یادداشتی از حمید ابوطالبی در نقد مناظره اخیر موسی غنی‌نژاد؛

ضرورت تحول در اندیشیدنِ ایرانی؛ عبور از منطق حذف به فرهنگ نقد

اندیشیدن ایرانی نیازمند یک تحول اساسی است؛ تحولی که از اسارت نگره‌های غلبه‌طلب و ایدئولوژیک، اعم از چپ و راست، عبور کند و عقلانیت انتقادی، گفت‌وگوی فلسفی و تحلیل مسئله‌محور را جایگزین آنها سازد. این تحول، پیش از آنکه یک پروژه سیاسی باشد، یک پروژه معرفتی و تمدنی است.

دکترین «تنظیم دمای بحران» به جای حل بحران

پاسخ عجیب و عریان رئیس‌جمهور آمریکا مبنی بر: “آن‌جا بخش دیگری از دنیاست. متوجه منظورم می‌شوید؟ در آن منطقه از جهان، آتش‌بس یعنی زمانی که با شدتِ ملایم‌تری شلیک می‌کنید!” صرفاً یک موضع‌گیری سیاسی یا واکنشی رسانه‌ای نیست؛ بلکه پرده‌برداری از استراتژی کلان سیاست خارجی واشنگتن و نشانه‌ای از یک بحران عمیق در رویکردهای ژئوپلیتیک قرن بیست‌ویکم است.

«انسانیّت باشکوه» (Magnifica Humanitas)

در تحلیل تحولات اخیر جهانی و نسبت میان الهیات، قدرت و نظم بین‌الملل، صحنه‌ای تاریخی در حال شکل‌گیری است که در آن، چرخش الهیاتی واتیکان و بازگشت کلیسا به بنیان‌های نخستین پیام ناصری، در برابر رئالیسم صلب و مادیِ سیاست قرار گرفته است.