0
    یکی از دلایل آمدن افراد به تهران نبود شغل در شهرستان هاست چند بار سوار خود روهای مسافر بر شدم راننده ها عنوان کردند. خشکسالی در روستایشان باعث شده همه چیز را در روستایشان با قیمت پایین بفروشند .یک پراید با قرض بخرند مسافر کشی کنم.