امروز با یک حساب سرانگشتی می‌توان دریافت که بخش قابل توجهی از مردم، معلومات خود را از وب‌سایت‌های اینترنتی می‌گیرند.

غالب آنان، پس از دریافت اطلاعات اولیه، آن هم از هر منبع قابل دسترس در اینترنت، به همان بسنده کرده و معلومات بدست آمده را مبنای عمل و فکر خود قرار می دهد. علت آن هم مشکلات کاری مردم، عدم ورود جدی در امر تحقیق، کم سوادی استادان و ... دلایل بی شمار دیگر و مهم تر از همه عقب افتادگی فکری و یاد نداشتن اصول تحقیق است که سبب می شود ذهن ها زود قانع شده و بیش از آن دنبال نشود.

برای رفع این مشکل، در یک مرحله، ما چاره ای جز تقویت محتوای فکری و علمی در وبسایت ها نداریم. اگر در این زمینه کوتاهی کنیم، مسلما بیش از پیش گرفتار عقب ماندگی شده، و به جز آسیب های مختلف، زمینه مراجعه پژوهشگران زبده را به منابع خارجی فراهم خواهیم کرد.

تولید محتوا، الان به صورت طبیعی و البته به آرامی صورت می گیرد، اما تقریبا عمده آن بدون برنامه و در بسیاری از اوقات همراه با کارهای تبلیغاتی است. تنها عده معدودی از افراد کننده این کار هستند که علم را به خاطر علم دنبال کرده و معلومات و محصولات ناشی از آن را در اختیار دیگران قرار می دهند.

ما برای رفع دو نقیصه مهم باید دست به کار برنامه ریزی شده برای تولید محتوا بزنیم. یکی برای رفع کمبود جدی در این زمینه، و دیگری برای اصلاح و تصحیح آنچه به غلط شایع می شود.

البته وقتی بحث «برنامه ریزی» می کنیم به معنای دولتی کردن کار علم نیست، بلکه عمده اش به معنای سیاست گذاری و تشویق و توصیه استادان، مراکز علمی، مولفان، ناشران و همه دست اندرکاران فرهنگ برای تقویت محتوا و تصحیح آن و نیز توسعه در محتواست.

می توان تصور کرد که در در جه اول، سه وزارت خانه می توانند در این زمینه فعال باشند. نخست وزارت ارتباطات است که می تواند ابزارهای جدی تری در اختیار موسسات بگذارد و زمینه را از لحاظ سخت افزاری فراهم کند.

دوم وزارت علوم است که به کمک دانشگاه آزاد می تواند از پتانسیل صدها هزار دانشجو و استاد و با تکیه بر هزاران کتابخانه کوچک و بزرگی که در اختیار دارد، در این زمینه فعال شود.

سوم وزارت ارشاد که آن هم به نوبه خود به دلیل سروکار داشتن با کتاب و مجله و ناشر، می تواند آنها را در مسیری قرار دهد که به تولید محتوا کمک کنند. این کار نیاز به نوعی هماهنگی دارد که با توجه به اهمیت آن لازم است با جدیت و قدرت و اختیارات دنبال شود.

فکر کنید، اگر دهخدایی نبود و موسسه دهخدایی نبود که حالا بتوانیم وبسایت واژه یاب داشته باشیم، یا اگر کسانی همت نمی کردند که همین وبسایت گنجور را درست کنند و تا حد زیادی ما را در جستجوهای ادبی و شعری یاریمان کنند، همین مقدار هم امکانات پیشرفت را هم نداشتیم. قطعا باید به آنها دست مریزاد گفت و دعایشان کرد.

امیدوارم در دولت جدید، در این زمینه و طبعا با حمایت نهادهای ذی ربط از جمله مرکز ملی فضای مجازی و .... این کار به جد دنبال شود. کاری که بتواند حجم قابل توجهی معلومات در همه زمینه ها در وبسایت های مربوطه قرار داده و از نظر کمی و کیفی زمینه استفاده بهینه از روش های جدید را برای پیشبرد علم فراهم سازد.

کد خبر 700532

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 11 =