رقیب مرکل به صحنه آمد

شقایق لامع‌زاده
پس از مدتها که حزب سوسیال دموکرات آلمان مترصد فرصتى براى گسستن ائتلاف خود با حزب دموکرات مسیحى به رهبرى آنگلا مرکل بود، فرانک‌‌ والتر اشتاین مایر در مجمع عمومی حزب سوسیال دموکرات از سوی هم‌حزبی‌هایش بعنوان نامزد شرکت در انتخابات صدراعظمی این کشور انتخاب شد.

این در حالی است که حضور پررنگ اشتاین مایر در مسائل مختلف داخلی و بین‌المللی سبب شده بود تا وی به سرعت تبدیل به یک چهره شاخص در عرصه سیاست شود و همین موضوع نیز باعث شد تا همراهان و هم حزبی‌های او بتوانند وادارش کنند تا در برخی از محافل آمادگی خود را برای حضور در عرصه رقابتهای انتخاباتی آلمان اعلام کند. اشتاین مایر در حالی در مجمع فوق‌العاده حزب سوسیال دموکرات موسوم به اس. پی دی که در برلین برگزار شد با اختلاف قابل توجهی دیگر رقبا را پشت سر گذاشت که توانست با کسب 13/95 درصد آرا نامزد اصلی سوسیال دموکراتها که "گرهارد شرودر" از چهره‌های سرشناس آن است، لقب گیرد. در نشست حزبی مذکور همچنین فرانتس مونته‌ فرینگ به عنوان دبیرکل جدید سوسیال دموکراتها تعیین شد. مونته فرینگ در نطق خود با تأکید بر احیای روحیه جنگندگی در حزب، خواستار همکاری‌های بیشتر در زمینه‌های مختلف جهت آمادگی در انتخابات آتی آلمان شد.  اشتاین مایر نیز در سخنانی که به مناسبت اعلام نامزدی‌اش برای صدراعظمی ایراد کرد به تشریح بخشی از سیاستهای خود در صورت تصدی این پست پرداخته و از احتمال ائتلاف با احزاب چپ در دولت خود خبر داد. این در حالی است که گمانه‌های سیاسی در آلمان نشان می‌دهد که احتمال صدراعظم شدن این چهره سیاسی آلمانی که هم‌اکنون شهرتی بسیار خوب در اروپا و جهان دارد بسیار محتمل است.

 اشتاین مایر کیست؟
فرانک والتر اشتاین مایر در سال ۱۹۵۶ در شهر دتمولد در شمال غربى آلمان متولد شد. وی در جوانى به ارتش پیوست و از سال ۱۹۷۶ در رشته علوم سیاسى و قضایى به تحصیل پرداخت. اشتاین مایر سرانجام موفق به اخذ درجه دکترا در رشته حقوق شد. اشتاین مایر از سال ۱۹۹۱ میلادی وارد فعالیت‌هاى جدى سیاسى شد و در سال هاى ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۸ در اداره صدر اعظمى استان ساکسون مشغول به کار شد. در سال هاى 1993 و 1994 که گرهارد شرودر به سمت صدراعظمى استان ساکسون انتخاب شد، اشتاین مایر به عنوان رئیس دفتر و معاون مطبوعاتى وی برگزیده شد. در سال ۱۹۹۸ بعد از آن که شرودر صدر اعظم آلمان شد، اشتاین مایر نیز دفتر خود را به کاخ صدر اعظمى منتقل کرد و رئیس دفتر شرودر شد. وی همچنین در سال ۲۰۰۵ میلادی پس از ائتلاف بزرگ دو حزب اول کشور یعنى سوسیال دموکرات‌ها و دموکرات مسیحى‌ها در کابینه مرکل جاى گرفت و منصب مهم وزارت امور خارجه آلمان را در دست گرفت.

