آزادسازی خاک عزیز سرزمینمادری در عملیات بیتالمقدس، تنها یک پیروزی نظامی نبود؛ بلکه بازگشتِ حق به صاحبانش و فروریختنِ غرورِ اشغالگران بود. اما این شکوهِ بزرگ، در نگاه ما، با رنگ و بوی کوچههای قرق شده به شادی و پایکوبی عجین بود؛ جایی که سوار بر دوچرخه همراه با بچهها ی محل با شور و شعفی وصفناپذیر، خبر آزادی را شادباش میگفتند.
در آن روزهای پرشور، برای ما در محلههای «دربشیخ» و «گودعربان شیراز»، ۳ خرداد ۶۱، معنای متفاوتی داشت. آن روز، روزِ پاسداشت و پاداش همزیستی و پیوند شیرازیها و خوزستانی ها بود ، تبلور استحکام معاشرت میان بچههای محله و هموطنان خوزستانی که در مدرسهی «روزبهان» سکنی گزیده بودند.
عزیزانی که از غصبِ کاشانهی امن خود رنجور بودند و اکنون همسایهی خونگرم ما شده بودند. اشک شوقِ پدر و مادرانی که آزادی خرمشهر را بازگشتِ خانه و کاشانهی خود میدیدند، بزرگترین انگیزهی ما بود برای برپایی جشنی باشکوه در مسجد محله.
ما با تمام وجود، در شادی آنها شریک شدیم؛ کوچه را آب و جارو کردیم، پس از اذان مغرب در مسجد محله نمایش «طنز سیاه بازی» اجرا کردیم و با کارهای ساده اما صمیمانه، به این پیروزی ادای احترام کردیم.
هر یک از اهالی محل به نوعی سهم خودش را در این رویداد مهم ادا کرد ، یکی شربت آبلیمو درست کرد و قنادهای محل شیرنی صلواتی پخش کردند ، «منصور آشی» یک پاتیل آش نذر سلامتی رزمندگان کرد .
این همدلی و همراهی گواه روشنی بود بر آن شادیِ جمعی .
سر سلامتی رزمندگانی که در مقابل دشمن از جان گذشتند تا از دل خاکستر و ویرانی برجای مانده ، خونین شهر باری دیگر خرمشهر شود تا نشان دهند خاک ایران با خون پاک جوانانی که در کوچهها و خانههای ویرانشده ایستادگی کردند، مقدس و غیرقابل تصاحب است. امروز، هر بار که نام خرمشهر بر زبان میآید، طنینِ تکبیر و صدای رزمندگان بیباک، در میانِ یاد و خاطرهی آن کوچهها، در گوش تاریخ میپیچد.
حالا هر سال با فرارسیدن این تاریخ پرشکوه خاطرهی جریانی از عشق و همبستگی در ذهن و خاطرم بازسازی میشود .
برای ما که با خوزستانیهای عزیز در مدرسهی «روزبهان» همسایه بودیم، آزادی خرمشهر یعنی بازگشتِ آرامش به خانه ی همسایهمان.
معنا و مفهوم سوم خرداد ماه تا ابد شکوهِ ایستادگی و اتحاد ملت است .
در حالی که رزمندگان دفاع مقدس در خط مقدم، در برابر بمبارانها و محاصرهها ایستادگی میکردند، در پسِ خطوط مقدم، ملت در پیوندی مهربانانه با هم قطع شدن دست دشمن غاصب بر خاک میهن را جشن گرفتند و با صلابت و اقتداری مثال زدنی ثابت کردند که خاک ایران با خونِ پاک جوانان، غیرقابل تصاحب است.
امروز خرمشهر، میراثِ خون رزمندگان و اشک شوقِ مردمی است نجیب و دوست داشتنی که نامشان تا ابد بر تارک تاریخ خواهد درخشید .
* وکیل دادگستری_شیراز
نظر شما