 جایگاه کنونی احزاب ائتلافی آلمان
ائتلاف دو حزب تحت فرمان آنگلا مرکل صدر اعظم و اشتاین مایر وزیر امور خارجه مدت‌هاست که به پیوندى شکننده تبدیل شده و حال با انتخاب نامزد حزب سوسیال دموکرات براى صدر اعظمى باید در انتظار رسیدن عصر جدید در آلمان بود. تصمیمى که حزب سوسیال دموکرات گرفته، علاوه بر رویارویی با مرکل، نشانه این مساله هم هست که بحران هاى داخلى این حزب تا حدود بسیارى برطرف شده و اکنون سوسیالیست‌ها در حال پیدا کردن راه جدید خود هستند. همزمان با بروز بحران مالى در حزب سوسیال دموکرات که مدت‌ها بود از تنش هاى داخلى رنج مى‌برد، در کادر رهبرى خود تغییراتى اعمال کرد و فرانس مونتفرینگ را به جاى کورت بک که در اواخر سپتامبر استعفا کرد، در منصب رهبرى حزب نشاند. مونتفرینگ که همانند اشتاین مایر به سیاست‌هاى اصلاحاتى گرهارد شرودر صدراعظم سابق آلمان علاقه‌مند است، نقش بسیارى در انتخاب وی براى نامزدى پست صدر اعظمى ایفا کرده است. وی در برابر کورت بک قرار دارد که به خاطر ائتلافش با حزب حاکم مرکل تحت شدیدترین انتقادها بوده و حالا با تغییراتى که در کادر رهبرى داده شده، سران سوسیال دموکرات امیدوارند بتوانند به جایگاه تاریخى خویش دست پیدا کنند. انتخاب اشتاین مایر به عنوان کاندیداى صدر اعظمى، رؤیاى قدرت هواداران را پررنگ کرده، به گونه‌ای که آخرین نظرسنجى‌ها حاکى از محبوبیت وسیع فرانک والتر اشتاین مایر در برابر مرکل است. با توجه به بحران اقتصادی حاکم بر اروپا، اقتصاد آلمان که انتظار مى رود در سال آینده رکود شدیدى را تجربه کند، مى‌تواند بهترین عرصه براى قدرت‌نمایى اشتاین مایر و البته دیگر احزاب آلمانى در کارزار انتخابات باشد. البته کاندیدای سوسیال دمکرات انتخابات آتی تأکید کرده که بحران مالى بهترین عامل براى احیاى نقش حزب است، اما وی به دلیل آن که خود عضوى از کابینه مرکل است، قادر نیست با تیغى تیز علیه سیاست‌هاى مالى مرکل قیام کند، زیرا در این صورت بخشى از توانایى‌هاى خود وى نیز زیر سؤال می‌رود.

وی به تازگی در سخنانی که میان هم حزبى‌های خود ایراد می‌کرد، تنها به این بسنده کرد که ایدئولوژى تجارى رادیکال که از زمان مارگارت تاچر و رونالد ریگان شروع شده، به پایان راه خود رسیده است. جهان احتیاج به هوایى تازه دارد. به جز بحران مالى، عامل دیگرى هم وجود دارد که اشتاین مایر مى تواند با توسل بدان یک گام دیگر به پیروزى نزدیک شود. این عامل همان چیزى است که سال ۲۰۰۲ باعث شد شرودر یک بار دیگر در انتخابات پیروز شود. این فرصت را جنگ عراق براى شرودر فراهم کرد و حالا مى‌تواند به یارى اشتاین مایر هم برسد. سال ۲۰۰۲ میلادی زمانى که بوش از متحدان خود خواست براى لشکرکشى به عراق به یارى‌اش بشتابند، شرودر مخالفت خود را با این جنگ اعلام کرد که باعث محبوبیت بى‌سابقه‌اى در میان مردم کشورش شد، اما در زمان صدراعظمى مرکل این روال دستخوش تغییر شد. اشتاین مایر به سیاست‌هاى مرکل حمله کرده و او را به ضعف رهبرى متهم مى‌کند و معتقد است همین ضعف باعث شد او از سیاستى که شرودر در قبال عراق پیش گرفته بود، عدول کند. بنابراین با اختلافاتى که اکنون بین حزب سوسیال دموکرات و دموکرات مسیحى ریشه دوانده است، انتظار مى رود ائتلاف دو حزب طى ماه‌هاى آینده و اوایل سال میلادى بعد از هم بپاشد و دو حزب در انتخابات سال آینده به عنوان دو رقیب سرسخت رویاروى یکدیگر قرار گیرند. رویارویی که کفه سنگین آن در سمت فرانک والتر اشتاین مایر قرار دارد.